Siacoin (SC)

Het Sia-protocol gebruikt bestandscontracten om de voorwaarden tussen huurders en hosts vast te leggen. Huurders betalen in Siacoin, terwijl hosts moeten aantonen dat zij de overeengekomen data in de loop van de tijd blijven opslaan. Deze bewijzen worden vastgelegd op de blockchain en hosts kunnen worden bestraft als zij hun verplichtingen niet nakomen. Bestanden worden versleuteld voordat ze het apparaat van de gebruiker verlaten en met behulp van redundantietechnieken opgesplitst, zodat geen enkele host een leesbare kopie van het volledige bestand ontvangt.

SC vervult verschillende rollen in de netwerkeconomie. Het wordt gebruikt om opslag te betalen, hosts te vergoeden en onderpandregelingen te ondersteunen die helpen de prikkels tussen deelnemers op elkaar af te stemmen. Sia gebruikt ook een proof-of-work-blockchain, wat het onderscheidt van veel opslagprojecten die op andere basislagen steunen.

De aantrekkingskracht van het project ligt in de combinatie van goedkopere opslagmarkten met door gebruikers gecontroleerde privacy en veerkracht. Het succes ervan hangt af van de betrouwbaarheid van hosts, adoptie door huurders, activiteit van ontwikkelaars en concurrentie van zowel traditionele cloudplatforms als andere gedecentraliseerde opslagnetwerken.