Nano (XNO)

Het netwerk staat bekend om zijn block-lattice-architectuur, een structuur waarin elke account zijn eigen transactieketen bijhoudt. Dit ontwerp verschilt van traditionele blockchains met één keten en stelt gebruikers in staat hun eigen accountgeschiedenis onafhankelijk bij te werken, wat helpt om congestie en latentie te verminderen. Voor Nano-transacties worden geen netwerkkosten in rekening gebracht, en het protocol is niet afhankelijk van energie-intensieve mining, waardoor hulpbronnenefficiëntie een centraal onderdeel van zijn identiteit is.

Consensus wordt afgehandeld via Open Representative Voting, een gedelegeerd stemmodel waarbij vertegenwoordigers stemmen over conflicterende transacties op basis van het stemgewicht dat accounthouders aan hen hebben toegewezen. XNO-houders hoeven hun coins niet vast te zetten om indirect via vertegenwoordigers deel te nemen, en het systeem gebruikt geen inflatoire blokbeloningen als stimuleringsmechanisme. Daardoor heeft Nano een ander economisch profiel dan veel proof-of-work- en proof-of-stake-netwerken.

Oorspronkelijk geïntroduceerd als RaiBlocks voordat het werd hernoemd naar Nano, is het project een van de eerdere voorbeelden van een cryptovaluta die een benadering in de stijl van een directed acyclic graph gebruikt. De smalle focus is tegelijk het bepalende kenmerk: Nano wil lichtgewicht digitaal contant geld zijn, met snelle afwikkeling, minimale hardwarevereisten en een gebruikerservaring die draait om het verzenden en ontvangen van XNO zonder transactiekosten.