Interview: Aptos‑ceo over AI‑agents, stablecoins en de toekomst van machinehandel

De snelle opkomst van agentische AI stelt de blockchainindustrie voor een nieuwe vraag: kan autonome software een actieve deelnemer aan de economie worden, in plaats van louter een hulpmiddel om informatie te genereren?

Franklin Templeton Digital Assets schat dat agentische commerce tegen 2030 $3 trillion tot $5 trillion kan bereiken, maar er blijven belangrijke vragen over betalingen, beveiliging, aansprakelijkheid en vertrouwen.

Aptos-medeoprichter en CEO Avery Ching stelt dat de infrastructuur die AI-agents ondersteunt transacties moet kunnen verwerken die snel, goedkoop, programmeerbaar en controleerbaar zijn.

In dit interview met Invezz bespreekt Ching hoe die infrastructuur eruit zou kunnen zien en welke rol blockchain kan vervullen in de opkomende agenteneconomie.

Invezz: Franklin Templeton schat dat agentische commerce tegen 2030 $3–5 trillion kan bereiken. Wat moet er de komende jaren gebeuren om die prognose werkelijkheid te laten worden?

Ik denk dat de grotere vraag is of agents betrouwbaar genoeg worden zodat mensen en bedrijven er daadwerkelijk comfortabel mee zijn om ze bevoegdheden te geven.

Modellen zijn krachtig genoeg voor het merendeel van onze dagelijkse workflows. De resterende problemen zitten rond de infrastructuur.

Kan een agent uw gegevens vertrouwelijk houden, kunt u ze eenvoudig uitrollen, kunnen ze langdurig betrouwbaar draaien, kunt u aantonen wat ze hebben gedaan? En kunnen ze waarde vasthouden en uitwisselen onder heldere regels?

Specifiek voor commerce hebben agents een eigen identiteit en betalingsmogelijkheden nodig, maar ook grenzen.

U moet een agent toegang tot kapitaal kunnen geven met een bestedingslimiet, definiëren met wie hij mag handelen en wat hij kan kopen, en een verifieerbaar record hebben van wat er gebeurde en waarom.

Als u dat heeft, kan de agent van het aanbevelen van een transactie overstappen naar het daadwerkelijk uitvoeren ervan, en dan gaan de economische aspecten ook meespelen.

Als agents grote aantallen zeer kleine betalingen doen, moeten die transacties snel en goedkoop genoeg zijn zodat de betaling zelf niet de bottleneck wordt.

Invezz: Aptos staat bovenaan in Franklin Templeton's doorvoerranglijst, maar is TPS werkelijk de doorslaggevende factor voor AI‑commerce, of zijn latentie, betrouwbaarheid en kosten belangrijker?

Transactie‑doorvoer is één onderdeel, maar we moeten naar de eigenschappen van het hele systeem kijken.

Wat ertoe doet, is of het algehele gedecentraliseerde financiële systeem veilig is, snel, schaalbaar en laag in kosten. Aptos is volgens mij de beste technologie om aan deze hoge eisen te voldoen.

Agents zijn een verlengstuk van ons persoonlijke en zakelijke leven.

De infrastructuur moet veel meer gaan lijken op volwassen cloud‑ en database‑infrastructuur: duurzame status, herstelmogelijkheden, failover en voorspelbare prestaties.

Aptos is ontworpen voor dat soort high‑throughput, lage‑latentie omgevingen, daarom denk ik dat het ideaal is voor machinegedreven activiteiten.

Invezz: Wat ziet u als de eerste reële toepassing waarbij AI‑agents op schaal autonoom betalingen gaan doen?

Ik denk dat het begint met agents die transacties met geld doen.

Een agent die voor goederen en diensten betaalt via dezelfde interfaces die wij vandaag gebruiken is de eerste stap. Vandaag de dag zijn agents economisch gezien grotendeels alleen‑lezen.

Zij kunnen informatie vinden en een actie aanbevelen, maar een ander systeem of een persoon moet meestal de transactie voltooien.

Als een agent een andere dienst direct per verzoek kan betalen, ontstaat er een ander soort netwerk.

De agent kan vinden wat hij nodig heeft, ervoor betalen en de taak voortzetten zonder een account aan te maken, een contract te onderhandelen of te wachten op goedkeuring voor elke individuele betaling.

Naarmate dit groeit, zullen agents beginnen te onderhandelen en met elkaar te transacten op machinale snelheden. Daar gaat machine‑to‑machine commerce echt vorm krijgen.

Invezz: Als een AI‑agent een slechte aankoop doet of wordt gecompromitteerd, wie zou uiteindelijk aansprakelijk moeten zijn—de gebruiker, de ontwikkelaar of de onderliggende infrastructuur?

Er is waarschijnlijk niet één antwoord voor elke situatie, maar het systeem moet het mogelijk maken om precies te weten wat er gebeurde.

Dat is de eerste voorwaarde. Als een agent geld uitgeeft, data opent of informatie ergens naartoe stuurt, moet u de actie kunnen herleiden tot het beleid en de bevoegdheid waaronder hij opereerde, met een onveranderlijk grootboek.

De gebruiker of onderneming moet definiëren wat de agent mag doen. De ontwikkelaar moet die controles correct afdwingen.

En de infrastructuur moet u een register geven dat geen van beide partijen later stilletjes kan herschrijven.

Aan de betalingskant betekent dat dat een agent niet zomaar onbeperkte toegang tot een wallet zou moeten hebben.

Hij kan zijn eigen sleutels, bestedingsplafonds, goedgekeurde tegenpartijen of categorieën van activiteiten hebben.

Het interessante van programmeerbaar geld is dat u een agent genoeg bevoegdheid kunt geven om nuttig te zijn zonder hem onbeperkte macht te geven.

Naarmate agents autonomer worden, denk ik dat controleerbaarheid even belangrijk wordt als de betaling zelf.

Als u niet kunt aantonen wat een agent deed en waarom het was toegestaan, zullen ondernemingen zeer terughoudend zijn om hem wezenlijke controle te geven.

Invezz: Grote AI‑bedrijven vertrouwen al op gecentraliseerde cloudinfrastructuur. Waarom denkt u dat zij blockchain‑gebaseerde betalingen zullen adopteren in plaats van gewoon bestaande betalingssysteem te verbeteren?

Ik denk niet dat elke AI‑interactie een blockchain nodig heeft, en ik vind dat ook niet de juiste manier om het te kaderen.

De vraag is wat er gebeurt als software met software moet transacten waarmee het nog geen commerciële relatie heeft.

Bestaande betalingssysteem werken zeer goed voor een persoon of bedrijf met een account, een identiteit, een payment processor en een gevestigde tegenpartij.

Agents creëren een ander patroon. Ze moeten mogelijk een dienst ontdekken, een fractie van een cent of een paar cent betalen, het resultaat ontvangen en doorgaan, potentieel miljoenen keren bij veel verschillende tegenpartijen.

Accounts openen, API‑sleutels, facturen en bilaterale relaties opzetten voor elke interactie schaalt niet goed.

Open betalingsrails worden nuttig omdat een agent waarde kan vasthouden en programmatisch kan transacten onder een gedefinieerd beleid.

Stablecoins geven u een digitale rekeneenheid, en protocollen zoals x402 maken per‑verzoek betalingen mogelijk.

De blockchain is hier nuttig omdat hij niet‑gerelateerde machines een gemeenschappelijke afwikkelings‑ en verantwoordingslaag biedt zonder dat één bedrijf het hele netwerk hoeft te exploiteren.

Invezz: Blockchain heeft door de jaren heen meerdere narratieven gehad, van DeFi tot NFT's en gaming, die langer nodig hadden dan velen verwachtten om mainstream adoptie te bereiken. Wat maakt agentische AI anders, en welk bewijs ziet u vandaag dat u vertrouwen geeft?

Ik zou nog steeds voorzichtig zijn met het aannemen van een tijdlijn. We staan erg vroeg. Wat anders is, is dat de vraag naar agents onafhankelijk van crypto bestaat.

Mensen gebruiken al steeds capabelere AI‑systemen, ondernemingen rollen ze uit en de modelkwaliteit verbetert zeer snel.

De adoptie van AI wordt exponentieel wanneer we de uitdagingen van vertrouwelijkheid, schaalbaarheid, audit trails en gebruiksgemak oplossen.

Het moeilijkere probleem is een agent omzetten van iets waarmee een relatief technische persoon kan experimenteren naar iets waar een gewoon persoon of een onderneming daadwerkelijk op kan vertrouwen en van kan afhangen.

Het moet vertrouwelijk, gemakkelijk in gebruik, betrouwbaar, verantwoordingsplichtig en in staat zijn om voor dingen te betalen.

Die onderdelen bestaan vandaag in sommige vormen, maar ze zijn nog niet echt samengebracht in één systeem.

Dat geeft me vertrouwen in de kans, maar het is ook de reden waarom ik niet zou zeggen dat de markt al aanwezig is.

We bouwen nog steeds de infrastructuur die agents laat verschuiven van demo's en copilots naar software die continu kan opereren en betekenisvolle handelingen namens iemand kan verrichten.

Invezz: Deze visie leunt zwaar op stablecoins voor machine‑to‑machine betalingen. Hoe veerkrachtig is dat model als een stablecoin volatiliteit ervaart of onderhevig is aan regelgevende verstoring, en welke waarborgen moeten er bestaan om te verzekeren dat transacties veilig kunnen doorgaan?

Ik zou het systeem niet ontwerpen rond één stablecoin of aannemen dat één asset overal werkt.

Het belangrijke is dat de agent een duidelijk beleid heeft over wat hij mag aanhouden, wat hij mag uitgeven en onder welke voorwaarden.

U kunt zich een agent‑wallet voorstellen met goedgekeurde activa, bestedingslimieten, goedgekeurde tegenpartijen en regels die activiteit automatisch stoppen als een activum of tegenpartij buiten het beleid valt.

Dat wordt extra belangrijk omdat het doel niet is dat een mens elke transactie moet goedkeuren.

De waarborgen moeten in het systeem bestaan voordat de agent handelt.

Stablecoins zijn nuttig omdat ze software toegang geven tot digitaal geld dat wereldwijd en programmatisch kan bewegen, maar ze zijn slechts één onderdeel van de architectuur.

Het belangrijkere principe is dat agents een veilige manier nodig hebben om waarde te houden en uit te wisselen zonder hen onbeperkte financiële bevoegdheid te geven.

Als we dat goed krijgen, kan de onderliggende betalingsrail in de loop van de tijd evolueren.