Goud behoudt titel als beste investering tijdens recessie

By: Sanne Moonemans
Sanne Moonemans
Sanne is Journalist bij Invezz en behandelt een breed scala aan onderwerpen in meerdere formats, waaronder long reads en… lees meer.
on mei 25, 2022
  • Goud loopt voorop in recessies, maar zilver biedt meer rendement - zij het volatieler
  • Vastgoed heeft beleggers in elke recessie sinds 1970 beschermd, behalve in 2008
  • Obligaties bieden een stabiel rendementsprofiel en presteren slechter dan aandelen in bullmarkten

De markt is op dit moment een bloedbad, met rood over de hele linie. Zelfs vóór de recente ineenstorting kenden aandelen hun slechtste start sinds 1939. We hebben de ultieme bearish mix van ongebreidelde inflatie en vertragende groei, en voor het einde van het jaar zijn al verschillende stijgingen ingeprijsd, waarbij aandeelhouders massaal naar hun investerings-apps grijpen voor enorme sell-offs.

Met dit verslechterende sentiment besloot Invezz.com te kijken naar de prestaties van activaklassen tijdens eerdere recessies, om vast te stellen welke sectoren het beste presteren en in welke mate. Traditioneel gezien zouden obligaties en goud de veilige havens zijn tijdens terugval op de markt, maar ondersteunen de cijfers dit ook? In het onderzoek hebben we vijf activaklassen beoordeeld: goud, zilver, aandelen, obligaties en onroerend goed.

Zoekt u actueel nieuws, goede tips en markt analyses? Schrijf u vandaag in voor de Invezz nieuwsbrief.

We hebben de definitie van een recessie gebruikt zoals uiteengezet door het National Bureau of Economic Research (NBER), die een recessie definieert als “een significante daling van de economische activiteit verspreid over de economie, die meer dan twee kwartalen duurt, oftewel zes maanden, normaal gesproken zichtbaar in het reële bruto binnenlands product (bbp), het reëel inkomen, de werkgelegenheid, de industriële productie en groothandel-detailhandel”.

Tijdsbestek

Onderstaande tabel laat vijf grote recessies zien sinds de jaren zeventig, de datum waarop we met het onderzoek begonnen. Hieronder volgt een korte beschrijving van deze recessies.

Jaar van recessie Beschrijving
november 1973 – maart 1975Oliecrisis van 1973 na verviervoudiging van de prijzen door OPEC
januari 1980 – november 1982Strak monetair beleid om de ongebreidelde inflatie uit de jaren 70 te voorkomen, die het gevolg was van de oliecrisis en de energiecrisis van 1973 (op zijn beurt veroorzaakt door de Iraanse revolutie)
juli 1990 – maart 1991Strak monetair beleid om inflatie, hoge schulden en de olieprijsschok van 1990 in te dammen
maart 2001 – november 2001Dot-com bubbel knapt. 9/11 aanval
december 2007 – juni 2009Zeepbel op de huizenmarkt leidt tot een grote financiële crisis

Goud

Laten we beginnen met goud, de traditionele veilige haven tijdens recessies. We schreven onlangs een diepgaande analyse over de prestaties van goud tijdens recessies, waarbij we benadrukten dat de cijfers zijn reputatie daadwerkelijk ondersteunen.

Een stijging van 17 procent tijdens de GFC is het meest opmerkelijk. Hoewel deze bleef stijgen, zelfs nadat de recessie technisch gezien was geëindigd, en uiteindelijk een piek bereikte in september 2011. Dit was bijna precies het dubbele van de prijs waarmee goud de recessie inging.

Het steeg 27 procent tijdens de recessie van de jaren zeventig, 8% tijdens de korte dot-com zeepbel en terwijl deze in het begin van de jaren negentig iets afzwakte, was dit relatief gezien een milde en korte recessie. De enige echte uitzondering is de recessie van begin jaren tachtig, met een daling van 24 procent.

Dit heeft echter vooral te maken met de timing die we hebben gekozen om de recessie te definiëren. Terwijl de inflatie aan het eind van de jaren zeventig hoog opliep – met dubbele cijfers, olieprijsschokken, de verzwakking van de dollar nadat de Goudstandaard was afgezworen en het sentiment daalde, liet goud ongelooflijke winsten zien – in de drie en een half jaar tussen augustus 1976 en januari 1980 schoot deze wel 5X in prijs omhoog.

Al met al ondersteunt goud zijn claim als een sterke troef om te bezitten tijdens recessies.

Zilver

Zilver vertoont parallellen met goud, maar is volatieler geweest. De grotere standaarddeviatie van rendementen tijdens recessies is te zien aan de spreiding van rendementen tussen verschillende recessies. Zilver schoot omhoog, om dezelfde redenen als goud, in de jaren zeventig – maar de verticale sprong was steiler en leverde een opmerkelijke 700 procent op voor investeerders in een periode van 18 maanden vanaf 1978, toen de prijs van $ 5 naar $ 35 ging.

Deze winsten werden echter snel teruggegeven. Terwijl goud niet zo ver daalde als het niveau van halverwege de jaren zeventig, kwam zilver in de buurt – het viel helemaal terug tot $ 6. Gedurende de jaren die technisch gedefinieerd werden als een recessie.

De jaren negentig en de dot-com boom kwamen en gingen zonder al te veel beweging van het zilver, aangezien de activa grotendeels zijwaarts bewoog. In het begin van de jaren 2000 steeg de zilverpijs tot $ 20, voordat deze terugviel naar $ 10. Daarna explodeerde het opnieuw en ging deze verticaal van een niveau van $ 10 in 2009 naar bijna $ 50.

Zilver correleert echt goed met goud – de correlatie sinds 1973 is een bijna perfecte 0,88. Maar de standaarddeviatie is het dubbele – 10 procent versus 5 procent, wat de grotere volatiliteit benadrukt, die tijdens recessieperiodes heeft geresulteerd in superieure rendementen voor beleggers in vergelijking met goud.

Aandelen

Laten we het kort houden, want het zijn niet bepaald raket wetenschappen. Tijdens recessies wil je geen aandelen bezitten. Een snelle blik op de onderstaande grafiek zou voldoende moeten zijn om dit te beseffen, aangezien de aandelen tijdens iedere recessie zijn gedaald. Zoek niet verder dan de meest recente =, toen de S&P 500 halveerde tijdens de GFC.

Obligaties

Obligaties presenteren een interessantere zaak. Er is een veel grotere variatie aan obligaties die worden aangeboden, en dienovereenkomstige soorten gerealiseerde rendementen, in vergelijking met zowel de aandelen- als de obligatiemarkt. Daarom, is een analyse met de bovenstaande methoden hiervoor niet geschikt.

De onderstaande grafiek van Darrow Wealth Management is in plaats daarvan een betere benadering, waarbij verschillende soorten obligaties en hun prestaties tijdens de GFC worden beoordeeld.

We zien meteen dat obligaties enige bescherming bieden, aangezien de S&P 500 ruim onder alle obligatie-indexen ligt. Ten tweede hangt de outperformance af van de kredietkwaliteit van de obligatie. Met veiligere mogelijkheden, zoals staatsobligaties, zijn de prestaties goed en leiden ze het peloton met een winst van 11,6 procent.

Naarmate we echter verder in het kredietspectrum duiken, zien we dat de rendementen steeds slechter worden. De high-yield index was in feite negatief en kon beleggers niet beschermen tegen de bredere daling, omdat de markt twijfelde aan het vermogen van deze bedrijven om door de recessie te komen. Deze patronen, ondanks dat ze voor de GFC werden vertoond, worden herhaald in andere recessies, wat aantoont dat obligaties een goede bescherming bieden, mits de kredietkwaliteit hoog genoeg is.

T-bills hebben het beste gepresteerd, terwijl high-yield obligaties moeten worden vermeden. Een ander aspect is de variantie van het rendement – de standaarddeviatie is aanzienlijk minder dan bij goud of zilver. Dus terwijl de grondstoffen een hoger rendement opleveren, bieden obligaties van beleggingskwaliteit een soepeler rendementsprofiel en een lagere volatiliteit.

Als men echter in staat is om meer volatiliteit te doorstaan, blijven obligaties achter ten op zichte van andere activa. Zoals besproken, bieden metalen een hoger rendement tijdens recessies, terwijl obligaties het drastisch slechter doen dan aandelen en de meeste andere activaklassen in bullmarkten – wat betekent dat ze, afgezien van een stabiel rendementsprofiel, beleggers niet veel bieden. Dat wordt alleen maar verergerd in perioden van hoge inflatie, zoals die waarin we ons momenteel bevinden.

In combinatie met een grotere portefeuille kunnen ze echter de algehele volatiliteit verlagen en financiële doelen helpen bereiken.

Onroerend goed

Onroerend goed, althans in de VS, was verrassend goed bestand tegen recessies. Winsten van 12 procent en 17 procent in de recessies van de jaren zeventig en tachtig boden huiseigenaren een mooie hedge, terwijl de rendementen relatief gelijk waren in de korte recessies van de jaren negentig en de dot-com zeepbel rond de eeuwwisseling.

De uitbijter is natuurlijk het meest recente voorbeeld – de GFC in 2008, zoals de grafiek laat zien.

De mediane huizenprijs daalde met meer dan 20 procent van piek tot dal tijdens de GFC, een historisch grote daling voor een activaklasse die zogenaamd immuun was voor grote neerwaartse tikken. Maar recency bias zou de sterke hedge die onroerend goed heeft geleverd moeten negeren, afgezien van één voorbeeld – dat was een recessie die werd veroorzaakt door de subprime-hypotheekcrisis.

Ook vermeldenswaardig is het feit dat onroerend goed zo krachtig terugkaatste – een stijging van 110 procent sinds de dieptepunten van de recessie. Dus hoewel de recessie-immuniteit niet helemaal op het niveau van goud ligt, is onroerend goed desalniettemin een mooi bezit om te bezitten als we kijken naar recessies uit het verleden, als we voorbij één bepaalde situatie kijken.

Investeer in crypto, aandelen, ETF's en meer in enkele minuten met onze favoriete makelaar, Capital.com
9.3/10