Is het aandeel Manchester United (NYSE:MANU) een goede investering?

Dit is een ander soort stuk dan wat we normaal schrijven. Nu het nieuwe seizoen echter op gang komt, dachten we dat het misschien tijd was om een nogal interessante hoek van de aandelenmarkt opnieuw te bezoeken: voetbal.

Namelijk de aandelen van Manchester United Plc (NYSE: MANU), een van de weinige grote voetbalclubs die openbaar handelt.

We hebben bijna een jaar geleden een longline-rapport over de club opgesteld, waarin we het controversiële eigendom onder de Glazer-familie onderzochten. Ze namen de club in 2005 over via een leveraged buy-out die gebruikelijk is in de financiële wereld, maar iets minder smakelijk als het gaat om culturele reuzen zoals Manchester United, een hoeksteen van de Britse voetbalwereld sinds de oprichting in 1878.

Kort na ons rapport, in november vorig jaar, werd aangekondigd dat de Glazers de club wilden verkopen. Wat dit een interessante analyse maakt, is dat een deel van de club handelt op de beurs. Sinds de herfinanciering van Glazers in 2012 is 10% van Macchester United PLC verhandeld op de New York Stock Exchange.

Eerlijk gezegd is het geen goede investering geweest (net zoals de prestaties van de club op het veld in deze periode). MANU heeft investeerders teleurgesteld met een bescheiden rendement van 43% in de elf jaar sinds een deel van het aandeel naar de beurs ging, en bleef daarmee zwaar achter bij de S&P 500, die in dezelfde periode met 225% is gestegen.

Maar waarom zou iemand investeren in een voetbalclub? En wat heeft de overname voor dit alles betekend?

Wordt Manchester United verkocht?

Er is een olifant in de kamer. En die olifant is dat als je de eigenaar van Manchester United googelt, het antwoord de Glazers is. In tegenstelling tot ChatGPT, dat een kennisgrens heeft in september 2021, is Google erg up-to-date; de Glazers zijn nog steeds de meerderheidsaandeelhouders van de club ondanks de eerder genoemde “beslissing” om afgelopen november te verkopen.

Dit heeft ervoor gezorgd dat het aandeel buiten zijn normale volatiliteitsbereik weergalmde. Toen de Glazers op 22 november aankondigden dat ze “een proces zouden starten om strategische alternatieven te onderzoeken”, wat door de markt werd gelezen als corporate-speak voor een verkoop van de club, nam de aandelenkoers een vlucht. Met een piek van meer dan 70% waren investeerders plotseling zalig hoopvol op een aanstaande verkoop, net als fans die jarenlang hadden geprotesteerd tegen de controversiële eigenaren.

En toch, negen maanden later, wordt er nog steeds gesproken over de mogelijkheid van een verkoop. Bovendien staat de kwestie niet meer dagelijks in de kranten, en sommige fans zijn nu moedeloos bij het vooruitzicht dat de verkoop daadwerkelijk doorgaat. Zoek niet verder dan de trouwe club die elke week op tv verschijnt om alles over de Premier League te bespreken – Gary Neville begon eerder dit jaar ernstige zorgen te uiten over de ware bedoelingen van de Glazers toen duidelijk werd dat de transactie aansleepte.

The increase to ticket prices at United is v odd!Why would a seller that’s leaving before the next season starts introduce something that has brought them more hate and they won’t benefit from! Any new buyer would most likely freeze the price in year 1 to stay on side with fans.

— Gary Neville (@GNev2) February 21, 2023

Uit rapporten blijkt echter dat er nog steeds wordt onderhandeld over de verkoop. Er zijn zogenaamd twee concurrerende partijen, de eerste is Jim Radcliffe, voorzitter van de INEOS-chemiegroep en een van de rijkste mannen van Groot-Brittannië. De tweede concurrent is Sheikh Jassim bin Hamad Al Thani, voorzitter van Qatar Islamic Bank en lid van de Qatarese koninklijke familie. Sjeik Jassim wordt de laatste tijd gezien als de favoriet, als we de berichten mogen geloven.

Deze onwil met betrekking tot een verkoop heeft ertoe geleid dat de voorraad gedeeltelijk is veranderd in een regelrechte weddenschap of de club zal worden gekocht. De door de Glazers geëiste waardering is naar verluidt £6 miljard ($7,7 miljard), wat betekent dat het ruimschoots de duurste sporttransactie ooit zou overtreffen, momenteel de verkoop van NFL-franchise Washington Commanders voor $6,05 miljard eerder dit jaar.

We kunnen hier zoveel speculeren over wat de ware bedoelingen van de Glazers zijn, maar de beste maatstaf is wat de markt gelooft. Ondanks het gunstige klimaat voor de aandelenmarkt tot dusver dit jaar, zijn de aandelen van Manchester United year-to-date met 13% gedaald. De S&P 500 wordt opnieuw gebruikt als benchmark in de onderstaande grafiek, wat de achterblijvende prestaties van MANU benadrukt – de index is in dezelfde periode met 18% gestegen.

Het is waarschijnlijk redelijk om te zeggen dat in ieder geval een deel hiervan een weerspiegeling is van de grote stijging die de aandelen zagen in het vierde kwartaal van vorig jaar toen de verkoop werd aangekondigd, en de huidige bezorgdheid dat de Glazers hun hielen slepen.

Zoals Matt Slater in de Athletic schrijft : “Er is maar een half dozijn mensen die echt weten wat er gebeurt met de overname van Manchester United en ze heten allemaal Glazer.”

‘Ze zijn geweldig’, zei een voormalige medewerker van Man United tegen Slater. ‘Ze lekken nooit als het om geld gaat.’

De sage gaat verder, vergelijkbaar met hoe Twitter-aandelen begonnen te handelen als weddenschappen of de langdurige overname van Elon Musk zou doorgaan (hoewel die zaak iets dramatischer was).

Bij het beoordelen van het aandeel zelf is het altijd vreemd als er zo’n klein percentage van het bedrijf drijft – in dit geval 10%. Hoewel deze 10% wordt verhandeld zoals elk ander aandeel, is dit een bedrijf dat te koop staat, een zeer illiquide en op maat gemaakte activa waarvoor alleen de koper een prijs hoeft te betalen. Wanneer dat bezit zoveel sentimentele en culturele intriges met zich meebrengt (Jim Radcliffe is een levenslange Man Utd-fan), wordt het weer moeilijker om een prijs op de club te zetten, en dus op de 10% van de aandelen die wild schommelen door het laatste overnamenieuws.

Het kopen van voetbalclubs is een spel voor miljardairs geworden, ijdele projecten waarvan het notoir moeilijk is om stabiele winsten te genereren (inderdaad, de koude behandeling van Man Utd door de Glazers als een bedrijf, door het gebruik van schulden en het constant oogsten van dividend is slim geweest, maar heeft geleid tot verontwaardiging en publieke laster). Dit zijn echt niet zoals gewone bedrijven.

Voor gewone investeerders die naar aandelen op openbare markten kijken, speelt ijdelheid geen rol, aangezien er duidelijk geen substantieel eigendom zou zijn, noch invloed op beslissingen van de club. Sterker nog, er zijn tegenwoordig maar heel weinig clubs die zelfs maar in het openbaar handelen, dat is de prevalentie van miljardairs en, de laatste tijd steeds meer en opnieuw in dit geval, staatseigendom.

Wat er ook gebeurt met de overname, het aanhouden van Man Utd-aandelen is een ramp geweest, zoals bleek uit de grafiek die de terugkeer naar de S&P 500 eerder in het stuk benchmarkde. We hebben een decennium van ongekende winsten op de aandelenmarkt achter de rug, waarbij de economie werd overspoeld met rentetarieven op kelderniveau en een printer voor warm geld die duizelingwekkende winsten in risicovolle activa aanwakkerde, in ieder geval totdat de muziek vorig jaar stopte.

Voor Man United-beleggers is het iets anders geweest. Een merkwaardig aandeel, met zijn kleine vlotter, achterblijvende prestaties en de enorme culturele impact van het bedrijf. Als de overname toch doorgaat, kan het voor fans het hoofdstuk afsluiten over niet alleen een slechte periode voor de prestaties van Man United op het veld, maar ook over de nogal akelige prestaties op de aandelenmarkt.

Gezien de ondoorzichtige aard van de verkooponderhandelingen en het feit dat de waarde van de 10% van de verhandelde aandelen volledig afhankelijk is van die onderhandelingen, is het uiteindelijk onmogelijk om te adviseren of het aandeel een koop is tegen deze prijs. Dat wil zeggen, tenzij u een directe lijn heeft met een lid van de Qatarese koninklijke familie, Sir John Radcliffe, of iemand binnen het Glazer-huishouden.