De ineenstorting van de suikerproductie in Cuba bedreigt de iconische rumindustrie nu de productie historische dieptepunten bereikt.

Cuba, van oudsher een suikerproducent van formaat in het Caribisch gebied, ziet de productie van ruwe suiker tot een historisch dieptepunt dalen.

De suikerproductie van het eiland zal naar verwachting in 2025 onder de 200.000 ton duiken. Dat is voor het eerst sinds de negentiende eeuw, aldus officiële gegevens en bronnen uit de industrie die door persbureau Reuters worden aangehaald.

Dit is een aanzienlijke daling ten opzichte van de 350.000 ton die in 2023 werd geproduceerd, en een nog opvallendere daling ten opzichte van de 1,3 miljoen ton die in 2019 werd geregistreerd.

AZCUBA, het staatsbedrijf met een monopolie op suiker, had een bescheiden productie van 265.000 ton gepland voor het huidige oogstseizoen.

Volgens berichten in de media is de productie aan het einde van het seizoen echter ongeveer 100.000 ton lager dan verwacht.

Als deze trends zich doorzetten, zal 2025 de boeken ingaan als het jaar van de suikertekorten in een land dat voorheen de wereldmarkt domineerde.

Rumindustrie voelt de druk toenemen.

De rumindustrie in Cuba, die afhankelijk is van lokaal geproduceerd rietsuiker, ondervindt nu al de gevolgen van de nasleep.

Distilleerderijen ondervinden uitdagingen bij het lokaal inkopen van grondstoffen vanwege tradities en regelgeving die hen verplichten om lokale producten te gebruiken.

Volgens het Nationaal Bureau voor Statistiek en Informatie is de productie van alcohol op basis van suikerriet met een alcoholpercentage van 96% - essentieel voor het distilleren van premium rum - met 70% ingestort, van 573.000 hectoliter in 2019 tot slechts 174.000 in 2024.

De productie van een andere alcoholsoort die in sommige andere rumsoorten wordt gebruikt, daalde ook met een vergelijkbaar percentage, wat wijst op toenemende uitdagingen voor de rumindustrie.

Hetzelfde geldt voor alle andere soorten alcohol die gebruikt worden voor de andere rumvarianten.

Rum moet rijpen, daarom zijn producenten afhankelijk van langetermijnplanning en voldoende voorraden.

Veel distilleerderijen hebben een beroep gedaan op reserves, maar met de beperkingen van dit jaar wordt hun vermogen om de productie voort te zetten steeds twijfelachtiger.

Oorzaken: wanbeleid en externe druk.

Het suikerprobleem in Cuba weerspiegelt de algemene economische problemen van het land onder communistisch bewind.

De sector is zwaar getroffen door decennialange inactiviteit, wat heeft geleid tot aanzienlijke tekorten aan cruciale benodigdheden zoals benzine en smeermiddelen.

De Amerikaanse sancties, in combinatie met de uitbraak van COVID-19, hebben de druk verder opgevoerd.

Verschillende provincies hebben de productie-doelstellingen nog niet gehaald, wat de schrijnende situatie aangeeft.

De provincie die haar plan haalde, was Sancti Spíritus, met slechts 19.000 ton.

Daarentegen behaalde Villa Clara, een bolwerk van de suikerindustrie op het eiland, slechts 38% van zijn doelstelling van 27.000 ton.

Cienfuegos presteerde iets beter, maar bleef nog steeds onder de verwachtingen en behaalde ongeveer tweederde van de beoogde 38.000 ton.

De provincie Las Tunas in het oosten van Cuba heeft slechts 5.000 ton geoogst, wat neerkomt op 11% van de verwachte opbrengst.

Volgens lokale media gaf de Communistische Partij beschadigde industrieën, onvoldoende brandstof en smeermiddelen en problemen met de hygiëne de schuld van de stroomuitval. Deze problemen weerspiegelen bredere systemische problemen in de sector in het hele land.

Vooruitzichten: geen snel herstel in zicht.

Naarmate de zomerregens arriveren, zal de productie naar verwachting nog verder dalen.

Suikerfabrieken hebben de productie in mei drastisch verlaagd, omdat het natte weer het snijden en verwerken van suikerriet bemoeilijkte.

De gevolgen reiken echter verder dan de economische sector. Suiker en rum zijn diep geworteld in de Cubaanse cultuur en identiteit.

Dit heeft een dramatische neergang veroorzaakt die niet alleen de exportinkomsten in gevaar brengt, maar ook een van de meest geliefde industrieën van het land.

De duurzame toekomst van de Cubaanse suikersector, inclusief de rumproductie, is onzeker zonder ingrijpende hervormingen of hulp van buitenaf.