Argentinië schort exportheffingen op aluminium en staal op om concurrentievermogen te vergroten

De Argentijnse regering heeft woensdag de exportheffingen op aluminium, staal en hun derivaten opgeschort, een maatregel die bedoeld is om het concurrentievermogen in de productiesector te vergroten en de export van die producten te versterken, volgens een resolutie die in het staatsblad is gepubliceerd.

De maatregel wordt vanaf woensdag van kracht en blijft van kracht tot 31 december 2025 of totdat landen die deze goederen importeren hun tarieven verlagen tot onder de 45%.

Opschorting van exportheffingen zal alleen van toepassing zijn op bestemmingen waar de invoertarieven op die producten momenteel minimaal 45 procent bedragen.

De stap is een teken dat Argentinië probeert de industriële export te bevorderen in een beladen economisch klimaat, terwijl het ook probeert zijn handelsbeleid langzaam te liberaliseren.

Tijdelijke verlichting voor de industriële sector

De belastingverhoging is bedoeld "om de exportcapaciteit te vergroten en het concurrentievermogen van een van de productieve sectoren van het land te verbeteren", aldus het decreet van de regering.

Staal- en aluminiumproducenten, die deel uitmaken van de metaalindustrie, hebben het de afgelopen jaren moeilijk gehad in een internationale omgeving van prijsvolatiliteit en zwakke binnenlandse economische omstandigheden.

Ten slotte is het verlichten van de exportbelastingdruk bedoeld om de verscheping naar het buitenland en de instroom van deviezen te bevorderen. De maatregel biedt uitstel aan bedrijven die te maken hebben gehad met hoge productiekosten en een knelpunt in de export naar het buitenland.

Deze opschorting betekent echter een uitstel voor exporteurs en is afhankelijk van het feit dat de wereld een evenwicht vindt in de handel in deze goederen.

Dat hielp het VK om de eerste stappen tegen Argentinië te zetten, maar zijn regering koppelde de belastingvrijstelling aan het tariefbeleid van de landen van bestemming, wat aangeeft dat Argentinië vastbesloten was om zijn eigen openheid in evenwicht te brengen met wederkerigheid in de handel.

Bredere handelsstrategie

De stap maakt deel uit van een bredere inspanning van Argentinië om zijn exportregime aan te passen.

In september schafte de regering tijdelijk de exportbelastingen op soja, maïs, tarwe en hun bijproducten, waaronder biodiesel, af om te proberen de verkoop van landbouwproducten te stimuleren en de broodnodige buitenlandse valuta binnen te halen om de peso te stabiliseren.

Maar die landbouwverhuizing werd in minder dan een week ingetrokken. De korte stopzetting benadrukte de zorgvuldige evenwichtsoefening die de regering heeft tussen het stimuleren van de export en het beheersen van de fiscale inkomsten.

Het onlangs aangekondigde metaalbeleid daarentegen heeft een veel langere looptijd, wat wijst op een veel langere termijn poging om de industriële sector te ondersteunen.

Bij de aankondiging van dat besluit noemden ambtenaren het een voortzetting van een beweging in de richting van "meer transparantie" over het handelsbeleid, vergelijkbaar met de algemene boodschap van de regering over de economie.

Export stimuleren ondanks economische druk

Ondanks een bescheiden economisch herstel staat Argentinië onder druk om buitenlands geld aan te trekken en de industriële productie te verhogen.

Exportbelastingen zijn lange tijd een belangrijke bron van overheidsinkomsten geweest, maar ze zijn ook verantwoordelijk voor het ontmoedigen van de productie en het verminderen van het internationale concurrentievermogen.

De tussentijdse opschorting is een strategische gok: door af te zien van belastinginkomsten op korte termijn hoopt de regering de export en de economische activiteit te stimuleren.

De effectiviteit van de maatregel op de lange termijn kan worden bepaald door de wereldwijde vraag en de snelheid waarmee handelspartners hun eigen invoerrechten verhogen.

Vooruitzichten voor de metaalindustrie

Voor aluminium- en staalproducenten zou het beleid ondertussen de toegang tot markten met hoge tarieven die voorheen minder toegankelijk waren onder exportheffingen, verder kunnen ontsluiten.

Bedrijven die naar dergelijke markten verzenden, kunnen zelfs prijsconcurrerend genoeg worden om hun marktaandeel te herstellen of te vergroten.

De ingebouwde verval- en tarieflimieten van het decreet laten echter weinig ruimte voor langetermijnplanning.

Deze korting op exportheffingen zou automatisch worden ingetrokken als landen (die de eindbestemming zijn van het meeste Chinese staal) hun invoerrechten tegen eind 2025 verlagen tot onder de 45%.

Deze voorwaardelijkheid leidt tot de verwachting dat de overheid alleen experimenteert met selectieve liberalisering in plaats van een permanente structurele transformatie door te voeren.

De tijdelijke maatregel kan uitmonden in een bredere handelshervorming of blijven als een tijdelijke maatregel, wat nog moet blijken.