Ozone Chain (OZO)

Sieć łączy kryptografię postkwantową z kwantowym generowaniem liczb losowych, w tym liczb losowych pochodzących ze źródła laserowego. Ozone Chain twierdzi, że takie podejście ma chronić komunikację walidatorów i węzłów bez polegania na kwantowej dystrybucji kluczy, której zastosowanie w globalnie rozproszonych sieciach blockchain może być trudne. Jej architektura obsługuje narzędzia i kontrakty w stylu Ethereum, umożliwiając deweloperom znającym Solidity i środowiska EVM wdrażanie aplikacji bez konieczności uczenia się całkowicie nowego modelu wykonywania.

Ozone Chain wykorzystuje model konsensusu w stylu sieci z uprawnieniami, oparty na Proof of Authority oraz protokołach odpornych na błędy bizantyjskie, takich jak IBFT lub QBFT, przy czym projekt wskazuje krótkie czasy tworzenia bloków i niskie koszty transakcji jako priorytety. To sprawia, że jest bardziej porównywalny z sieciami smart kontraktów zorientowanymi na aplikacje niż z w pełni otwartymi systemami proof-of-work.

Projekt podaje, że jego komponenty bezpieczeństwa kwantowego zostały przetestowane przez TÜV Rheinland, a generowanie liczb losowych przeszło statystyczne zestawy testów, w tym NIST SP 800-22. OZO ma deklarowaną maksymalną podaż 1 miliarda tokenów, przy czym część podaży jest uwalniana stopniowo w czasie. Jego główna atrakcyjność skierowana jest do użytkowników i deweloperów poszukujących infrastruktury blockchain zbudowanej wokół długoterminowej odporności kryptograficznej.