Bluft de Fed? Powell sluit renteverlagingen uit, maar markt is twijfelachtig

Ik heb deze week een stuk gepubliceerd over het rentebesluit van de Federal Reserve op woensdag, waarin ik beoordeelde of het roekeloos zou zijn om opnieuw te verhogen in het huidige klimaat.

De beslissing verliep zoals verwacht, de Federal Reserve verhoogt de tarieven nog eens met 25 basispunten. Zoals ik gisteren al schreef, was dit echter grotendeels ingeprijsd en was het de taal van Fed-voorzitter Jerome Powell die waarschijnlijk de meeste invloed op de markten zou hebben.

Die taal was agressiever dan sommige beleggers hadden gehoopt, aangezien Powell niet enthousiast leek over het vooruitzicht van renteverlagingen.

“Wij in de commissie zijn van mening dat de inflatie niet zo snel zal dalen”, zei hij. “Als die prognose in grote lijnen klopt, zou het niet gepast zijn om de tarieven te verlagen.”

Ondanks de agressieve toon bleven de aandelen relatief stabiel. De technologiezware Nasdaq, misschien wel de meest gevoelig voor rentebeleid, sloot woensdag 0,5% lager.

Maar ondanks dat bezuinigingen schijnbaar uitgesloten waren, was de taal zeker zachter dan bij eerdere vergaderingen. Taal dat verdere verhogingen “passend kunnen zijn” werd verwijderd, waarbij Powell in zijn persconferentie daarna opmerkte dat de verandering “zinvol” was.

Inflatie blijft prioriteit voor de Federal Reserve

Het interessante hier is dat inflatie ook een beetje een door mensen gecreëerd fenomeen is. Het is duidelijk dat er tastbare factoren zijn die de inflatie in de eerste plaats veroorzaken – problemen met de toeleveringsketen, de oorlog in Rusland, het onophoudelijk bijdrukken van geld, enzovoort. Maar er is ook het economische feit dat de verwachtingen van toekomstige inflatie vandaag inflatie kunnen veroorzaken, als een self-fulfilling prophecy.

Dat komt omdat toekomstige inflatie ervoor zal zorgen dat mensen vandaag meer uitgeven omdat ze anticiperen op toekomstige prijsstijgingen, waardoor die exacte verwachtingen worden versneld. Ten tweede streven werknemers aan de arbeidszijde naar loonsverhogingen, wat weer bijdraagt aan verdere inflatie.

Dit is waarschijnlijk een deel van de reden dat de Fed deze agressieve houding aanneemt. In werkelijkheid moet het vooruitzicht van renteverlagingen dichterbij komen. We hebben de laatste tijd zwakkere economische cijfers gezien die echte zachtheid lieten zien, terwijl de banksector duidelijk kraakt onder de druk van deze verhoogde rentetarieven.

Hoewel de inflatie ruim boven de doelstelling van 2% blijft, is deze sinds het hoogtepunt (9,9% afgelopen juli) ver gedaald.

Dat gezegd hebbende, zoals ik gisteren schreef, hamert deze laatste renteverhoging op wat we al wisten: inflatie is de belangrijkste prioriteit van de Fed. Zo diep in een verkrappingscyclus stappen, met wat er gebeurt in de banksector, is een zeer agressieve lijn.

Maar moeten we verrast zijn? Niet echt. Ik weet niet zeker of ik het eens ben met een laatste verhoging in dit klimaat, waarin een afwachtende houding tot volgende maand misschien verstandiger was geweest, maar de Fed vastbesloten is om de markt nog niet helemaal vrij te geven, en het risico bestaat dat de inflatie weer oplaait omhoog. En terwijl de bovenstaande grafiek laat zien dat de inflatie aan het dalen is, toont het ook een cijfer van 5% – veel verder dan wat de Fed als acceptabel beschouwt, met die doelstelling van 2% die waarschijnlijk niet snel zal worden gehaald.

De markt gelooft de Fed niet

Hoe zorgwekkend de bankproblemen ook zijn, het voelt nog steeds onwaarschijnlijk dat hier sprake is van een echt systeemprobleem – hoewel de regionale banken er zeer slecht aan toe zijn, is het zeker niet op het niveau van 2008 toen de balansen vastliepen door verschrikkelijke activa ( subprime-hypotheken). Dit keer is het weer slecht risicobeheer, maar het is meer een liquiditeitscrisis, aangezien banken meer gerenommeerde obligaties aanhouden, die zojuist aanzienlijk in waarde zijn gedaald als gevolg van de renteverhogingen.

Als we kijken naar de kansen die door Fed-futures worden ondersteund, weet de markt dat de Fed mogelijk eerder dan verwacht tot bezuinigingen gedwongen kan worden. Het is duidelijk dat veel zal afhangen van de CPI-gegevens in de toekomst, evenals van de bankzorgen, maar de voorspelling op dit moment laat een markt zien die de Fed bluft.

Futures impliceren misschien slechts een kans van 3% op renteverlagingen bij de volgende vergadering (juni), maar er is een kans van 46% dat er verlagingen plaatsvinden bij de volgende vergadering (in juli), terwijl bij de vergadering daarna (in september) de kans stijgt tot 83%.

En dus lijkt het zeer waarschijnlijk dat de snelste aanhaalcyclus in de recente herinnering tot een einde is gekomen. De ogen zullen nu volledig gericht zijn op economische gegevens in de toekomst, aangezien de angst voor een recessie groot opdoemt.

Het is economisch gezien zo dat een agressieve verstrakking van het monetaire beleid de liquiditeit uit de economie zuigt en een vertraging in de hand werkt. Dat is inderdaad het punt, en hoe inflatie te bestrijden. Het risico is al die tijd natuurlijk geweest dat de Fed te agressief zal verhogen, dingen kapot gaan en de economie in een vervelende recessie terecht zal komen.

We komen op het punt waarop we gaan ontdekken of dat waar is, of dat de felbegeerde zachte landing een mogelijkheid blijft. Maar hoe dan ook, de markt gelooft op dit moment niet in de taal van de Fed – beleggers verklaren op zijn minst dat de verhogingen voorlopig klaar lijken.