Een zwakkere dollar in een omgeving met hoge rentetarieven

Het mooie van financiële markten is dat ze in het weekend gesloten zijn. Beleggers hebben tijd om zich te hergroeperen, hun strategieën te heroverwegen en zich voor te bereiden op de opening van maandag.

Het weekend is daarom een moment van bezinning.

Het is ook een tijd waarin velen naar het grotere geheel, de langetermijntrends en de manier waarop de fundamentele factoren de markten kunnen beïnvloeden, kijken.

Gisteren betoogde ik dat een hogere rente voor langere tijd het mantra van de nieuwe centrale banken is. Vandaag wil ik voortbouwen op dat argument en een nogal impopulaire mening introduceren over de wereldreservevaluta.

Om preciezer te zijn: kan een omgeving met hoge rentetarieven een zwakkere in plaats van een sterkere dollar opleveren? Iedereen spreekt over de Fed en de hoge rente, dus het verhaal is dat de dollar alleen maar sterker zal worden.

Ik ben het daar niet mee eens.

Hiervoor kijk ik naar het grotere plaatje: de maandgrafiek van het paar EUR/USD.

De Amerikaanse dollar werd sterker terwijl de rente gestaag daalde

Decennia lang zijn de rentetarieven dramatisch gedaald. Maar misschien wel de belangrijkste periode vond plaats in de afgelopen tien tot vijftien jaar, toen de rentetarieven in de Verenigde Staten bijna nul bereikten.

Een dalende rente zou slecht nieuws voor een munt moeten zijn. Maar dat was niet het geval voor de dollar.

Dit is de maandgrafiek van het paar EUR/USD. Hieruit blijkt dat de Amerikaanse dollar aanzienlijk in waarde is gestegen sinds de Grote Financiële Crisis van 2008.

Destijds handelde de EUR/USD boven de 1,60. Snel vooruit naar de nasleep van de COVID-19-pandemie, en de EUR/USD handelde onder de 0,96.

Dat is een gestage daling van tientallen grote cijfers (dwz één groot cijfer is gelijk aan honderd pipspunten) in een relatief korte periode.

Maar wat hier interessant is, is niet noodzakelijkerwijs de daling van de wisselkoers, maar het feit dat de rentetarieven in de Verenigde Staten al die tijd zijn gedaald. Daarom hebben we een sterkere dollar gezien in een omgeving met lage rentetarieven.

De volgende vraag is uiteraard: waar zou de Amerikaanse dollar naartoe gaan nu de rentetarieven ver boven hun dieptepunt zijn? En als de centrale banken ons blijven vertellen dat de rentetarieven langer hoger zullen zijn omdat de inflatie waarschijnlijk hoog zal blijven, waarom zouden we dan de Amerikaanse dollar niet verkopen als de trends omkeren?

Samenvattend is het idee van deze twee artikelen over de rentetarieven dat de langetermijntrends zijn omgedraaid. De rentetarieven dalen niet meer en zullen waarschijnlijk ook niet snel dalen.

Maar als de Amerikaanse dollar in waarde stijgt onder een omgeving van lage rentetarieven, is het niet meer dan logisch dat deze in een omgeving van hoge rentetarieven zal dalen. Daarom ben ik van mening dat de kracht van de Amerikaanse dollar slechts tijdelijk is, omdat de financiële markten proberen de stijgende rente het hoofd te bieden.