Elliott Management mikt op Honeywell met een belang van $ 5 miljard, dringt aan op grote herstructurering

Honeywell International Inc. (NASDAQ: HON) staat onder druk van Elliott Management nadat de activistische investeerder een belang van meer dan 5 miljard dollar in de industriële reus bekendmaakte.

Elliott dringt er bij Honeywell op aan om de Aerospace- en Automation-afdelingen te splitsen. Volgens het bedrijf kan deze stap aanzienlijke waarde opleveren, met een verwachte groei van 75% tegen 2026.

Het voorstel komt op een moment dat de aandelen van Honeywell een recordhoogte bereiken, waardoor de inzet van deze mogelijke herstructurering toeneemt.

Elliott Management betoogde dinsdag in een brief aan Honeywell dat de traditionele conglomeraatstructuur van het bedrijf niet langer de beste belangen van het bedrijf dient.

"De conglomeraatstructuur die ooit geschikt was voor Honeywell, voldoet niet meer", aldus de activistische investeerder.

Het bedrijf is ervan overtuigd dat het opsplitsen van Honeywells lucht- en ruimtevaart- en automatiseringsactiviteiten de bedrijfsvoering kan stroomlijnen, inefficiënties kan wegnemen en uiteindelijk de aandeelhouderswaarde kan vergroten.

Honeywell heeft het voorstel erkend en bevestigd dat het met Elliott Management in gesprek zal gaan, waarbij het de perspectieven van al zijn aandeelhouders waardeert.

Het bedrijf kampte de laatste jaren echter met een complexe bedrijfsstructuur en gebrekkige communicatie met investeerders, wat bijdroeg aan de achterblijvende prestaties ten opzichte van branchegenoten in de industriële sector.

Elliott heeft deze problemen, samen met een problematische portefeuille, aangewezen als redenen voor de achterblijvende positie van Honeywell op de markt.

De prestaties van Honeywell en Elliotts redenatie voor een splitsing

De lucht- en ruimtevaartdivisie van Honeywell, door Elliott omschreven als het 'kroonjuweel' van het bedrijf, presteert consequent goed.

De activistische investeerder merkte echter op dat de divisie slechts een klein deel van het fusie- en overnamebudget van Honeywell heeft ontvangen: slechts 10% van de fondsen die de afgelopen twee decennia zijn uitgegeven.

Desondanks blijft de lucht- en ruimtevaartsector een aanzienlijke cashflow voor het bedrijf genereren.

Elliott betoogt dat het opsplitsen van Honeywell in twee afzonderlijke entiteiten, elk gericht op de lucht- en ruimtevaart en automatisering, twee meer gefocuste en potentieel waardevollere bedrijven zou creëren.

Beide divisies hebben al een eigen CEO en backoffice, waardoor de voorgestelde splitsing haalbaarder is.

Momenteel zijn Honeywell-aandelen nog steeds een aantrekkelijke optie voor beleggers die op zoek zijn naar inkomsten, met een dividendrendement van 1,93%.

Analisten op Wall Street geven Honeywell-aandelen over het algemeen een 'overweight'-rating. Dit weerspiegelt het vertrouwen in het potentieel van het bedrijf op de lange termijn, ondanks de recente uitdagingen.

HON is niet voorzichtig geweest met het toewijzen van M&A-gelden

Het voorstel van Elliott past bij een bredere trend in de industriële sector, waar conglomeraten steeds meer onder druk staan om op te splitsen in kleinere, meer gefocuste bedrijven.

General Electric (GE) is een opvallend voorbeeld: in 2024 splitste GE zich op in drie afzonderlijke entiteiten: GE Aerospace, GE Vernova en GE Healthcare.

Elliott zelf heeft in 2019 al eerder aangedrongen op een splitsing bij Marathon Petroleum, waarmee hij de strategie van de activistische investeerder onderstreepte die pleit voor gestroomlijnde en efficiëntere bedrijfsmodellen.

"Het pad dat wij voorstellen is niet nieuw en we zijn ervan overtuigd dat velen het al aan de raad van bestuur en het management van Honeywell hebben voorgesteld", voegde Elliott toe in de brief.

Het bedrijf is ervan overtuigd dat, als de overname doorgaat, de lucht- en ruimtevaart- en automatiseringsactiviteiten van Honeywell elk afzonderlijk meer dan 100 miljard dollar waard kunnen zijn.

Nu Honeywell zich in dit kritieke stadium bevindt, zal de druk van Elliott Management waarschijnlijk leiden tot aanhoudende debatten over de toekomst van industriële conglomeraten en de mogelijke voordelen van een meer gerichte, gestroomlijnde aanpak.