De vermogensongelijkheid in de VS bereikt een nieuw hoogtepunt: de rijkste 10% bezit nu 71,2% van het nationale vermogen.

De Verenigde Staten kampen met een steeds groter wordende economische kloof, waarbij de rijkdom zich steeds meer concentreert in de handen van een kleine elite.

Volgens de World Inequality Database beheersen de rijkste 10% van de Amerikanen nu maar liefst 71,2% van het totale vermogen van het land – een van de hoogste niveaus van vermogensongelijkheid ter wereld.

Deze groeiende ongelijkheid heeft een hernieuwde discussie aangewakkerd over het belastingbeleid en de sociale uitgaven van het land, vooral in het licht van recente Republikeinse begrotingsvoorstellen die de rijken sterk bevoordelen.

Vermogensongelijkheid is al lang een punt van zorg in de VS, maar experts waarschuwen dat de huidige trends miljoenen Amerikanen uit de arbeidersklasse in een vicieuze cirkel van armoede kunnen opsluiten.

Terwijl de door Republikeinen geleide Senaat en het Huis van Afgevaardigden werken aan het afstemmen van hun begrotingsplannen, slaan economen en beleidsadviseurs alarm over bepalingen die de financiering van cruciale sociale diensten drastisch verminderen, terwijl miljarden aan belastingverlagingen worden toegekend aan de rijkste individuen en bedrijven.

De veranderende aard der dingen en de toenemende kloof

Dr. Sarah Thompson, een econoom gespecialiseerd in arbeidsmarkt en vermogensverdeling, bekritiseerde de voorgestelde bezuinigingen en verklaarde:

“De begroting schaft belangrijke vangnetten voor Amerikanen met een lager inkomen af, terwijl er 10 miljard dollar aan nieuwe belastingvoordelen voor de rijksten wordt geboden. Deze aanpak zal de kloof tussen arm en rijk alleen maar vergroten en de economische mobiliteit ondermijnen.”

Volgens gegevens van Statista wil het laatste Republikeinse begrotingsvoorstel de bepalingen van de Tax Cuts and Jobs Act van 2017 verlengen.

Als de verlengingen worden aangenomen, leiden ze tot belastingverlagingen van $3,6 biljoen tot en met 2034.

Hiervan zou $1,8 biljoen rechtstreeks naar individuen gaan die meer dan $400.000 per jaar verdienen, terwijl $900 miljard aan bedrijven zou worden toegewezen in de vorm van belastingverlichting.

Deze belastingvoordelen zouden worden gecompenseerd door ingrijpende bezuinigingen op de sociale uitgaven.

Medicaid zou bezuinigingen tot wel $880 miljard kunnen ondergaan, het Supplemental Nutrition Assistance Program (SNAP) zou $230 miljard minder kunnen ontvangen, en de federale subsidies voor studieleningen zouden met $330 miljard kunnen worden gekort.

Beleidsanalist John Kelly benadrukte de menselijke tol van deze cijfers en zei:

“Dit zijn niet zomaar budgetposten – ze vertegenwoordigen gezondheidszorg, voedsel en onderwijs voor miljoenen Amerikanen.”

Vanuit een mondiaal perspectief blijft de VS een van de meest ongelijke ontwikkelde landen.

Daarentegen bezit de rijkste 10% in de Europese Unie 59,3% van het vermogen.

Hongarije staat met 67,1% bovenaan binnen de EU, terwijl Nederland met 45,4% de meest gelijke vermogensverdeling kent.

Buiten de EU doen landen als IJsland en Noord-Macedonië het ook beter, met een aandeel van de rijkste 10% dat rond de 56,5–56,7% schommelt.

Noord-Amerika als geheel vertoont nu ongelijkheidsniveaus die vergelijkbaar zijn met die in Sub-Sahara Afrika en delen van Azië.

Dr. Emily Rojas, een sociaal-politiek econoom, waarschuwt: “Dergelijke extreme ongelijkheden dreigen de sociale cohesie en de economische stabiliteit te ondermijnen, vooral als ze niet worden aangepakt.”

Terwijl de begrotingsonderhandelingen voortduren, heeft de toenemende concentratie van rijkdom in Amerika geleid tot oproepen tot een grondige belastinghervorming en economische rechtvaardigheid.

De harde realiteit – dat de rijkste 10% nu meer dan 70% van het nationale vermogen beheert – vraagt om dringende aandacht van de beleidsmakers.

Of deze trend kan worden omgekeerd, blijft een centrale vraag in de strijd voor een eerlijkere economische toekomst.