Duitsland rondt coalitieakkoord af, terwijl tarieven en veiligheidsspanningen de agenda bepalen.

Duitsland bereidt zich voor op een politieke herstart nadat de Christendemocratische Unie (CDU), de Christelijk-Sociale Unie (CSU) en de Sociaaldemocratische Partij (SPD) woensdag formeel een coalitieakkoord hebben afgerond.

Deze nieuwe, op het centrum gerichte alliantie volgt op wekenlange onderhandelingen die begonnen na de nationale verkiezingen van februari, waarbij het CDU/CSU-blok als grootste partij uit de bus kwam, met de SPD op de derde plaats achter de extreemrechtse Alternative für Deutschland (AfD).

De overeenkomst moet nu nog worden goedgekeurd door de leden van de partijen voordat de nieuwe regering aan de macht komt.

De kern van deze overeenkomst is de toezegging om de Duitse economie te stabiliseren, de binnenlandse veiligheid te versterken en de positie van het land als betrouwbare kracht binnen Europa te bevestigen.

Maar deze plannen ontvouwen zich tegen een gecompliceerde internationale achtergrond met betrekking tot de NAVO, Amerikaanse tarieven en de voortdurende onzekerheid over de oorlog in Oekraïne.

Fiscale hervormingen en migratieplannen

De onderhandelingen tussen de CDU, CSU en SPD liepen grote vertraging op door meningsverschillen over begrotingsprioriteiten, belastingbeleid en migratiebeheer.

Terwijl Duitsland worstelt met hoge inflatie, energieproblemen en een lagere industriële productie, concentreerde de coalitie zich op het doorvoeren van een omvangrijk pakket fiscale hervormingen.

Het pakket omvat herzieningen van de federale begrotingsregels, waardoor de uitgavenlimieten mogelijk worden verhoogd om hogere investeringen in infrastructuur en digitalisering mogelijk te maken.

Het bereiken van een consensus kostte echter tijd, omdat er interne druk was op CDU-leider Friedrich Merz om geen overmatige concessies te doen aan de SPD.

Hoewel de SPD de partij van de aftredende bondskanselier Olaf Scholz is, bleef haar invloed op het beleid, met name rond migratie, een struikelblok in de onderhandelingen.

SPD-onderhandelaars zouden hebben aangedrongen op het handhaven van humanitaire verplichtingen, zelfs terwijl de CDU en CSU strengere grenscontroles en snellere uitzettingen van afgewezen asielzoekers nastreefden.

Nieuwe regering voor Pasen.

Friedrich Merz, die nu op het punt staat de volgende bondskanselier van Duitsland te worden, had duidelijk gemaakt dat het coalitieakkoord voor de paasvakantie later deze maand rond moest zijn.

De urgentie was niet alleen verbonden met de binnenlandse stabiliteit, maar ook met de noodzaak voor Duitsland om snel te reageren op veranderende mondiale dynamieken.

Sinds de verkiezingen wordt Duitsland bestuurd door een demissionair kabinet, waardoor de mogelijkheden voor grote beleidsveranderingen beperkt zijn.

De afronding van de overeenkomst stelt de aanstaande regering van Merz in staat om met een sterker mandaat de dringende problemen aan te pakken.

Het Duitse coalitiemodel, dat vaak consensus over de partijgrenzen heen vereist, betekent dat het CDU-CSU-SPD-blok zal moeten blijven samenwerken om hun gemeenschappelijke doelen te realiseren.

Nu partijleden formeel akkoord moeten gaan met het coalitieakkoord, kan de structuur van de volgende Duitse regering binnen enkele dagen worden bevestigd.

Tarieven en de NAVO bepalen de gesprekken.

De onderhandelingen werden bemoeilijkt door de noodzaak voor Duitsland om te navigeren in een veranderende mondiale omgeving.

De herinvoering van tarieven door de Amerikaanse president Donald Trump creëerde economische onzekerheid voor de exportgerichte economie van Duitsland.

Ondertussen heeft de rol van Washington in het conflict tussen Rusland en Oekraïne vragen opgeroepen over de stabiliteit van internationale allianties op lange termijn.

Een punt van zorg is de bijdrage van de NAVO aan de defensie. De regering-Trump heeft de lidstaten herhaaldelijk aangespoord om de doelstelling van 2% van het bbp voor defensie-uitgaven te halen.

Duitsland, dat historisch gezien onder deze norm is gebleven, staat nu onder toenemende druk om meer middelen toe te wijzen aan militaire paraatheid.

Het coalitieakkoord zal naar verwachting bepalingen bevatten die aan deze eis voldoen.

Tegelijkertijd blijven er twijfels bestaan over de vraag of de VS het huidige niveau van hulp aan Oekraïne zal handhaven, waardoor de druk op Duitsland en andere EU-landen toeneemt om eventuele tekorten aan humanitaire en militaire hulp op te vangen.

Nu de oorlog in Oekraïne zijn derde jaar ingaat, spelen de Europese veiligheidsdynamieken een steeds belangrijkere rol in de Duitse beleidsvorming.