Gevaarlijke tijden

Twee weken geleden telden beleggers de uren af tot de aankondiging van president Trump over 'wederzijdse tarieven'. Wereldwijde aandelenindices, aangevoerd door de grote Amerikaanse indices, vertoonden al tekenen van bezorgdheid onder beleggers.

De Dow Jones en de Russell 2000 (een minder bekende aandelenindex, maar een belangrijke indicator van het sentiment ten aanzien van Amerikaanse mid-capbedrijven met een binnenlandse focus) hadden beide in november hun hoogtepunt bereikt.

De S&P 500 en de NASDAQ, die beide een aanzienlijk gewicht toekennen aan de techgiganten, bereikten medio februari hun hoogste punt ooit.

Sindsdien zijn alle grote Amerikaanse aandelenkoersen gedaald, waardoor ze weer onder het niveau van vlak na Trumps verkiezingsoverwinning op 5 november zijn gekomen. In de tweede helft van maart was er een lichte herstel.

Maar het was duidelijk dat beleggers voorzichtig werden. Het gevoel was dat tarieven beide kanten op konden gaan. President Trump zou een bescheiden basistarief kunnen aankondigen voor landen die volgens hem 'oneerlijk' handelden.

Of hij kon iets ergers doen. Uiteindelijk deed hij iets veel, veel ergers.

De meeste tarieven ondergingen een vrij snel proces van uitstel, wijziging en heroriëntatie. Maar gezien wat er sindsdien is gebeurd, lijkt het erop dat het basistarief van 10% op de export van de handelspartners van de VS veel meer in lijn is met wat de markten hadden gehoopt.

Hoewel deze tarieven bij gebrek aan een reeks succesvolle onderhandelingen per land binnen drie maanden weer op de oorspronkelijke wederzijdse tarieven zouden kunnen terugvallen.

Maar één ding lijkt nu zeker, en dat is dat het echte doelwit van de Trump-regering in al deze commotie China is.

Voeg daar de oorlogszuchtige retoriek en de dunne huiden aan beide kanten aan toe, en het tariefgeschil is uitgegroeid tot een volwaardige handelsoorlog. Beleggers proberen nu te achterhalen of dit opgelost kan worden en zo ja, hoe lang dat zou kunnen duren.

Analisten hebben allemaal tegenstrijdige theorieën ontwikkeld over welke partij het zwaarst getroffen zal worden en wie het eerst zal toegeven. Een argument is dat president Trumps bereidheid om de meeste tarieven te verlagen een teken van zwakte is. Misschien.

Hoewel het feit dat hij de Chinese tarieven verhoogde tot 145% anders doet vermoeden. Er wordt ook gezegd dat het autoritaire regime van China beter in staat is om ontberingen voor zijn burgers te accepteren dan Trump.

Maar de Chinese economie verkeert in slechte staat, ongeacht wat de cijfers zeggen, en de ineenstorting van de vastgoedmarkt betekent dat het land niet kan vertrouwen op de binnenlandse markt om de exportmarkt te vervangen.

Aan de andere kant lijkt het erop dat de regering-Trump in paniek raakte toen Amerikaanse staatsobligaties in een vrije val terechtkwamen. Een uitverkoop op de aandelenmarkt kon ze accepteren, maar geen bedreiging voor het ultieme veilige haven-actief ter wereld.

De rente op 30-jarige obligaties maakte de grootste wekelijkse sprong sinds de jaren 80, zelfs terwijl de Amerikaanse dollar in vrije val was. Het leek alsof er iets was gebarsten.

Was China de schuldige? Het lijkt onwaarschijnlijk dat zij volledig verantwoordelijk waren voor de uitverkoop op de obligatiemarkt. Gezien de hoeveelheid Amerikaanse staatsschuld die zij bezitten, zou dat grotendeels contraproductief zijn.

Bovendien zou zo'n stap de waarde van de yuan opdrijven, wat het leven voor Chinese exporteurs alleen maar moeilijker zou maken.

Het lijkt waarschijnlijker dat de ontkoppeling tussen de dollar en Amerikaanse staatsobligaties grotendeels te wijten was aan de massale afbouw van schulden door hedgefondsen en het schaduwbanksysteem.

De markten waren iets rustiger in de week voor Pasen. Maar het voelt nog niet alsof de crisis zijn hoogtepunt heeft bereikt.

De ego's zijn gewoon te groot en de belangen veel te hoog. Op een gegeven moment zal dit worden opgelost. Maar de risicomarkten zullen waarschijnlijk nog veel meer pijn lijden voordat de zaken weer in rustiger vaarwater komen.

(David Morrison is Senior Marktanalist bij Trade Nation. De meningen zijn van hemzelf.)