S&P, Nasdaq weer in het groen: waarom herstellen Amerikaanse aandelen?

Amerikaanse aandelen vonden maandag weer houvast, waarbij de S&P 500 en de Nasdaq vroege verliezen omkeerden en weer in positief terrein sloten, terwijl beleggers het risico in het Midden-Oosten en de energieprijzen opnieuw inschatten.

Op het moment van schrijven noteerde de S&P 500 op 6,884.46, bijna 0,01% hoger dan de slotkoers daarvoor, terwijl de Nasdaq Composite 0,42% hoger stond op 22,772.22. De Dow Jones Industrial Average was nagenoeg vlak op 48,969.36.

De stijging volgde op een zware opening, toen handelaren op Wall Street vreesden dat het conflict met Iran rechtstreeks invloed zou kunnen hebben op de wereldwijde olielevering en scheepvaartroutes.

Wat dreef de uitverkoop en waarom die afzwakte

Bij de openingsbel handelden markten duidelijk in een 'risk-off'-modus.

Olieprijzen stegen, goud won aan waarde en aandelenindices daalden, terwijl handelaren probeerden het worstcasescenario rond de Straat van Hormuz en bredere regionale escalatie in te prijzen.

De redenering was helder: als een belangrijke ader voor wereldwijde ruwe-oliestromen aanzienlijk verstoord zou raken, zou de impact zowel inflatie- als groeiverwachtingen raken.

Naarmate de handelsdag vorderde, nam echter het gebrek aan nieuwe escalatiekoppen een deel van de urgentie uit die handel weg.

Energieprijzen bleven hoog, maar ze schoten niet door naar een nieuwe intradaypiek. Zonder een nieuwe schok om op te reageren begon de markt een deel van de vroege beweging terug te draaien.

Dat maakte ruimte voor een bekend patroon om zich te herstellen: zodra duidelijk werd dat de dag meer richting 'verhoogde spanning' ging dan naar een 'nieuwe noodsituatie', begonnen kopers terug te keren naar de delen van de markt die het hardst waren geraakt in de eerste neerwaartse beweging.

Het was een klassiek geval van het verkopen van de 'oorlogspremie' op de kop, en vervolgens het kopen van de dip zodra de meest alarmerende scenario's zich intraday niet materialiseerden.

Wat betekent de opleving voor beleggers?

De heropleving van maandag zegt iets belangrijks over positionering en sentiment, maar heft de onderliggende risico's niet op.

Enerzijds laat het herstel zien dat er nog steeds vraag onder Amerikaanse aandelen zit wanneer de angsten ook maar iets afnemen.

Beleggers die naar defensieve posities waren gevlucht, waren bereid weer naar risico te roteren zodra de nieuwsflow tijdens de Amerikaanse handelsuren stabiliseerde.

Dat is constructief voor de marktwerking en liquiditeit op korte termijn.

Aan de andere kant zijn belangrijke knelpunten niet verdwenen.

De olieprijzen blijven hoger in vergelijking met de niveaus vóór de escalatie, en dat vormt nog steeds een middellangetermijnrisico voor inputkosten, winstmarges en inflatie.

Zoals Mohanad Yakout, senior marktanalist bij Scope Markets, recent opmerkte:

“De stijging van olie is in wezen een functie van de elasticiteit van leveringsrisico: wanneer reservecapaciteit beperkt is en scheepvaartroutes worden belemmerd, moeten prijzen zich snel aanpassen om potentiële tekorten te rationeren.”

Hogere, hardnekkigere energieprijzen zouden die aanpassing in stand houden.

In een gesprek met Invezz waarschuwde Yakout ook dat aandelenzwakte in deze omstandigheden “bezorgdheid over margedruk en vertraagde wereldwijde vraag weerspiegelt, mocht de energiekosten hoog blijven.”

Die zorgen verdwijnen niet omdat de S&P 500 en de Nasdaq erin slaagden weer in de plus te sluiten; ze worden simpelweg iets verder op de horizon geschoven totdat het volgende datapunt of een geopolitieke kop een nieuwe herwaardering afdwingt.

De obligatiemarkten balanceren ondertussen nog steeds twee tegengestelde krachten: groeizorgen door verhoogde geopolitieke spanning en inflatiezorgen door hogere olieprijzen.

Die krachtmeting betekent dat de gebruikelijke veiligheidsklep 'aandelen omlaag, obligaties omhoog' minder betrouwbaar is dan bij een standaard vertraging.