Conflict in Iran schudt energie-infrastructuur, maar raakt Amerikaanse bullmarkt niet

Kan iets de bullmarkt in Amerikaanse aandelen stoppen? Kennelijk niet.

En zeker niets zo gerings als een oorlog in de Perzische Golf, zelfs niet als die heeft geleid tot de blokkade van de Straat van Hormuz.

Dit is, zoals inmiddels iedereen weet, het knelpunt voor ongeveer 20% van 's werelds behoefte aan ruwe olie, vloeibaar aardgas (LNG), de kunstmest die nodig is voor voedselproductie, en het helium dat zo cruciaal is voor de productie van halfgeleiders.

Toch bereikten zowel de S&P 500 als het techzware NASDAQ noteerde recordhoogtes, zowel op slotbasis als intra‑day.

Nog maar een paar weken geleden, eind maart, lag de S&P rond de 6.300 en daalde naar niveaus die sinds begin augustus niet meer waren gezien.

Dat was een daling van ongeveer 8% vanaf eind februari, net voordat de VS en Israël hun aanvallen op Iran lanceerden.

Dus een daling van 8% in iets meer dan een maand, gevolgd door een rally van 11% in iets meer dan twee weken.

Zeker, deze bullmarkt is een wonderlijke zaak.

Waarom zou iemand verbaasd zijn? Sinds oktober 2022 is elke significante marktcorrectie opgekocht, en het resultaat is steeds hetzelfde.

Nieuwe hoogtepunten worden genoteerd terwijl shortverkopers uit de markt worden gedreven. Vergeet 'caveat emptor'.

De enige les die geleerd is, was hefboom nemen en alles kopen, vooral tech.

Markten kijken altijd vooruit, wordt ons verteld, en prijzen zijn een reactie op alle momenteel beschikbare informatie voor miljoenen marktspelers.

Investeerders reageren dus simpelweg op een eenvoudige waarheid: oorlogen, althans hete oorlogen, komen altijd ten einde.

In dit geval werd tijdens de zesde week van de oorlog een staakt‑het‑vuren afgekondigd.

Ondanks beschuldigingen van beide zijden dat de voorwaarden van het bestand waren geschonden, begonnen de VS en Iran aan onderhandelingen.

Hooggeplaatste functionarissen van beide zijden kwamen voor het eerst in zevenenveertig jaar officieel bijeen.

Hoewel de gesprekken niet doorslaggevend waren, lijkt het erop dat er meer besprekingen op komst zijn, en de consensus op de markten is dat die succesvol zullen zijn, wat dat ook mag betekenen.

Immers, de definitie van een overwinning door de Trump‑administratie kan er heel anders uitzien dan wat de rest van de wereld acceptabel vindt.

Er is ook het feit dat de Golfstaten zijn getekend.

Het kan jaren duren om de tijdens deze oorlog beschadigde energie‑infrastructuur te herstellen, in het bijzonder in Qatar, waar de LNG‑productie is verstoord en gedestabiliseerd.

Ondertussen lijken andere landen rond de Golf minder aantrekkelijk geworden, zowel voor beleggers in Riyadh als voor invloedrijke figuren in Dubai.

Bovendien blijven Europa en Aziatisch‑Pacifische landen gevaarlijk blootstaan, niet alleen aan hogere energieprijzen, maar ook aan het reële gevaar van energietekorten.

Intussen zet de rally op de aandelen voort. Technisch gezien zien alle belangrijke Amerikaanse indices er op de huidige niveaus overgekocht uit.

Ze zijn te ver te snel gestegen, wat suggereert dat een correctie mogelijk is.

Maar het is ook mogelijk dat aandelenindices vanaf hier verder stijgen, aangezien FOMO een rol speelt en nieuw koopgedrag aanjaagt bij beleggers die vinden dat ze meer blootstelling aan recordmarkten nodig hebben.

We zagen iets soortgelijks met goud en zilver in januari. En we weten allemaal hoe dat afliep.