Kan Europa's €200 miljard EV-offensief de batterijdominantie van China doorbreken?

Bijna €200 miljard wordt toegezegd in de Europese Economische Ruimte en Zwitserland om het ecosysteem rond elektrische voertuigen uit te bouwen. Dat onderstreept de omvang van de inspanning van de regio om haar positie op het gebied van batterijen, voertuigproductie en laadinfrastructuur te versterken.

Volgens nieuw onderzoek zal het grootste deel van de geplande investeringen naar batterijfabrieken, voertuigfabrieken en openbare laadnetwerken vloeien.

Duitsland is goed voor het grootste nationale aandeel en trekt 23% van het totaal aan, wat zowel het belang van het land voor de Europese industriële basis als zijn centrale rol in de transitie van de autosector weerspiegelt.

Waar het geld naartoe gaat

Het grootste deel van het kapitaal wordt gericht op de kernonderdelen van de toeleveringsketen voor EV's.

Batterijproductie en gerelateerde toeleveringsketenprojecten, samen met voertuigproductie, nemen ongeveer €120 miljard van de totale pijplijn voor hun rekening, waardoor dit duidelijk het focuspunt van de investeringsgolf is.

Die concentratie is belangrijk omdat Europa al lange tijd probeert zijn afhankelijkheid van geïmporteerde batterijtechnologie te verminderen, terwijl het ervoor wil zorgen dat zijn autofabrikanten concurrerend blijven bij de overgang van verbrandingsmotoren naar elektrische modellen.

De openbare laadinfrastructuur trekt ook een substantieel deel van de geplande uitgaven aan, wat de noodzaak weerspiegelt om de adoptie van EV's niet alleen via productiecapa-citeit te ondersteunen, maar ook via bruikbaarheid in het dagelijkse gebruik.

Het investeringsbeeld suggereert dat Europa zich niet langer alleen richt op het stimuleren van EV-verkopen.

Het probeert ook de industriële ruggengraat achter de markt veilig te stellen, van de verwerking van grondstoffen en batterijassemblage tot eindproductie van voertuigen en toegang voor consumenten tot laadmogelijkheden.

De batterijrace in Europa

De bredere context blijft uitdagend.

China produceerde in 2025 meer dan 80% van de wereldwijde batterijen, inclusief die voor transport en energieopslag, wat benadrukt hoe ver het land nog altijd voorligt in de wereldwijde batterijrace.

Ter vergelijking: slechts ongeveer een derde van de in Europa verkochte EV's gebruikt momenteel batterijen die binnen het continent zijn geproduceerd.

Die kloof baart beleidsmakers en brancheorganisaties al lange tijd zorgen; zij stellen dat Europa zowel industriële capaciteit als strategische autonomie risico loopt te verliezen tenzij het een sterkere binnenlandse batterijbasis opbouwt.

Toch wijst de aangekondigde pijplijn op een betekenisvolle verschuiving.

Als alle geplande projecten worden voltooid, zou Europa theoretisch in staat zijn de toekomstige vraag naar batterijen binnen de regio te dekken.

Dat zou een substantiële verbetering van de zelfvoorzienendheid betekenen, ook al blijft het leveringsrisico hoog en lopen tijdlijnen sterk uiteen tussen markten.

Duitsland voert de regionale inspanning aan

Duitsland springt eruit als grootste begunstigde van de geplande uitgaven en neemt bijna een kwart van het totaal voor zijn rekening.

Dat weerspiegelt de sterke industriële basis van het land, de omvangrijke binnenlandse auto-industrie en zijn rol als knooppunt voor de bredere Europese toeleveringsketen.

Veel van 's werelds grootste batterijproducenten hebben daar al een aanwezigheid gevestigd, terwijl Duitse autofabrikanten zwaar investeren in de overgang naar elektrische mobiliteit.

De positie van het land heeft het tot een natuurlijke magneet voor kapitaal gemaakt nu Europa zowel batterijoutput als voertuigassemblage wil opschalen.

Frankrijk en Spanje worden ook belangrijke bestemmingen, met name op het gebied van EV-laadinfrastructuur.

Desondanks blijft de uitbouw ongelijk over de regio, en die ongelijkheid kan een beperking worden als laadnetwerken niet gelijke tred houden met de productiedoelstellingen.

Beleids- en uitvoeringsrisico's

Beleid zal een belangrijke rol spelen bij de vraag of de investeringspijplijn zich vertaalt in reële industriële kracht.

De aanpak van de Europese Commissie voor de uitfasering van nieuwe verkopen van auto's met verbrandingsmotoren in 2035 heeft weerstand gekregen van landen waaronder Duitsland, Italië en verschillende staten in Midden- en Oost-Europa, wat laat zien dat het regelgevende pad betwist blijft.

Zelfs met die onzekerheid komt meer dan de helft van de gevolgde investeringen uit landen die delen van het 2035-kader hebben tegengesproken, wat suggereert dat de industrie nog steeds bereid is kapitaal in te zetten ondanks politieke wrijving.

Campagnegroep E-Mobility Europe zegt dat de investering al heeft bijgedragen aan de creatie van meer dan 150.000 banen in EER-landen, met nog eens 300.000 mogelijk als alle aangekondigde projecten doorgaan.

Dat geeft Europa een duidelijke kans, maar geen gegarandeerd resultaat.

Het tempo waarin projecten worden opgestart, de consistentie van investeringen in laadinfrastructuur en de stabiliteit van het beleid zullen bepalen of de regio een grote investeringspijplijn kan omzetten in een duurzame productie- en infrastructuurbasis voor EV's.