Naoris Protocol (NAORIS)

Główna idea projektu polega na tym, że bezpieczeństwo powinno być weryfikowane w czasie rzeczywistym w szerszej sieci, zamiast być zakładane tylko dlatego, że organizacja kontroluje określone środowisko. Naoris opisuje swoją architekturę jako samowalidującą się, co oznacza, że uczestniczące węzły pomagają sprawdzać i potwierdzać integralność oraz poziom bezpieczeństwa innych uczestników. Taki projekt ma na celu zwiększenie widoczności ryzyka cybernetycznego w przedsiębiorstwach, systemach sektora publicznego, wdrożeniach internetu rzeczy i innych połączonych środowiskach cyfrowych.

Wyróżniającym elementem Naoris Protocol jest nacisk na bezpieczeństwo postkwantowe. Kryptografia postkwantowa odnosi się do technik zaprojektowanych tak, aby pozostały odporne na przyszłe komputery kwantowe, które mogłyby zagrozić niektórym powszechnie stosowanym systemom kryptograficznym. Uwzględniając ten aspekt, Naoris kieruje swoją ofertę do organizacji planujących długoterminowe bezpieczeństwo infrastruktury, a także ochronę przed dzisiejszymi zagrożeniami cybernetycznymi.

Token NAORIS jest powiązany ze zdecentralizowaną siecią bezpieczeństwa protokołu i jego szerszym ekosystemem. W tym kontekście projekt dąży do dostosowania zachęt wokół walidacji, egzekwowania i utrzymywania zaufanych stanów cyberbezpieczeństwa w systemach cyfrowych. Jego znaczenie rynkowe wynika z rosnącej potrzeby modeli bezpieczeństwa, które mogą działać w ramach usług chmurowych, urządzeń, aplikacji i granic organizacyjnych, zwłaszcza gdy cyberataki stają się coraz bardziej zautomatyzowane, a połączone systemy coraz trudniej chronić wyłącznie tradycyjnymi narzędziami.