Zano (ZANO)

Jej główną propozycją jest prywatność finansowa na poziomie protokołu. Transakcje Zano zostały zaprojektowane tak, aby ukrywać nadawcę, odbiorcę i przesyłaną kwotę za pomocą technologii takich jak podpisy pierścieniowe, ukryte adresy oraz kompaktowe dowody zakresu w stylu zero-knowledge. Oznacza to, że szczegóły transakcji nie są ujawniane w publicznej księdze w taki sposób jak w przejrzystych blockchainach, a jednocześnie sieć nadal może weryfikować ważność transferów.

Framework poufnych aktywów Zano rozszerza ten model poza samą monetę ZANO. Deweloperzy mogą emitować prywatne tokeny, które mogą reprezentować stablecoiny, aktywa opakowane, waluty ekosystemowe lub inne instrumenty oparte na blockchainie, jednocześnie dziedzicząc ochronę prywatności bazowego łańcucha. Dzięki temu Zano jest istotne nie tylko jako sieć cyfrowej gotówki, lecz także jako infrastruktura dla aplikacji zorientowanych na prywatność.

Protokół wykorzystuje również mechanizm spalania opłat, w ramach którego opłaty transakcyjne są usuwane z obiegu zamiast wypłacania ich jako dodatkowej podaży w obrocie. W okresach większej aktywności może to równoważyć część nowej emisji monet w sieci. Zano zajmuje więc wyraźnie odrębną niszę wśród kryptoaktywów: koncentruje się na poufnym transferze wartości, emisji prywatnych tokenów oraz rozwoju aplikacji chroniących prywatność w ramach jednego ekosystemu warstwy 1.