Nowy premier Tajlandii stoi przed dylematem 14 miliardów dolarów w ramach pakietu stymulacyjnego w obliczu wyzwań gospodarczych

Nowo mianowana premier Tajlandii, Paetongtarn Shinawatra, rozważa ponowne rozpatrzenie pakietu pomocowego o wartości 14 miliardów dolarów, pierwotnie zaproponowanego przez jej poprzedniczkę, Sretthę Thavisin.

Niniejsza krytyczna ocena pojawia się w momencie, gdy kraj zmaga się ze spowolnionym ożywieniem gospodarczym i wzrastającą kontrolą prawną i ekonomiczną.

Proponowany pakiet stymulacyjny, mający na celu pobudzenie konsumpcji krajowej za pomocą cyfrowych wypłat gotówki, jest obecnie poddawany wnikliwej analizie w celu zapewnienia, że jest zgodny z przepisami dotyczącymi dyscypliny fiskalnej.

Pakiet stymulacyjny mający na celu zapewnienie cyfrowych wypłat gotówkowych

Gospodarka Tajlandii, druga co do wielkości w Azji Południowo-Wschodniej, zmaga się ze słabym wzrostem gospodarczym i w ubiegłym roku wzrosła jedynie o 1,9%.

Te słabe wyniki plasują kraj w tyle za takimi krajami regionu jak Wietnam i Malezja.

Pakiet pomocowy o wartości 14 miliardów dolarów został zaprojektowany w celu umożliwienia wypłat gotówki w formie cyfrowej w wysokości 10 000 bahtów tajskich (290 dolarów) na osobę maksymalnie 50 milionom obywateli.

Prognozowano, że wzrost PKB wyniesie 1,6%.

Ekonomiści obawiają się jednak, że tak szeroko zakrojony bodziec gospodarczy może pogłębić deficyt budżetowy kraju i wywołać inflację.

Oczekuje się, że deficyt budżetowy Tajlandii w bieżącym roku fiskalnym wzrośnie do 23,6 mld dolarów, czyli 4,4% PKB.

Krytycy twierdzą, że bez odpowiedniego finansowania, pomoc może pogorszyć sytuację fiskalną i zachwiać stabilnością gospodarczą.

Była premier Srettha Thavisin początkowo zaproponowała sfinansowanie pakietu stymulacyjnego za pomocą pożyczki.

Jednak ze względu na obawy prawne i ekonomiczne, później zasugerował wykorzystanie środków z budżetu państwa i dodatkowych alokacji.

Recenzja Paetongtarn Shinawatry budzi jeszcze większe wątpliwości co do przyszłości pakietu.

Nowy rząd musi zachować zgodność z przepisami fiskalnymi, oceniając jednocześnie wpływ pakietu na stabilność gospodarczą.

Do presji gospodarczej przyczynia się wysokie zadłużenie gospodarstw domowych w Tajlandii, które wynosi 92% PKB.

W połączeniu ze stagnacją wzrostu w kluczowych sektorach, takich jak turystyka i produkcja, kraj stoi w obliczu poważnych wyzwań.

Chociaż turystyka jest kluczowym czynnikiem napędzającym gospodarkę, nie osiągnęła jeszcze poziomu sprzed pandemii.

Ostatnie inicjatywy, takie jak złagodzenie ograniczeń wizowych, mają na celu ożywienie sektora, ale nie przyniosły jeszcze znaczących rezultatów.

Głębsze wyzwania strukturalne Tajlandii

Oprócz doraźnej ulgi gospodarczej Tajlandia stoi w obliczu poważniejszych wyzwań strukturalnych, które wymagają długoterminowych rozwiązań.

Krajowy sektor wytwórczy, niegdyś będący regionalnym liderem, traci konkurencyjność ze względu na uzależnienie od przestarzałych produktów, takich jak maszyny biurowe i dojrzałe układy scalone półprzewodnikowe.

Tymczasem regionalni konkurenci rozwijają się w branżach high-tech, w tym w sektorze zaawansowanej produkcji układów scalonych.

Nowy rząd stoi przed podwójnym wyzwaniem: pobudzeniem krótkoterminowego wzrostu gospodarczego przy jednoczesnym rozwiązaniu problemów strukturalnych.

Niestabilność polityczna, uwydatniona przez szybkie zmiany przywódców, jeszcze bardziej komplikuje sytuację i wpływa negatywnie na zaufanie inwestorów.

Aby Tajlandia odzyskała dynamikę gospodarczą, niezbędne jest zrównoważone podejście.

Wiąże się to z zaspokajaniem pilnych potrzeb poprzez starannie przemyślaną politykę i wdrażaniem długoterminowych reform strategicznych w celu zwiększenia konkurencyjności i stabilności.