Syarikat gergasi minyak teragak-agak untuk memanfaatkan rizab baharu Pakistan yang besar kerana kebimbangan keselamatan

Penemuan rizab minyak dan gas Pakistan baru-baru ini, berpotensi antara yang terbesar di dunia, telah mencetuskan minat yang ketara dalam potensi ekonominya.

Rizab baharu itu boleh mengubah landskap tenaga negara, menawarkan potensi pengganti LNG mahal dan minyak import.

Walau bagaimanapun, di sebalik prospek yang menjanjikan, syarikat minyak global masih teragak-agak untuk melabur dalam usaha cari gali.

Syarikat minyak bimbang tentang keselamatan di Pakistan

Halangan utama kepada penerokaan bukanlah skala pelaburan-dianggarkan $5 bilion-tetapi kebimbangan keselamatan yang serius.

Musadik Malik, Menteri Petroleum Pakistan, menekankan risiko ini dalam mesyuarat jawatankuasa parlimen Julai.

"Di kawasan di mana syarikat mencari minyak dan gas, sumber yang besar mesti diperuntukkan untuk keselamatan pekerja dan aset," jelasnya.

Isu keselamatan telah digariskan oleh insiden ganas baru-baru ini, termasuk serangan berani mati yang membunuh lima jurutera China dan serangan militan ke atas kompleks Pihak Berkuasa Pelabuhan Gwadar, kedua-duanya menonjolkan keadaan berbahaya bagi pekerja asing.

Ancaman ini telah mempengaruhi keputusan syarikat minyak utama, seperti langkah Shell untuk menjual operasi Pakistannya kepada Saudi Aramco pada Jun 2023.

Memandangkan firma minyak global kekal berhati-hati, pencarian Pakistan untuk rakan kongsi untuk mengeksploitasi rizabnya semakin beralih kepada China.

Walaupun China mempunyai hubungan politik yang kukuh dari segi sejarah dengan Pakistan dan mungkin menunjukkan selera risiko yang lebih tinggi, insiden keselamatan baru-baru ini yang melibatkan aset China boleh merumitkan kesanggupannya untuk melabur.

Selain itu, Pakistan mungkin perlu mendapatkan kerjasama lanjut dengan Saudi Aramco untuk memanfaatkan sepenuhnya potensi minyak dan gasnya.

Negara itu terlibat dalam perbincangan berterusan dengan pihak berkepentingan China dan Saudi untuk memajukan matlamat ini, seperti yang disahkan oleh Malik.

Pakistan bergantung kepada import untuk keperluan tenaga

Pada masa ini, Pakistan sangat bergantung pada import untuk memenuhi keperluan tenaganya, termasuk 20% daripada arang batunya, 29% daripada gasnya, 50% daripada gas petroleum cecair (LPG) dan sehingga 85% daripada keperluan minyaknya.

Kebergantungan ini menekankan keperluan untuk membangunkan rizab domestiknya tetapi juga cabaran yang ditimbulkan oleh isu keselamatan dan dinamik pelaburan antarabangsa.

Walaupun rizab minyak dan gas Pakistan yang luas menawarkan janji yang besar, keengganan syarikat minyak global untuk melabur kerana kebimbangan keselamatan memberikan halangan yang menggerunkan.

Kebergantungan negara kepada import menyerlahkan lagi keperluan untuk perkongsian strategik untuk membuka potensi tenaganya dan mencapai kemerdekaan tenaga yang lebih besar.