Canselor Jerman Scholz menggelar tindakan UniCredit ke atas Commerzbank sebagai 'tidak mesra'

Potensi pengambilalihan Commerzbank Jerman oleh UniCredit Itali telah mencetuskan perdebatan politik dan ekonomi yang sengit, dengan Canselor Jerman Olaf Scholz menentang perjanjian itu dengan tegas.

Apabila UniCredit meningkatkan kepentingannya dalam Commerzbank daripada 9% kepada 21%, kebimbangan terhadap kedaulatan negara dan kemerdekaan ekonomi telah menjadi tumpuan utama.

Bank Itali itu, yang diketuai oleh Ketua Pegawai Eksekutif Andrea Orcel, merancang untuk meningkatkan lagi pegangan sahamnya, menyasarkan sehingga 29.9%.

Scholz memberitahu Reuters di luar lawatan ke New York pada hari Isnin bahawa "serangan tidak mesra (dan) pengambilalihan bermusuhan bukanlah perkara yang baik untuk bank dan itulah sebabnya kerajaan Jerman telah meletakkan dirinya dengan jelas."

Langkah ini menandakan detik kritikal dalam ketegangan yang berlarutan lama berhubung penyatuan perbankan Eropah, terutamanya apabila ia melibatkan penggabungan rentas sempadan.

Dengan keengganan kerajaan Jerman untuk menyokong pengambilalihan, jelas bahawa perjanjian itu menghadapi tentangan politik yang besar.

"Kami tidak menyokong pengambilalihan, dan kami telah memaklumkan UniCredit mengenai perkara ini," kata seorang pegawai kerajaan Jerman kepada Financial Times.

Kedaulatan negara dan kepentingan strategik

Di tengah-tengah pembangkang ialah kebimbangan Jerman yang berakar umbi tentang kehilangan kawalan ke atas institusi kewangan kritikal kepada entiti asing.

Commerzbank, pemberi pinjaman utama kepada perniagaan Mittelstand bersaiz kecil dan sederhana negara, dianggap penting kepada ekonomi Jerman.

Sebarang gangguan kepada operasinya, seperti kemungkinan perubahan dalam pengurusan atau hala tuju strategik di bawah UniCredit, boleh membawa kesan yang meluas.

Kesatuan buruh telah menimbulkan kebimbangan mengenai kemungkinan pemotongan pekerjaan, manakala eksekutif Commerzbank memberi amaran bahawa penggabungan dengan UniCredit boleh menjejaskan pemberian pinjaman kepada syarikat Mittelstand, mengancam tulang belakang ekonomi Jerman.

Friedrich Merz, pemimpin parti pembangkang Jerman, menyatakan kekecewaannya terhadap prospek pengambilalihan itu, menyebutnya sebagai "bencana bagi sektor perbankan Jerman."

Kenyataannya menggariskan tentangan politik yang meluas terhadap perjanjian itu, merentasi barisan parti dan kepentingan buruh.

Bagi kebanyakan orang di Jerman, ini bukan hanya urusan perniagaan tetapi juga soal kepentingan negara.

Cita-cita UniCredit dan penentangan Berlin

Minat UniCredit dalam Commerzbank adalah sebahagian daripada strategi yang lebih luas oleh Ketua Pegawai Eksekutif Andrea Orcel untuk meletakkan pemberi pinjaman Itali sebagai gergasi perbankan Eropah.

Visi Orcel termasuk menggunakan UniCredit sebagai wadah untuk menyatukan sektor perbankan Eropah yang berpecah-belah, dengan perjanjian Commerzbank berpotensi memangkinkan penggabungan selanjutnya di seluruh benua.

Pengambilalihan yang berjaya akan menandakan perjanjian bank rentas sempadan penting pertama di Eropah sejak krisis kewangan, yang boleh membawa kepada gelombang penggabungan yang serupa.

Bagaimanapun, penentangan Jerman terhadap pengambilalihan merumitkan visi ini.

Selepas pada mulanya memperoleh 9% daripada Commerzbank—separuh daripadanya datang terus daripada kerajaan Jerman—UniCredit telah mendapat tentangan daripada Berlin pada setiap masa.

Seseorang yang biasa dengan pengurusan Commerzbank memberitahu FT bahawa langkah terbaru Orcel nampaknya bertentangan dengan kenyataan awalnya bahawa dia tidak akan meneruskan pengambilalihan yang bermusuhan.

Kerajaan Jerman, yang masih memegang 12% kepentingan dalam Commerzbank, sebelum ini merancang untuk menjual pegangannya tetapi sejak itu telah berundur sebagai tindak balas terhadap penentangan domestik terhadap pengambilalihan.

Dengan menyekat rundingan selanjutnya, Berlin secara berkesan memaksa tangan UniCredit, mendorong bank Itali itu meningkatkan kepentingannya tanpa sokongan kerajaan.

Seperti yang dinyatakan oleh seorang pegawai kerajaan, "Berlin menyokong strategi Commerzbank yang menjurus ke arah kemerdekaan."

Hubungan Jerman-Itali dipertaruhkan?

Di luar tentangan politik, UniCredit juga menghadapi halangan kawal selia.

Untuk meningkatkan pegangannya melebihi 10%, bank itu memerlukan kelulusan daripada Bank Pusat Eropah (ECB), dan sementara 11.5% kepentingan telah diperoleh, urus niaga tidak akan dimuktamadkan sehingga semua kelulusan yang diperlukan disediakan.

Jika berjaya, UniCredit akan melonjakkan kerajaan Jerman sebagai pemegang saham terbesar Commerzbank, memberikan lebih banyak tekanan kepada Berlin.

Percubaan pengambilalihan bukan sahaja merenggangkan hubungan antara UniCredit dan kerajaan Jerman tetapi juga telah memperkenalkan ketegangan diplomatik antara Itali dan Jerman.

Menteri Luar Itali Antonio Tajani mempertahankan tindakan UniCredit, dengan menyatakan ia "lebih daripada sah."

Sementara itu, pegawai di Rom, termasuk mereka yang rapat dengan Perdana Menteri Giorgia Meloni, secara peribadi menyatakan kekecewaan terhadap pembangkang Jerman, menuduh Berlin hipokrit, lapor Bloomberg.

Menurut sumber yang dipetik dalam laporan Bloomberg, pegawai Itali kecewa kerana Jerman menggalakkan integrasi Eropah tetapi menolak idea penggabungan bank rentas sempadan dalam EU.

Pada masa yang sama, beberapa orang di Rom juga menyatakan kekecewaan terhadap Orcel kerana terlalu agresif dalam bidaannya untuk bank Jerman itu, menurut laporan itu.

Mereka bimbang ia boleh menjejaskan hubungan kedua-dua negara.

Penyatuan perbankan Eropah

Pertempuran terhadap Commerzbank ini boleh menjadi detik penting untuk masa depan penyatuan perbankan Eropah.

Walaupun UniCredit menyasarkan untuk meletakkan dirinya sebagai peneraju dalam penyatuan ini, percubaannya untuk memperoleh Commerzbank berkemungkinan akan menjadi contoh untuk perjanjian rentas sempadan masa hadapan.

Sekiranya pengambilalihan itu berjaya, ia boleh memberi inspirasi kepada bank-bank Eropah lain untuk meneroka langkah yang sama, menyatukan sektor yang telah lama berpecah-belah.

Walau bagaimanapun, saga UniCredit-Commerzbank juga mendedahkan cabaran mendalam yang dihadapi oleh usaha penyatuan tersebut, terutamanya apabila kepentingan negara dipertaruhkan.

Pembangkang Jerman menyerlahkan bagaimana pertimbangan politik, kedaulatan negara, dan strategi ekonomi boleh bertembung dengan wawasan yang lebih luas bagi pasaran perbankan Eropah yang bersatu.

Memandangkan UniCredit terus mengejar cita-cita strategiknya, masih tidak jelas sama ada visi Orcel untuk sebuah gergasi perbankan rentas sempadan boleh mengatasi tentangan hebat yang ditimbulkan oleh kepentingan negara dan pembangkang politik.

Buat masa ini, pertempuran terhadap Commerzbank masih belum selesai, dan hasilnya akan mempunyai implikasi yang ketara untuk masa depan kewangan Eropah.