Krisis jenayah siber Digital India: bagaimana tugas harian bertukar menjadi mimpi ngeri yang mahal

Oleh Sarthak Goswami

Priyanka, seorang pekerja syif malam dari Ghaziabad, melambangkan aspirasi ramai orang India yang telah menerima revolusi digital.

Bekerja dari jauh untuk Amazon, dia berusaha untuk menambah pendapatannya dengan membalas siaran Instagram yang mengiklankan tugasan dalam talian berbayar.

Pengalaman awal kelihatan tidak berbahaya—tugas pertamanya, yang melibatkan penilaian restoran, memperoleh ₹180 (sekitar $2.10).

Walau bagaimanapun, apa yang bermula sebagai kesibukan sampingan yang sederhana dengan cepat turun ke dalam ujian yang mengerikan.

Dalam beberapa hari, Priyanka mendapati dirinya ditambahkan ke kumpulan Telegram yang menyamar sebagai platform pelaburan saham.

Pembentangan licin kumpulan itu—lengkap dengan papan pemuka palsu, logo syarikat, dan juga dokumen palsu yang dikatakan daripada Bursa Saham Negara—meyakinkannya tentang kesahihannya.

Digalakkan oleh kejayaan "pelaburan" pertamanya, Priyanka mendepositkan ₹1,000 dan ditunjukkan pulangan sebanyak ₹1,350 pada portal palsu.

Tetapi apabila dia cuba mengeluarkan pendapatannya, dia diberitahu bahawa dia perlu menyelesaikan "tugasan" selanjutnya, setiap satu memerlukan jumlah yang lebih besar: ₹3,000, kemudian ₹11,000, dan akhirnya ₹50,000.

Pada masa dia menyedari penipuan itu, dia telah kehilangan ₹1 lakh, termasuk ₹50,000 yang dipinjam daripada seorang rakan.

Apabila dia berhadapan dengan penipu, mereka mengancamnya dengan tindakan undang-undang, memburukkan lagi kesusahannya.

Kisah Priyanka jauh dari unik. Di seluruh India, transformasi digital telah membawa kemudahan dan peluang yang tidak pernah berlaku sebelum ini, tetapi ia juga telah mencetuskan gelombang penipuan siber.

Apabila pembayaran digital dan perkhidmatan dalam talian berkembang biak, begitu juga risiko untuk rakyat biasa, selalunya dengan akibat yang dahsyat.

Skala masalahnya mengejutkan

Menurut Portal Pelaporan Jenayah Siber Kebangsaan (NCRP), India merekodkan lebih 1.91 juta aduan jenayah siber pada 2024 sahaja—peningkatan hampir sepuluh kali ganda daripada hanya beberapa tahun sebelumnya.

Kerugian kewangan meningkat pada kadar yang membimbangkan, dengan unjuran mencadangkan bahawa jenayah siber boleh menelan belanja India lebih daripada ₹20,000 crore pada 2025, kata firma perisikan keselamatan siber CloudSEK dalam satu laporan.

"Ancaman siber kini menjadi realiti kekal, memerlukan kewaspadaan berterusan dan langkah proaktif," kata G Parameshwara, Menteri Dalam Negeri, Karnataka.

"Bilangan kes jenayah siber telah melonjak, dan di beberapa bahagian, lebih 40% kes yang didaftarkan dikaitkan dengan keselamatan siber," tambahnya semasa berucap pada sidang kemuncak jenayah siber yang diadakan awal tahun ini.

	Kes Tahun Kewangan Dilaporkan (₹1 lakh dan ke atas)	Jumlah Kerugian (₹ Crore)
2019-20	2,677	44.22
2020-21	2,545	50.10
2021-22	3,596	80.33
2022-23	6,699	69.68
2023-24	29,082	177.05

Data ini, yang dibentangkan awal tahun ini di parlimen India, menunjukkan peningkatan mendadak dalam kes penipuan bernilai tinggi (₹1 lakh dan ke atas) yang dilaporkan dalam tempoh lima tahun kewangan yang lalu.

Kes melonjak lebih daripada sepuluh kali ganda daripada 2,677 pada 2019–20 kepada 29,082 pada 2023–24.

Sehubungan itu, jumlah kerugian meningkat empat kali ganda, daripada ₹44.22 crore kepada ₹177.05 crore.

Letupan jenayah siber ini berkait rapat dengan pendigitalan pesat India.

Antara Muka Pembayaran Bersepadu (UPI) kini menyumbang 83% daripada pembayaran digital, meningkat daripada hanya 34% pada 2019.

Pada 2024 sahaja, urus niaga UPI diunjurkan melepasi 171 bilion, dengan jumlah nilai ₹245 lakh crore.

Walaupun pertumbuhan ini telah menjadikan pembayaran lebih pantas dan lebih mudah diakses berbanding sebelum ini, ia juga telah mewujudkan tanah yang subur untuk penipu.

Anatomi penipuan ini sangat biasa

Mangsa seperti Priyanka sering terpikat dengan pembayaran awal yang kecil, hanya untuk ditarik ke dalam kitaran "tugas" atau "pelaburan" yang semakin besar.

Penipu menggunakan papan pemuka palsu dan dokumen yang kelihatan profesional untuk membina kredibiliti dan mengekalkan ilusi kesahihan.

Pada 2024, 85% laporan jenayah siber di India dikaitkan dengan penipuan kewangan dalam talian.

Penjenayah mengeksploitasi pelbagai taktik—daripada platform pelaburan palsu kepada penipuan kod QR dan panggilan pancingan data—untuk menipu mangsa dan menghabiskan simpanan mereka.

Ankur Mishra dari Delhi-NCR adalah seorang lagi mangsa sedemikian. Bapanya menerima panggilan daripada seseorang yang menyamar sebagai jurutera junior dari jabatan kerajaannya, mendakwa bayaran perlu dibayar.

Penipu menghantar baucar melalui WhatsApp. Apabila Ankur mengimbas kod QR, ₹9,999 telah ditolak daripada akaunnya.

Penipu itu meyakinkannya bahawa ia adalah satu kesilapan dan memintanya untuk mengimbasnya semula, yang membawa kepada potongan lain.

Pada masa Ankur menyedari apa yang berlaku, banknya sudah mula menandakan aktiviti yang mencurigakan.

Dalam contoh lain, Satyam, seorang profesional muda juga dari Delhi-NCR, menerima panggilan yang menyedihkan.

Seorang pemanggil, yang mendakwa sebagai pegawai hospital, berkata seorang saudaranya mengalami kemalangan dan memerlukan wang segera.

Mempercayai cerita itu, Satyam memindahkan ₹5,000—keseluruhan baki akaunnya—sebelum mendapati akaun itu palsu.

Ini bukan kes terpencil.

Ia adalah sebahagian daripada corak yang semakin berkembang yang menyerlahkan kelemahan yang lebih luas dalam perjalanan digital India, di mana peningkatan ketersambungan sedang dieksploitasi oleh penjenayah siber yang canggih dan bergerak pantas.

Peguambela Sandeep Kumar Singh, seorang peguam jenayah siber yang telah mengendalikan lebih 500 kes, menjelaskan bahawa penipuan ini sentiasa berkembang.

"Mereka menawarkan keuntungan kecil terlebih dahulu, kemudian meminta jumlah yang lebih besar. Ramai mangsa tidak pernah mendapatkan semula wang mereka," katanya.

Menjejaki penipu adalah sangat sukar, tambahnya, kerana mereka menggunakan alamat IP palsu, kad SIM tanpa nama dan akaun bank yang beralih dengan pantas.

Pemulihan boleh dilakukan dalam 40-60% kes, tetapi hanya jika mangsa bertindak pantas, mendapatkan bantuan undang-undang, dan kekal gigih.

Isu yang lebih mendalam terletak pada buta huruf digital, infrastruktur siber yang tidak mencukupi, dan akses yang tidak sama rata kepada maklumat.

Pengguna luar bandar, orang dewasa yang lebih tua dan orang daripada latar belakang berpendapatan rendah selalunya tidak mempunyai kemahiran untuk mengenal pasti penipuan, menjadikan mereka sangat terdedah.

Ramai yang menjadi mangsa sambil hanya cuba mendapatkan sedikit tambahan atau membantu seseorang yang kelihatan tertekan.

"Angka rasmi, walaupun mewakili, hanya mengesahkan realiti di lapangan. Terdapat jurang besar dalam keselamatan dan ancaman yang perlu ditangani atas landasan perang. Jenayah siber sebagai perkhidmatan di India menjadi barisan hadapan pada tahun 2015, tetapi kekurangan kesedaran di kalangan agensi yang menyiasat bermakna tiada klasifikasi khusus. Ia telah berkembang dengan ketara, dan kami tidak melakukan cukup," kata Dr Pavan Duggal, pakar undang-undang siber terkemuka.

Apa yang kerajaan lakukan?

Sebagai tindak balas, kerajaan India telah meningkatkan usahanya.

Lebih ₹1,900 crore telah diperuntukkan untuk keselamatan siber dalam Belanjawan Kesatuan 2025, meningkat daripada ₹1,600 crore pada tahun sebelumnya.

Kementerian Dalam Negeri dan Jabatan Telekomunikasi telah melancarkan inisiatif seperti Pusat Penyelarasan Jenayah Siber India (I4C) dan Portal Pelaporan Jenayah Siber Kebangsaan (NCRP) untuk membantu penguatkuasaan undang-undang dan orang ramai.

Penipuan telekomunikasi telah disasarkan dengan sistem baharu untuk menyekat panggilan palsu antarabangsa, yang membawa kepada penurunan 97% dalam panggilan sedemikian dalam beberapa bulan.

Walaupun langkah-langkah ini, pakar memberi amaran bahawa penguatkuasaan dan kesedaran jauh ketinggalan daripada kadar penggunaan digital.

Penjenayah siber semakin menggunakan teknologi canggih—pancingan data dipacu AI, apl palsu yang meniru perkhidmatan kerajaan dan perisian hasad yang menyesuaikan diri untuk mengelak pengesanan.

Penyamaran jenama, pancingan data dan apl penipuan diunjurkan akan mendorong kerugian sebanyak ₹20,000 crores pada 2025, dengan perkhidmatan perbankan, e-dagang dan kerajaan paling teruk terjejas.

"Jenayah siber tidak mengenal sempadan geografi—ia boleh berlaku di mana-mana sahaja di dunia, dan kesannya saling berkaitan," tambah Parameshwara lagi.

Rangka kerja undang-undang India untuk jenayah siber kekal bertompok-tompok. Walaupun Akta IT dan undang-undang berkaitan wujud, pakar menunjukkan bahawa kebanyakan jenayah siber masih boleh diikat jamin, dan sabitan jarang berlaku.

Dr Pavan Duggal menyatakan, "Terdapat andaian tersirat di kalangan [penjenayah siber] bahawa mereka tidak dikenali di ruang siber... Kita memerlukan pembinaan kapasiti yang besar supaya pengesanan dan penyiasatan jenayah boleh dilakukan dengan berkesan."

Oleh itu, apa yang perlu diubah?

Pertama sekali, celik digital dan kesedaran awam mesti diutamakan.

Kempen di seluruh negara, kurikulum sekolah dan bengkel komuniti boleh mengajar rakyat cara mengesan penipuan dan melindungi diri mereka dalam talian.

Undang-undang siber yang lebih kukuh dan penguatkuasaan yang lebih berkesan juga penting.

Mahkamah jenayah siber khusus, penyiasatan yang lebih pantas dan hukuman yang lebih ketat diperlukan untuk menghalang penjenayah dan memastikan keadilan untuk mangsa.

Pelaburan dalam infrastruktur siber yang teguh untuk bank, telekomunikasi dan perkhidmatan kerajaan adalah penting untuk terus mendahului ancaman yang berkembang.

Kerjasama antara kerajaan, industri dan akademik boleh memupuk inovasi dan membina kapasiti dalam keselamatan siber.

Revolusi digital India telah membawa faedah yang besar, tetapi ia juga telah mendedahkan berjuta-juta orang kepada bahaya baharu.

Cabarannya jelas: untuk memastikan impian digital kekal sebagai kuasa untuk pemerkasaan, bukan eksploitasi.

( Sarthak Goswami ialah pelatih di Invezz di New Delhi, kini mengikuti Ijazah Sarjana Muda (Kepujian) dalam Kewartawanan dari Kolej Maharaja Agrasen, Universiti Delhi. Beliau pakar dalam geopolitik, ekonomi dan media baharu, dan juga pengasas dan editor Beats in Brief dan Queats Media.)