Mengapa hadiah Nobel 2025 dalam bidang ekonomi adalah amaran tentang masa depan kemajuan

Hadiah Nobel Sains Ekonomi 2025 melakukan lebih daripada meraikan tiga pemikir yang cemerlang. Ia adalah loceng penggera halus tentang bagaimana inovasi berlaku, mengapa ia perlahan, dan apa yang hilang oleh masyarakat apabila mereka berhenti mempercayai kemajuan.

Joel Mokyr, Philippe Aghion, dan Peter Howitt adalah pemenang bersama, dan mereka semua datang dari sudut ekonomi yang sangat berbeza. Bersama-sama mereka menerangkan kedua-dua bagaimana dunia moden mula berkembang, dan apa yang menghalangnya daripada terhenti.

Idea mereka menceritakan satu kisah tentang inovasi, persaingan, dan budaya rapuh yang membolehkan pertumbuhan bertahan.

Bagaimana pertumbuhan menjadi mungkin

Untuk hampir semua sejarah manusia, ekonomi hampir tidak bergerak. Penambahbaikan kecil dalam alatan atau pertanian telah dipadamkan oleh pertumbuhan penduduk dan peperangan. Joel Mokyr, ahli sejarah ekonomi di Universiti Northwestern, telah menghabiskan seumur hidup bertanya mengapa Revolusi Perindustrian memecahkan corak ini. Jawapannya bukan arang batu atau penaklukan, tetapi idea.

Penyelidikan Mokyr menunjukkan bahawa Britain abad kelapan belas mencipta gelung unik antara sains dan amalan. Para saintis mendapati mengapa perkara itu berfungsi. Pengrajin dan jurutera memikirkan cara untuk menjadikannya berfungsi dengan lebih baik. Pengetahuan menjadi kumulatif.

Hubungan antara "kepala dan tangan," seperti yang dipanggil Mokyr, menghasilkan peningkatan berterusan pertama dalam taraf hidup dalam sejarah.

Dia memanggil tempoh ini sebagai "Pencerahan Perindustrian." Masyarakat saintifik, mesin cetak, dan budaya perdebatan terbuka membiarkan maklumat tersebar lebih cepat daripada sebelumnya. Tukang mahir, yang merupakan "modal insan ekor atas" antara saintis elit dan pekerja biasa, adalah jambatan.

Mereka boleh membaca, bermain-main, dan menukar teori kepada jentera. Bukan kekayaan atau empayar yang menjadikan Britain berbeza tetapi budaya yang menerima percubaan, kesilapan, dan gangguan. Maksud Mokyr adalah mudah dan meresahkan: kemajuan jarang berlaku, dan ia boleh berhenti jika budaya itu pudar.

Enjin yang mengekalkan pertumbuhan hidup

Philippe Aghion dan Peter Howitt menerangkan apa yang berlaku selepas berlepas. Teori mereka, yang dikenali sebagai pertumbuhan Schumpeterian, menerangkan bagaimana ekonomi terus maju sebaik sahaja inovasi bermula.

Dalam kertas kerja 1992 mereka A Model of Growth Through Creative Destruction, mereka menunjukkan bahawa teknologi baharu tidak hanya menambah yang lama. Mereka menggantikan mereka.

Dalam model mereka, setiap inovasi memusnahkan sebahagian daripada ekonomi lama. Firma melabur dalam penyelidikan untuk menjadi pemimpin sementara, mengetahui bahawa penemuan seterusnya tidak lama lagi akan menjadikan mereka usang. Pertumbuhan tidak lancar. Ia bergantung kepada perolehan firma dan idea yang berterusan.

Proses itu dipanggil pemusnahan kreatif, dan ia mendorong produktiviti dan kesakitan. Pekerja kehilangan pekerjaan. Industri lama lenyap. Namun tanpa pergantian ini, pertumbuhan berhenti.

Kerja kemudian oleh Aghion dan pengarang bersamanya mendapati bahawa hubungan antara persaingan dan inovasi mengikut bentuk U terbalik. Apabila pasaran terlalu tertumpu, firma tidak merasakan ancaman dan berhenti berinovasi. Apabila persaingan sengit, keuntungan hilang dan penyelidikan perlahan.

Inovasi akhirnya memuncak apabila syarikat "leher dan leher", berlumba untuk penguasaan sementara. Idea itu kini membimbing cara ahli ekonomi berfikir tentang peraturan, antitrust dan dasar perindustrian.

Kajian empirikal telah menyokong banyak teori ini. Data mengenai kemasukan dan keluar firma dari Amerika Syarikat, UK dan Eropah Timur menunjukkan bahawa produktiviti berkembang paling cepat apabila sumber beralih daripada firma lama kepada firma baharu.

Peruntukan semula ini ialah bagaimana kemusnahan kreatif kelihatan di dunia nyata.

Inovasi tidak pernah automatik

Jawatankuasa Nobel merangka hadiah 2025 sebagai cerita tentang bagaimana kemajuan teknologi mengekalkan kemakmuran. Dan mesej itu tepat pada masanya.

Di seluruh Barat, pertumbuhan produktiviti telah perlahan, manakala keraguan terhadap teknologi dan perdagangan global telah berkembang. Mokyr, Aghion dan Howitt menawarkan peringatan bahawa inovasi bukanlah keadaan semula jadi. Ia bergantung kepada persaingan, keterbukaan, dan kepercayaan dalam kemajuan.

Peruntukan semula adalah sangat penting. Pertumbuhan ekonomi bukan sekadar penemuan idea baharu tetapi keupayaan ekonomi untuk menggerakkan orang dan modal ke arah mereka yang boleh menggunakannya.

Amerika Syarikat cenderung melakukan ini lebih baik daripada Eropah kerana pasaran buruh dan produknya lebih fleksibel. Malah, jurang $11 trilion telah diwujudkan antara AS dan Eropah sejak 17 tahun yang lalu.

Namun walaupun di sana, dinamisme perniagaan telah merosot selama dua dekad. Risikonya ialah masyarakat terus mencipta tetapi kehilangan keupayaan untuk menyesuaikan diri.

Kevin Bryan, salah seorang bekas pelajar Mokyr, melihat hadiah itu sebagai kemuncak daripada tujuh puluh tahun kerja dalam pertumbuhan. Daripada penemuan Solow pada tahun 1957 bahawa kebanyakan pertumbuhan datang daripada "sisa" misteri kepada teori pertumbuhan endogen moden, ahli ekonomi telah cuba menjelaskan apa sebenarnya sisa itu.

Bagi Aghion dan Howitt, ia adalah persaingan dan insentif. Bagi Mokyr, ia adalah budaya dan pengetahuan. Gabungan itulah yang mengekalkan kemakmuran.

Mengapa pilihan jawatankuasa penting sekarang

Tidak semua orang di lapangan bersetuju dengan keputusan itu, kerana penjelasan budaya Mokyr sukar untuk diuji. Mereka memecahkan trend baru-baru ini hadiah Nobel yang memberi ganjaran kepada kerja empirikal yang berat data. Jawatankuasa itu mungkin telah membuat kenyataan di luar akademik.

Di seluruh Amerika Syarikat dan Eropah, sikap orang ramai terhadap kemajuan telah menjadi gelap. Ada yang menyeru "degrowth." Yang lain takut kecerdasan buatan atau menolak teknologi baharu secara terang-terangan.

Nobel adalah peringatan bahawa kebangkitan Barat dibina atas keyakinan terhadap sains dan ciptaan. Kehilangan kepercayaan itu boleh merosakkan seperti sebarang kesilapan dasar.

Anton Howes, seorang ahli sejarah yang telah bekerja rapat dengan Mokyr, melihat anugerah itu sebagai kemenangan untuk sejarah ekonomi itu sendiri. Dalam profesion yang dikuasai oleh jadual regresi dan strategi pengenalan, kejayaan Mokyr membuktikan bahawa kerja naratif masih boleh mengubah fikiran.

Buku-buku beliau ditulis untuk pembaca di luar akademik tetapi berdasarkan logik ekonomi. Mereka menjadikan sejarah idea boleh dibaca semula.

Pengajaran di sebalik pingat

Hadiah Nobel Ekonomi 2025 bukan hanya mengenai teori masa lalu, tetapi mengenai keadaan yang membolehkan pertumbuhan masa depan.

Mokyr menunjukkan bagaimana masyarakat pernah belajar untuk mempercayai kemajuan. Aghion dan Howitt menunjukkan apa yang mengekalkan kepercayaan itu produktif. Bersama-sama mereka menggambarkan sistem yang berkuasa, walaupun rapuh.

Apabila persaingan pudar, apabila pengetahuan ditimbun, apabila masyarakat takut berubah, "budaya pertumbuhan" menjadi lemah. Dunia yang bermula di bengkel Britain abad kelapan belas tidak timbul secara kebetulan. Ia dibina berdasarkan satu set idea yang mesti diperbaharui setiap generasi.

Mesej jawatankuasa Nobel tidak boleh lebih jelas: kemajuan tidak dijamin, dan mempercayainya mungkin merupakan inovasi yang paling penting daripada semua.