Uranium koerst richting de $100/lb, maar markten zijn voorzichtig met 'belachelijke' pieken

In 2023 hebben de uraniumfutures een indrukwekkende stijging laten zien, en zijn nu met ongeveer 65% YTD gestegen.

Eerder deze week stegen de Yellow Cake-contracten verder en overschreden voor het eerst sinds januari 2008 de grens van $80 (£63,7) per pond.

Daarentegen zijn WTI-ruwe olie, aardgas en steenkool respectievelijk 5,6%, 26,1% en 46,1% lager.

De afgelopen tien jaar zijn de prijzen op de internationale markten gedaald na de tragedie in Fukushima, wat heeft geleid tot een aanzienlijk overaanbod.

Stijgende vraag

De nieuw gevonden vraag wordt echter in stand gehouden door de mondiale verschuiving naar een koolstofarme groei, wat heeft geleid tot een voorkeur voor het terugdringen van het gebruik van fossiele brandstoffen en tot een robuuste contractering van nutsvoorzieningen door de energienetwerken.

Bovendien is er sprake van een onregelmatig aanbod van zonne-installaties en windenergie; evenals de aanzienlijke verstoring van de traditionele energiestromen tijdens de oorlog in Oekraïne hebben geleid tot een grotere vraag naar onafhankelijke back-ups en leveringszekerheid.

In het bijzonder hebben veel Europese landen moeite gehad met de moeilijkheden rond de Russische gasvoorziening, vooral sinds het begin van de sancties en de explosies bij de Nord Stream.

Het veranderende landschap heeft geleid tot een heropleving van kernenergie in landen als Duitsland, dat een eerder besluit om zijn kerncentrales te sluiten ongedaan maakte.

Tegenwoordig is kernenergie in Japan slechts goed voor 7% van de energievoorziening van het land, maar de regering heeft een strategie uitgerold om haar aandeel tegen 2030 te verhogen tot 20-22%.

Een van de grootste opkomende bronnen van vraag is China, dat als doel heeft om dit decennium 32 nieuwe kernreactoren te bouwen.

Uitdagingen in het aanbod

Volgens gegevens van de World Nuclear Association bedraagt de mondiale vraag 180 miljoen pond per jaar, aanzienlijk groter dan de productie van minder dan 145 miljoen pond.

In 2017 kondigde 's werelds grootste producent, Kazachstan, plannen aan om de uraniumproductie met 20% te verminderen, gezien de overaanbodsituatie op de markt.

Echter, met de ommekeer in de uraniumprijzen heeft Kazatomprom onlangs plannen onthuld om de volumes in 2025 te verhogen, waardoor de primaire voorziening met 6.000 ton elementair uranium (tU) zal toenemen.

Toch zal het krappe aanbod van Kazachstan voorlopig een bullish trend blijven ondersteunen.

Dit werd nog eens versterkt door Justin Huhn, oprichter van Uranium Insider, die opmerkte:

Bovendien herstelt Niger, de zevende grootste uraniumproducent, zich van een staatsgreep eerder dit jaar. Dit vergroot de verstoringen in de toeleveringsketen verder.

Cameco Corp (TSX: CCO; NYSE: CCJ), het grootste en meest liquide aandeel in de sector, kreeg te maken met productieproblemen in de Cigar Lake-mijn, Key Lake en de McArthur River-mijn, wat een neerwaartse herziening van de verwachte productie met 9% noodzakelijk maakte. tot 30,3 miljoen pond uraniumconcentraat.

De prijsverbetering naar het hoogste niveau in meerdere jaren heeft ook een impuls gegeven aan belangrijke aandelen uit de sector, waaronder Cameco, die met 98,5% YTD is gestegen.

Andere grote bedrijven zoals NexGen Energy (TSX: NXE; NYSE: NXE; ASX: NXG) en Uranium Energy (NYSE: UEC) zijn ook met respectievelijk 47,9% YTD en 69,6% YTD gestegen.

Nieuwe prikkels en langetermijntrends

Steven Schoffstall, directeur ETF-productmanagement bij Sprott Asset Management, is van mening dat het metaal nu veel dichter bij de stimuleringsprijs ligt, dat wil zeggen de snelheid waarmee producenten worden aangemoedigd hun activiteiten uit te breiden en fabrieken winst te laten maken.

Hij verwacht dat de stimuleringsprijs voor de sector als geheel momenteel rond de $75-$80 ligt, en een opwaartse trend vertoont, de herstart van de mijnen zal blijven ondersteunen, wat uiteindelijk de productie zal stabiliseren.

Gezien de stijgende vraag naar uranium, zowel vanuit het perspectief van een koolstofarme economie als vanuit het perspectief van de energieveiligheid, verwacht de World Nuclear Association dat de aankoop tegen 2040 bijna zal verdubbelen tot 300 miljoen pond per jaar.

Tijdens zijn toespraak over Resource Talks voegde John Ciampaglia, CEO van Sprott Asset Management, toe:

Vooruitzichten

Gezien de huidige onevenwichtigheid op de fysieke markt denkt Ciampaglia dat het metaal zou kunnen stijgen tot $100 of meer per pond, wat een stijging van 25% betekent in de komende anderhalf jaar.

Uraniumspelers zullen waarschijnlijk opgelucht ademhalen zodra het metaal blijk geeft van blijvende kracht binnen het bereik van $80-$90, op welk niveau de kosten van de ontwikkeling van nieuwe mijnen en vervanging van reserves waarschijnlijk adequaat zullen worden gecompenseerd.

Dat gezegd hebbende, zal het koerstraject geen soepele rit zijn, met veel volatiliteit in het verschiet.

De sector is kwetsbaar voor aanzienlijke schokken en speculatie gezien de nog steeds beperkte omvang, de restrictieve regels met betrekking tot exploratie, de uitputting van operationele mijnen en de invloed van steeds veranderende geopolitieke factoren.

Bovendien zijn de uraniumvoorraden momenteel schaars en afnemend, en dus nog kwetsbaarder voor schokken.

Zo waren de EU-voorraden natuurlijk en verrijkt uranium in 2021 voldoende voor drie jaar, maar zijn blijven slinken en zijn naar verluidt 21% lager dan het niveau van 2018, terwijl de vraag blijft toenemen.

In de Verenigde Staten voldoet de binnenlandse verrijkingscapaciteit slechts aan een derde van de verwachte vraag voor 2035, terwijl de voorraden 1,2 jaar bedragen.

Energiebeleidsanalisten Rowen Price, Ryan Norman en Alan Ahn voerden aan dat:

Deze situatie zou kunnen betekenen dat prijspieken een blijvend verschijnsel zijn.

Matthew Gordon, partner en CIO bij Ptolemaeus FO, waarschuwde:

Concluderend lijkt het erop dat de fundamentele factoren voor uranium aanwezig zijn om de prijzen op te drijven. Degenen met een langetermijnvisie zullen echter alert moeten zijn op de risico's van een uiterst volatiel pad naar hogere prijzen.