Indiase landbouwbeperkingen en exportbeperkingen 'behoefte van het uur', zegt Vishandass van IIPA

De Indiase detailhandelsinflatie in november is gestegen naar het hoogste niveau in drie maanden, en komt met 5,6% op jaarbasis dichter in de buurt van het inflatiedoel van de Reserve Bank of India van 4% (+/-)2%.

Aangedreven door de stijgende voedselkosten was dit de vijftigste maand op rij dat de consumentenprijsindex (CPI) boven de 4% op jaarbasis uitkwam, en tevens de eerste stijging sinds juli 2023 markeerde.

De Consumer Food Price Index (CFPI) steeg naar 8,7% op jaarbasis, als gevolg van uitdagende weerpatronen, ongelijke regenval en meer vraag.

Specerijen, peulvruchten en groenten stegen het meest, 21,6%, 20,2% en 17,7% op jaarbasis.

Ook de suiker- en zoetwarenproducten stegen met 6,5% op jaarbasis, terwijl de suikerbuffervoorraden daalden en de productie naar verwachting zal dalen tijdens het seizoen 2023-2024.

Als gevolg hiervan kwamen beleidsmakers tot de conclusie dat maatregelen aan de aanbodzijde noodzakelijk waren.

Deze omvatten exportbeperkingen op essentiële producten zoals uien, rijst en tarwe, en een besluit om de hoeveelheid suiker die aan ethanoldistilleerderijen wordt geleverd, te verminderen.

Om een beter beeld te krijgen van het landbouwbeleid in India en de implicaties van deze stappen, spraken we met de bekende landbouwexpert professor Ashok Vishandass.

Dr. Ashok Vishandass, hoogleraar (Toegepaste Economische Wetenschappen) aan het Indian Institute of Public Administration (IIPA) heeft belangen in duurzame landbouw, risicobeheer en internationale handel.

Als voormalig voorzitter van de Commissie voor Landbouwkosten en Prijzen (CACP) van het Ministerie van Landbouw en Boerenwelzijn op het niveau van de secretaris van de regering. uit India beschikt hij over een rijke en gevarieerde ervaring in het formuleren van landbouwprijs- en niet-prijsbeleid, inclusief het vaststellen van de minimale steunprijs voor verschillende landbouwproducten.

Hieronder volgen bewerkte fragmenten van ons gesprek.

V) Bent u van mening dat de Indiase regering, in het licht van de nieuwe landbouwbeperkingen en exportbeperkingen, de juiste stappen heeft gezet om de stijgende voedselinflatie onder controle te houden?

A) De beperkingen in de huidige situatie zijn noodzakelijk omdat we prioriteit moeten geven aan het eerst voldoen aan de binnenlandse vraag. Dit was absoluut noodzakelijk.

Ten tweede moet de inflatie binnen de bandbreedte van de RBI van 4% +/-2% worden gehouden. Dit zijn de verplichtingen waarmee de overheid wordt geconfronteerd en daarom waren deze beperkingen op dit moment nodig.

V) Zijn er volgens u nog andere maatregelen nodig?

A) De beperkingen zijn passend, maar het zou beter zijn geweest om bepaalde vraagvoorspellingen te doen.

We hebben een sterke database nodig met gegevens over vraag, productie en consumptie. Er moet een goed statistisch systeem aanwezig zijn.

Dat had kunnen helpen abrupte exportbeperkingen te voorkomen en eventuele beleidsbeslissingen beter af te stemmen. Maar dit is een langdurig proces.

Ten tweede hebben de maatregelen enige gevolgen voor producenten en landbouwactiviteiten.

Het kan bijvoorbeeld zijn dat de boeren bepaalde leveringen hebben toegezegd aan hun klanten die mogelijk in het buitenland gevestigd zijn.

Dat gezegd zijnde waren deze stappen nodig omdat er sprake was van een noodsituatie, maar op de lange termijn moet je eerder preventief dan curatief te werk gaan.

V) Zouden deze beperkingen, gegeven het feit dat sommige buitenlandse contracten hierdoor beïnvloed kunnen worden, de Indiase inspanningen voor het opbouwen van mondiale merken kunnen schaden?

A) Het is een punt van zorg, maar uiteraard zal de regering het minste kwaad kiezen, en zij heeft het juiste gedaan.

Alles gezegd en gedaan moet de overheid de binnenlandse consumenten voeden, wat ze ook hebben gedaan in de situatie waarin we ons momenteel bevinden.

V) Waar ziet u de voedselinflatie en voedselzekerheid in de komende zes tot twaalf maanden?

A) Mijn mening is dat de regering adequate maatregelen neemt die de voedselinflatie beperkt zullen houden.

Ten tweede is de omvang van de oogst goed en ik denk niet dat de beschikbaarheid een probleem zal zijn. Het enige probleem op dit moment is de betaalbaarheid, aangezien de productiekosten stijgen.

Er zijn drie elementen waarmee rekening moet worden gehouden voor voedselzekerheid: betaalbaarheid, beschikbaarheid en toegankelijkheid.

Van deze drie zijn beschikbaarheid en toegankelijkheid geen probleem voor ons land.

Maar uiteraard is de betaalbaarheid een probleem dat kan worden opgelost via overheidsmaatregelen of door bepaalde subsidies om die delen van de bevolking te helpen die met dit probleem worden geconfronteerd.

Maar om eventuele toekomstige tekorten te beheersen, is het beter om een langetermijnvoorspelling voor de productie te hebben en vervolgens de productie af te stemmen op de vraag.

V) Wat kunnen beperkingen op suiker betekenen voor onze export, aangezien India een van de grootste ethanolproducenten ter wereld is?

A) Ja, de export van ethanol is belangrijk, maar onze langetermijndoelstelling (met ethanol) is om de afhankelijkheid van de import van fossiele brandstoffen te verminderen.*

De uitdaging met ethanol in India is dat het onze voedselproductie schaadt.

Een probleem met vooral suikerriet is dat het een waterslurpend gewas is.**

We zijn een land met watertekort en dat is een probleem dat we niet kunnen negeren. Dit is een nadeel van het gebruik van suikerriet voor ethanol.

Er moet een evenwichtig standpunt worden ingenomen over de omzetting van deze gewassen in ethanol, omdat we rekening moeten houden met het waterverbruik en de voedselzekerheid.

Suikerriet is misschien niet de beste manier om de afhankelijkheid van brandstofimporten te verminderen.

Maïs is een andere mogelijke bron, maar ook dit is een voedselgewas.

Bij maïs zijn de bodemkwaliteit en de weersomstandigheden belangrijke factoren waarmee rekening moet worden gehouden.

Zo biedt Punjab zeer gunstige omstandigheden en werd er traditioneel maïs verbouwd. Een groot deel hiervan is nu echter verdrongen door de rijstteelt.

Een ander voordeel van maïs is dat het geen waterslurpend gewas is, dus dat zou een optie kunnen zijn voor toepassing in ethanol.

Het allerbelangrijkste is om opnieuw te bepalen wat onze vraag is en wat deze waarschijnlijk zal zijn.

We moeten ons dus concentreren op het produceren op basis van de vraag, in plaats van meer te produceren dan nodig is, en dan blijven proberen het op te slaan en te exporteren.

Rijst is een goed voorbeeld. We hebben niet zoveel rijst nodig, maar we exporteren ongeveer 10 miljoen ton. Het is een waterverslindend gewas, waardoor we virtueel water exporteren.

De diversificatie naar maïs wordt dus ook aanbevolen omdat deze minder water verbruikt, maar omdat er een wisselwerking zal zijn tussen voedselgewassen en non-food producten, is dit een zeer lastige kwestie.

Zoals ik al eerder had gezegd, zou ik er geen voorstander van zijn om suikerrietsap in ethanol om te zetten. Het is niet duurzaam en verbruikt veel water.

V) Is het haalbaar om rijst te gebruiken als voer voor de omzetting van ethanol?

A) Nou ja, misschien kan het op de korte termijn zijn met overtollige voorraden, maar ik onderschrijf de visie om dit om te zetten niet. Het is belangrijk om rekening te houden met de input van rijst.

Er zijn twee belangrijke aspecten waarmee u rekening moet houden. Eén daarvan betreft de particuliere financiële kosten voor de boeren om aan deze operaties deel te nemen, wat een relatief beperkt beeld van de situatie oplevert.

De andere is de meer technische Domestic Resource Cost (DRC). DRC is een veel breder concept en omvat de kosten voor het land in termen van hulpbronnen.

In het geval van de rijstproductie is de DRC te zwaar. Je kunt geen rijst produceren om dit in brandstof om te zetten. Dit is niet duurzaam omdat onze grondwaterstanden dalen.

Door buitensporige subsidies ontvangen veel boeren nu al gratis stroom en gratis water. De kosten zijn misschien niet zichtbaar, maar voor mij is dit een zeer kostbare DRC, en we moeten het grotere geheel in gedachten houden wanneer we beleid wijzigen.

V) Is er nog een andere beleidsmaatregel die u graag zou zien van de regering om de landbouw in het land te ondersteunen?

A) Er moet meer aandacht komen voor de boeren. Belangrijke stappen zijn onder meer het rationaliseren van het mestbeleid en het aanbieden van bepaalde subsidies per hectare.

De situatie ter plaatse is bijzonder ongunstig voor pachtboeren, aangezien zij geen rechten op het land hebben en geen voordelen hebben. Dit is een belangrijk gebied dat moet worden aangepakt.

*Volgens de Petroleum Planning & Analysis Cell van de Indiase overheid bedraagt de importafhankelijkheid 87,8%.

** Volgens het Indian Institute of Sugarcane Research, Lucknow, heeft de suikerrietoogst tussen de 1400 en 2300 mm nodig in de subtropen en tussen de 2000 en 3500 mm in tropische gebieden.