De olifant in de kamer van 35 biljoen dollar: de Amerikaanse schuld laat Amerika zinken

De Amerikaanse schuld is opgelopen tot een duizelingwekkend bedrag van 35 biljoen dollar en de kosten voor het aflossen van die schuld bedragen nu meer dan 3 miljard dollar per dag.

Het is de olifant in de kamer waar niemand mee te maken wil hebben, zeker niet in een verkiezingsjaar.

Ondertussen wordt verwacht dat de Federal Reserve binnenkort de rentetarieven zal verlagen, wat in theorie tijdelijk verlichting zou kunnen bieden. Maar laten we onszelf niet voor de gek houden: dit zal de structurele problemen die Amerika in steeds diepere schulden storten, niet oplossen.

Renteverlagingen als pijnstiller

De verwachte renteverlagingen door de Federal Reserve zullen naar verwachting direct verlichting brengen.

Lagere rentetarieven kunnen de leenkosten voor huishoudens en bedrijven verlagen, waardoor hypotheken, leningen en kredieten betaalbaarder worden.

Bovendien zou het Amerikaanse ministerie van Financiën wat ademruimte kunnen krijgen, aangezien lagere rentetarieven de kosten voor het aflossen van de staatsschuld zouden verlagen.

Sid Vaidya, Chief Investment Strategist bij TD Wealth, merkt op dat renteverlagingen de overheid kunnen helpen besparen op rentelasten, vooral als de Federal Reserve de rente de komende 18 tot 24 maanden blijft verlagen.

Het onderliggende probleem blijft echter bestaan: de Amerikaanse overheid blijft meer uitgeven dan er binnenkomt, wat leidt tot aanhoudende begrotingstekorten.

Sterker nog, de Amerikaanse overheid geeft sinds 2002 meer uit dan ze binnenkrijgt.

Renteverlagingen kunnen de rentelasten op korte termijn verlagen, maar ze lossen de kernproblemen niet op: onhoudbare overheidsuitgaven en een belastingstelsel dat niet gelijke tred houdt met de financiële behoeften van het land.

Het Amerikaanse begrotingstekort bedraagt momenteel 6,7% van het BBP en vormt een aanzienlijke last die niet met alleen renteverlagingen kan worden opgelost.

De sneeuwbal van de Amerikaanse staatsschuld

De Amerikaanse staatsschuld is de afgelopen jaren enorm gestegen, deels als gevolg van de economische reactie op de COVID-19-pandemie.

Hoewel deze schuldenstijging aanvankelijk noodzakelijk was om de economie te stabiliseren, is deze inmiddels op een niveau beland dat zorgen baart bij investeerders.

Afgelopen oktober steeg de rente op 10-jarige staatsobligaties naar 5%, het hoogste niveau in 16 jaar. Dit onderstreept de bezorgdheid van beleggers over de schuldenontwikkeling van het land.

Het Congressional Budget Office (CBO) voorspelt een nog alarmerender toekomstbeeld: de schulden van particuliere investeerders zouden in het komende decennium kunnen stijgen van 75,7% van het BBP naar 93,7%, waarbij de staatsschuld in 2054 mogelijk 166% van het BBP zou kunnen bedragen.

Deze prognoses benadrukken de urgentie om het begrotingstekort van het land aan te pakken.

Ondanks deze zorgen is het Amerikaanse ministerie van Financiën doorgegaan met het uitgeven van nieuwe staatsschulden, waar een grote vraag naar is.

Deze zomer kochten investeerders gretig nieuw uitgegeven staatsobligaties, waardoor de overheid haar groeiende schuld kon financieren.

Het zorgwekkende is dat deze situatie niet oneindig kan voortduren. Het vermogen van de overheid om in dit tempo te blijven lenen is niet gegarandeerd, en een plotseling verlies van vertrouwen bij investeerders zou een financiële crisis kunnen veroorzaken.

Historisch gezien hebben tekortuitgaven een cruciale rol gespeeld bij het stabiliseren van de Amerikaanse economie in tijden van crisis, zoals de financiële crisis van 2008 en de pandemie van 2020.

Nu de economie stabieler is, roepen de aanhoudende hoge tekorten vragen op over het vermogen van de overheid om toekomstige crises het hoofd te bieden.

Als er opnieuw een grote economische schok plaatsvindt, heeft de VS mogelijk maar beperkte mogelijkheden om effectief in te grijpen.

Het verhaal van Liz Truss' korte ambtsperiode als premier van het Verenigd Koninkrijk dient als een waarschuwend verhaal.

Truss' voorstel om de belastingen te verlagen zonder de inkomstenderving te compenseren met bezuinigingen, leidde tot een sterke uitverkoop van Britse staatsobligaties. Hierdoor moest ze het plan opgeven en moest ze uiteindelijk aftreden.

De VS zou in een soortgelijke situatie terecht kunnen komen als ze de economie proberen te stimuleren zonder het schuldenprobleem aan te pakken.

Schuld maakt valuta waardeloos

Naarmate de schuld blijft stijgen, neemt ook het risico van devaluatie van de munteenheid toe. De Amerikaanse dollar, de reservemunteenheid van de wereld, staat onder druk omdat investeerders zich zorgen maken over het vermogen van de overheid om haar financiële verplichtingen te beheren.

Een steeds grotere staatsschuld kan leiden tot een verlies aan vertrouwen in de dollar, wat kan leiden tot een devaluatie die de koopkracht zowel nationaal als internationaal kan aantasten.

Voor investeerders hebben deze groeiende schuldenlast en de potentiële devaluatie van de Amerikaanse dollar de interesse in alternatieve opslag van waarde aangewakkerd. Daaronder valt natuurlijk het vaak aangeprezen "digitale goud", Bitcoin.

De cryptocurrency wordt door velen gezien als een bescherming tegen depreciatie van valuta's wereldwijd, vanwege de vaste voorraad, wiskundige precisie en het ontbreken van gecentraliseerde controle.

Daarnaast wordt er steeds meer aandacht besteed aan andere vormen van valuta-afdekking als mogelijke manier om vermogen te beschermen tegen het risico van een dalende dollar.

Ervaren vermogensbeheerders zoeken nu naar manieren om long te gaan in andere valuta's, zoals de Zwitserse frank, die vaak wordt gezien als een 'veilige haven'.

De noodzaak van fiscale hervormingen

Kortom, de huidige situatie onderstreept de dringende noodzaak van een herziening van het Amerikaanse begrotingsbeleid.

Renteverlagingen en devaluatie van de munt kunnen op korte termijn verlichting bieden, maar vormen geen oplossing voor het langetermijnprobleem van de groeiende schuldenlast.

Zonder zinvolle hervormingen loopt de VS het risico op een financiële crisis die verstrekkende gevolgen kan hebben voor de wereldeconomie.

Veel deskundigen hebben hun zorgen geuit over de duurzaamheid van de huidige aanpak.

De Amerikaanse overheid moet dit jaar alleen al 2 biljoen dollar aan nieuwe schulden aangaan om bestaande verplichtingen te herfinancieren en nieuwe uitgaven te dekken.

Omdat buitenlandse investeerders steeds minder bereid zijn Amerikaanse staatsobligaties te kopen, komt de last steeds meer op de schouders van binnenlandse investeerders te liggen en mogelijk ook op de Federal Reserve zelf.

Vertrouwen op de Federal Reserve om de markt overeind te houden is een riskante strategie.

Er zijn discussies achter de schermen nodig om het Congres aan te sporen om daadkrachtige maatregelen te nemen op het gebied van begrotingsbeleid.

Dat betekent dat we de grondoorzaken van het begrotingstekort moeten aanpakken, zoals ongebreidelde uitgaven en een belastingstelsel dat niet voldoende inkomsten genereert.

Uiteindelijk moeten overheden weer voor dingen gaan betalen en niet leven van geleend geld. Het is tijd om te stoppen met het vooruitschuiven van de problemen en om de realiteit onder ogen te zien.

De schuldencrisis van 35 biljoen dollar is niet alleen een probleem voor Washington; het is een probleem voor ons allemaal. De keuzes die we vandaag maken, bepalen of we in de komende jaren zinken of zwemmen.