De waarheid over het Amerikaanse zorgstelsel

De recente moord op Brian Thompson, CEO van UnitedHealthcare, in Manhattan heeft de gezondheidszorgcrisis in Amerika opnieuw in de schijnwerpers gezet.

Hoewel het geweld ondubbelzinnig veroordeeld moet worden, heeft de publieke reactie een diepgewortelde frustratie laten zien over een systeem dat volgens velen winst boven patiënten stelt.

Gezien de torenhoge kosten, de systemische ongelijkheid en de wijdverbreide ontevredenheid, tonen Amerikanen nu hun wantrouwen en misschien wel

Waarom is de zorg zo duur?

Amerikanen betalen meer voor gezondheidszorg dan inwoners van elk ander land ter wereld, maar de resultaten zijn vaak slechter dan in landen met een universeel zorgstelsel.

In 2024 bedroeg de gemiddelde premie voor gezinsgezondheidsverzekeringen $ 25.572 per jaar, een stijging van 6% ten opzichte van het voorgaande jaar. Enkele werknemers betaalden gemiddeld $ 8.951.

Deze stijgingen liggen al jarenlang boven de inflatie en de loonstijgingen, waardoor veel huishoudens in financiële problemen komen.

Volgens het Commonwealth Fund gaf 45% van de verzekerde volwassenen in de werkzame leeftijd aan dat ze kosten in rekening werden gebracht voor diensten die volgens hen gedekt moesten zijn. 17% kreeg te maken met een weigering van door de arts aanbevolen zorg.

De kosten gaan verder dan alleen de premies. Voor medicijnen op recept, ziekenhuisbezoeken en consulten bij specialisten moet u vaak een enorm bedrag betalen.

Volgens een recente getuigenis moest een patiënt kiezen tussen de kosten van haar kankerbehandeling betalen en haar huis behouden.

Burgers voelen zich nu woedend dat ze zulke grote offers moeten brengen voor hun gezondheidszorg.

Een systeem dat bedoeld is om te frustreren

Complexiteit is een kenmerkend aspect van de Amerikaanse gezondheidszorg. Verzekeringsmaatschappijen hanteren ingewikkelde goedkeuringsprocedures die zelfs zorgprofessionals moeilijk kunnen begrijpen.

Steeds meer verzekeraars vertrouwen op kunstmatige intelligentie om schadeclaims te automatiseren. Volgens critici is dit een praktijk die meer gericht is op het maximaliseren van afwijzingen dan op het waarborgen van patiëntenzorg.

In een recente rechtszaak tegen United Healthcare, die enkele maanden voor de moord op de CEO werd aangespannen, werd beweerd dat de AI-algoritmen van het bedrijf opzettelijk waren geprogrammeerd om claims van oudere patiënten die langdurige zorg nodig hadden, af te wijzen.

Zowel artsen als patiënten worstelen met deze bureaucratische obstakels. Sommigen beweren dat ze meer tijd besteden aan het vechten met verzekeraars dan aan het behandelen van patiënten.

Het gebrek aan transparantie maakt het probleem nog groter.

Volgens federale regelgeving moeten verzekeraars de afwijzingspercentages van claims bekendmaken, maar de gegevens worden zelden gecontroleerd en zijn vaak onvolledig.

Patiënten vermoeden vaker dat ze geen zorg krijgen, maar ze hebben niet de informatie om verzekeraars ter verantwoording te roepen.

Onrechtvaardigheden die niet genegeerd kunnen worden

Het Amerikaanse zorgstelsel heeft een onevenredig groot effect op kwetsbare bevolkingsgroepen. Lage-inkomensgezinnen, plattelandsgemeenschappen en minderheden ondervinden grotere belemmeringen bij de toegang tot zorg.

Uit onderzoek van het KFF blijkt dat zwarte en Spaanse volwassenen vaker zorg uitstellen of laten schieten vanwege de kosten, terwijl landelijke gebieden steeds vaker te maken krijgen met 'medische woestijnen', waar de toegang tot gezondheidszorg ernstig beperkt is.

Structureel racisme kan de situatie nog verergeren.

Zo zijn de sterftecijfers onder zwangere zwarte vrouwen aanzienlijk hoger dan onder zwangere blanke vrouwen, zelfs als we rekening houden met inkomen en opleiding.

Ook voedselonzekerheid en omgevingsfactoren hebben een onevenredig groot effect op gemarginaliseerde groepen, wat leidt tot slechtere gezondheidsuitkomsten.

Een winstgedreven systeem

In wezen is het Amerikaanse zorgstelsel gebaseerd op een winstoogmerkend model dat leidt tot misaligned incentives.

UnitedHealth, het vierde grootste bedrijf in de VS qua omzet, is een voorbeeld van deze dynamiek.

Het bedrijf beheert niet alleen de ziektekostenverzekering, maar ook het beheer van apotheekvoordelen en medische diensten. Hierdoor heeft het bedrijf een aanzienlijke zeggenschap over de toegang van patiënten tot zorg en de kosten.

Volgens critici geeft dergelijke verticale integratie de voorkeur aan het rendement voor aandeelhouders boven de zorg voor patiënten.

De cijfers spreken voor zich.

UnitedHealth Group rapporteerde een nettowinst van $ 22,3 miljard in 2023, bijna het dubbele van de nettowinst vóór de pandemie, die $ 13,8 miljard bedroeg.

De recordwinsten van de verzekeringssector staan in schril contrast met de worstelingen van de gewone Amerikaan.

De beloningspakketten van topmanagers in de gezondheidszorg lopen regelmatig op tot tientallen miljoenen dollars, wat de woede van het publiek nog verder aanwakkert.

Deze winstgerichte aanpak heeft een systeem gecreëerd waarin medische doorbraken, hoewel talrijk, alleen toegankelijk zijn voor de rijkste mensen.

Is hervorming mogelijk?

De frustratie van het publiek over de gezondheidszorg doet denken aan de populistische woede tijdens de Occupy Wall Street-beweging in 2011.

Het verschil is nu dat de gezondheidszorg iedereen raakt, waardoor het een uniek persoonlijk probleem is.

Uit recente peilingen blijkt dat 62% van de Amerikanen vindt dat de overheid verantwoordelijk moet zijn voor de gezondheidszorg. Politieke impasse en lobbywerk van de industrie hebben echter een zinvolle hervorming in de weg gestaan.

Bron: Gallup

De wetgeving die door senatoren Elizabeth Warren en Josh Hawley is voorgesteld om de gezondheidszorgconglomeraten op te splitsen, is een zeldzame bipartizanenpoging om deze systemische problemen aan te pakken.

De geschiedenis leert ons echter dat machtige belangen groepen verandering zullen verzetten. De Affordable Care Act was een stap voorwaarts, maar veel fundamentele kwesties, zoals betaalbaarheid en toegankelijkheid, bleven onopgelost.

Wat gaan we nu doen?

Om het Amerikaanse zorgstelsel te verbeteren, zijn meer dan kleine aanpassingen nodig. Beleidsmakers moeten de onderliggende prikkels aanpakken die winst belangrijker maken dan de uitkomsten voor de patiënt.

Transparantie in de verwerking van schadeclaims, regulering van AI-gestuurde weigeringen en uitgebreide toegang tot zorg via universele gezondheidszorg of waardegedreven zorgmodellen moeten de hoogste prioriteit krijgen.

Direct-carepraktijken die verzekeringsmaatschappijen omzeilen, kunnen worden gezien als levensvatbare alternatieven.

Deze modellen zouden betaalbare, patiëntgerichte zorg kunnen bieden en de administratieve lasten van traditionele verzekeringen kunnen wegnemen.

Door dergelijke benaderingen te schalen, kunnen de kosten worden verlaagd en de resultaten worden verbeterd.

Internationale vergelijkingen leveren ook waardevolle lessen op.

Landen als Canada en Duitsland laten zien dat universele gezondheidszorg betere resultaten kan opleveren tegen lagere kosten.

Hoewel de VS met unieke uitdagingen te maken heeft, bewijzen deze systemen dat winst niet de kwaliteit van de zorg mag bepalen.

Laatste woorden

De moord op Brian Thompson is een tragisch incident, maar het heeft de Amerikanen eraan herinnerd dat er fundamentele gebreken zijn in hun zorgstelsel.

Stijgende kosten, ondoorzichtige processen, onrechtvaardigheden en winstgedreven prioriteiten zijn slechts enkele van de problemen die miljoenen Amerikanen parten spelen.

De woede van het publiek is niet ongegrond. Het is een symptoom van een systeem dat zijn doel uit het oog is verloren.

De vraag is nu of dit moment een katalysator zal zijn voor zinvolle hervormingen of dat het zal verdwijnen in de geschiedenis als een gemiste kans.

In plaats van het incident te politiseren en de interne conflicten te vergroten, moeten de Amerikanen zich bezighouden met het grotere fundamentele probleem.

Zonder verandering zullen de financiële en menselijke kosten van de gezondheidszorg blijven toenemen, wat de crisis zal verergeren en het vertrouwen van het publiek zal ondermijnen.