Aandeelinkopers domineren 2024: dit is waarom niet alle inkopers het waard zijn

Wall Street viert vaak als bedrijven aankondigen dat ze aandelen inkopen, omdat dit gezien wordt als een teken van vertrouwen in de toekomst van het bedrijf.

Maar de ervaren aandelenanalist Bradley Safalow waarschuwt.

Een rapport van Barron's heeft Safalows argumenten gepubliceerd dat buybacks weliswaar een korte termijn boost kunnen geven aan de aandelenkoersen, maar dat de lange termijn impact vaak minder gunstig is, met name voor bedrijven met financiële of operationele zwakke plekken.

Het paradox van de buyback: grote uitgaven, teleurstellende resultaten

Uit het onderzoek van Safalow blijkt een opvallende trend: bedrijven met de grootste aandeleninkoopprogramma's in de S&P 500 hebben de afgelopen tien jaar ondermaats gepresteerd in vergelijking met de bredere index.

In zijn brief aan abonnees van PAA Research vergeleek hij aandeleninkopen met een 'suikerkick': een tijdelijke piek in de aandelenkoersen die bedrijven op de lange termijn vaak verzwakt.

Van 2019 tot 2023 kochten bedrijven uit de S&P 500 aandelen ter waarde van maar liefst $ 3,5 biljoen terug.

Een groot deel van die uitgaven heeft echter niet geleid tot een aanzienlijke vermindering van het aantal uitstaande aandelen, vanwege het tegenovergestelde effect van de stijgende aandelencompensatie.

Slechts een klein percentage bedrijven wist een netto aandelenreductie van meer dan 4% te realiseren.

Voor bedrijven met een hoge schuldenlast of structurele uitdagingen kan het terugkopen van eigen aandelen een slecht gebruik van kapitaal zijn.

Safalow noemt voorbeelden als ITT Educational Services en Big Lots, die meer dan $ 1 miljard aan inkoopprogramma's uitgaven voordat ze uiteindelijk failliet gingen.

Slechte timing: de valkuilen van buybackstrategieën

De kritiek van Safalow sluit aan bij academisch onderzoek en inzichten van ervaren investeerders zoals Leon Cooperman, die al lang hebben opgemerkt dat bedrijfsmanagers vaak de verkeerde timing kiezen voor het terugkopen van aandelen.

Bedrijven kopen hun aandelen vaak als de prijzen hoog zijn, maar verkopen ze weer als de prijzen dalen en de aandelen ondergewaardeerd zijn.

“De meeste managementteams hebben geen duidelijk inzicht in de intrinsieke waarde van hun bedrijf”, aldus Cooperman.

Safalow deelt deze mening en benadrukt dat buybacks idealiter alleen moeten plaatsvinden als het aandeel van een bedrijf aanzienlijk ondergewaardeerd is.

Uitbijters bij buyback: bedrijven die het goed doen

Ondanks de algehele kritiek zijn sommige bedrijven erin geslaagd om buybacks effectief in te zetten en zo een aanzienlijke aandeelhouderswaarde te creëren.

Safalow noemt bedrijven als AutoZone, Dillard's en Build-A-Bear Workshop voorzichtige kopers van hun aandelen.

Deze bedrijven hebben op het juiste moment aandelen teruggekocht, wat heeft bijgedragen aan een sterke prestatie ten opzichte van de S&P 500 en de Russell 2000 in de afgelopen vijf jaar.

In december publiceerde Safalow een lijst met 'Buyback Outliers': bedrijven die een gedisciplineerde buybackstrategie hanteren, zelfs in periodes van zwakke marktomstandigheden.

Om in aanmerking te komen, moeten deze bedrijven consistent vrije kasstromen genereren, hoge rendementen op kapitaal behalen en lage niveaus van aandelencompensatie handhaven.
Enkele bekende namen op Safalows lijst zijn:

Charter Communications: De kabeloperator heeft strategisch getimed bij het terugkopen van aandelen, mede dankzij een sterke kasstroom.

Williams-Sonoma: De retailer heeft het beter gedaan dan verwacht dankzij een gedisciplineerde kapitaalallocatie en voorzichtige inkoopprogramma's.

Etsy en Polaris: Onder kleinere bedrijven hebben beide bedrijven buybacks effectief ingezet om de waarde voor aandeelhouders te vergroten.

Aandelencompensatie: een over het hoofd geziene kostenpost

Een van Safalow's belangrijkste zorgen is de rol van aandelencompensatie bij het verdraaien van de werkelijke impact van inkopen.

Veel bedrijven zijn er met succes in geslaagd Wall Street ervan te overtuigen om aandelencompensatie niet mee te rekenen bij de berekening van de aangepaste winst, hoewel dit een reële kostenpost is voor de aandeelhouders.

Bij sommige technologie- en consumptiegerichte bedrijven bedraagt de aandelencompensatie meer dan 15% van de operationele kasstroom, waardoor de voordelen van inkopen worden tenietgedaan.

Safalow stelt dat bedrijven vaak buybacks gebruiken om deze kosten te verbergen, waardoor een misleidend beeld van de financiële gezondheid ontstaat.

Lessen voor beleggers

De bevindingen van Safalow bieden belangrijke inzichten voor beleggers die zich in de wereld van buybacks begeven:

Wees sceptisch over grote buybackprogramma's: Hoge buybackuitgaven garanderen niet per se een sterk rendement op de lange termijn.

Evalueer het timing en de strategie van het management: zoek naar bedrijven die aandelen terugkopen wanneer de prijzen laag zijn, in plaats van te jagen op hoge waarderingen.

Geef prioriteit aan de kasstroom en de efficiëntie van het kapitaal: bedrijven met een gedisciplineerde kapitaalallocatie en beperkte aandelencompensatie hebben een grotere kans om duurzame rendementen te behalen.

Voor beleggers die op zoek zijn naar kansen kan de “Nice List” van Safalow met Buyback Outliers een goed startpunt zijn.

Deze bedrijven laten zien dat buybacks, als ze zorgvuldig worden uitgevoerd, nog steeds een waardevol instrument kunnen zijn om de aandeelhouderswaarde te verhogen.