Levert Trump China een overwinning in de AI-chipoorlog?

Nvidia is weer in zaken met China. Dat geldt ook voor AMD.

De exportcontroles uit het Biden-tijdperk op geavanceerde AI-chips waren vroeger de hoeksteen van Amerika's technische voordeel.

Maar ze zijn gedeeltelijk teruggedraaid door de regering-Trump.

Nvidia's H20 en AMD's MI308 zullen binnenkort weer legaal worden verscheept naar Chinese kopers.

Het nieuws kwam slechts enkele dagen nadat Nvidia CEO Jensen Huang een ontmoeting had met president Trump en kort nadat China de export van zeldzame aardmetalen naar de VS had hervat.

De vraag is niet of dit een ruil was. Dat was het duidelijk. De echte vraag is of het een vergissing was.

Een serieuze. En waar het mogelijk toe zou kunnen leiden.

Waarom hebben de VS AI-chips in de eerste plaats aan banden gelegd?

Onder Biden had Washington een duidelijke lijn getrokken: China zou geen toegang mogen hebben tot geavanceerde AI-infrastructuur.

De logica was simpel. Machine learning is afhankelijk van rekenkracht.

Zonder toegang tot high-end GPU's zouden China's AI-ambities op het gebied van militaire en commerciële vooruitgang vertraging oplopen.

De VS legden beperkingen op aan chips, chipontwerpsoftware en tools voor het maken van chips. Het was geen volledig embargo, maar het trof China waar het pijn deed.

De eerste resultaten waren echt. Huawei haastte zich om de verboden te omzeilen. Bedrijven zoals DeepSeek vonden tijdelijke oplossingen, maar altijd tegen hogere kosten en lagere snelheid.

Ondertussen kunnen Amerikaanse bedrijven grensverleggende modellen op schaal trainen, waardoor ze een voorsprong behouden op het gebied van AI-prestaties en -efficiëntie.

Volgens Bloomberg Intelligence zou Nvidia tot $ 15 miljard aan inkomsten verliezen als gevolg van H20-beperkingen.

Dat is hoeveel vraag er in China bestond naar slechts één Amerikaanse chip.

De H20 is ontworpen om net onder de exportcontroledrempel te liggen. Het team van Trump veranderde die drempel in april.

En nu, drie maanden later, zijn ze weer van koers veranderd.

Wat kreeg Trump ervoor terug?

Minister van Handel Howard Lutnick gaf deze week toe dat de beslissing over de AI-chip deel uitmaakte van een deal over zeldzame aardmetalen.

In maart stopte China de export van zeldzame aardmetalen naar de VS. Materialen zoals neodymium en dysprosium zijn essentieel in elektronica, elektromotoren en zelfs raketgeleidingssystemen.

Volgens rapporten zijn de VS voor meer dan 80% van zijn verwerkingscapaciteit voor zeldzame aardmetalen afhankelijk van China.

Het team van Trump heeft zich ingespannen om niet-Chinese bronnen veilig te stellen, maar die projecten zijn jaren verwijderd van schaalvergroting.

Dus toen China druk uitoefende, knipperde Washington met zijn ogen. In ruil voor hervatte zendingen van zeldzame aardmetalen, gaf de VS groen licht voor de export van AI-chips.

Dit is geen theorie. Het is bevestigd. Lutnick vertelde Reuters: "We hebben dat in de handelsovereenkomst met de magneten gezet."

Is dit slechts een tactische ruil of een strategische fout?

Op basis van de krantenkoppen wonnen beide partijen. China heeft rekenkracht. De VS hebben materialen. Nvidia kreeg zijn verloren inkomsten terug.

Maar als we dieper naar de deal kijken, loopt China misschien weg met iets veel waardevoller.

Door weer toegang te krijgen tot H20-chips, die nog steeds Nvidia's CUDA-software-ecosysteem ondersteunen, bevinden Chinese bedrijven zich weer in de AI-innovatielus. Dat is belangrijker dan de ruwe chipsnelheid.

Compatibiliteit met de wereldwijde standaardstack stelt Chinese bedrijven in staat om nieuwe modellen te bouwen, op te leiden en op te schalen zonder volledig afhankelijk te zijn van binnenlandse tooling. De lock-in van de infrastructuur is reëel.

Dit is niet de meest geavanceerde chip, maar hij is krachtig genoeg. En het echte doel voor China is om dit jaar niet de GPT-5 te evenaren. Het bouwt AI van industriële kwaliteit die schaalbaar is. Dat is waar de H20 hen bij helpt.

Trump daarentegen kreeg geen strategische concessie. Hij dwong Huawei niet om terrein toe te geven. Hij beperkte de kopers niet.

Hij kreeg een tijdelijke opheffing van de druk op zeldzame aardmetalen. Peking kan die kraan weer dichtdraaien wanneer het maar wil.

De VS hebben hun invloed opgegeven, terwijl China dat niet heeft gedaan.

Wat geeft dit aan bondgenoten en tegenstanders?

Het besluit van Trump stuurt twee berichten. Een aan Peking: Amerikaanse technische beperkingen kunnen worden wegonderhandeld.

De andere aan de Amerikaanse bondgenoten: de toezeggingen van Washington zijn niet duurzaam.

Meer dan twee jaar lang hadden de VS partners als Japan, Nederland en Zuid-Korea ervan overtuigd om de halfgeleidercontroles te coördineren.

Het doel was om de technologische inhaalslag van China te vertragen.

Nu, met een enkele omkering, heeft de regering-Trump dat verenigde front ondermijnd.

Erger nog, Trump heeft ook opnieuw tarieven opgelegd aan diezelfde bondgenoten. Japan, Zuid-Korea en Duitsland staan nu onder economische druk van Washington, net zoals hen wordt gevraagd om China tegen te gaan.

Als dit zo doorgaat, zullen de VS zonder een coalitie in de toeleveringsketen komen te zitten, net zoals China meer zelfvoorzienend wordt.

Je concurreert een economie van 17 biljoen dollar zoals die van China niet weg door je te isoleren van je eigen bondgenoten.

Is dit het begin van een dieper probleem?

Deze beleidsommekeer past in een breder patroon van verwarring. Trump voerde campagne tegen de CHIPS Act, de enige serieuze poging om de Amerikaanse halfgeleidercapaciteit weer op te bouwen.

Zijn regering heeft de financiering van belangrijke wetenschappelijke agentschappen verminderd. Diplomaten en technische experts worden gezuiverd van het ministerie van Buitenlandse Zaken. De immigratie uit de belangrijkste STEM-uitzendende landen is gedaald.

Ondertussen verhoogt China zijn R&D-uitgaven. Volgens gegevens van de OESO is het zeer waarschijnlijk dat China tegen het einde van dit jaar de totale R&D-uitgaven van de VS zal overtreffen.

Het heeft al 's werelds grootste pool van AI-onderzoekers opgebouwd. De universiteiten domineren nu de technische ranglijsten.

Zelfs als Trump zich niet wil aansluiten bij China, is de uitkomst van zijn beleid hetzelfde: de VS verzwakt zijn innovatiebasis, net zoals China zijn eigen innovatiebasis versterkt.

AI-dominantie gaat niet over wie tegenwoordig meer chips verkoopt. Het gaat erom wie de infrastructuur van de inlichtingendienst van morgen controleert.

Misschien speelt Trump het verkeerde spel, terwijl China elke kans aangrijpt.