Trump versus de Federal Reserve

Een van de grootste financiële thema's dit jaar, in ieder geval sinds de presidentiële inauguratie eind januari, is de meedogenloze aanval van Donald Trump op de Amerikaanse Federal Reserve.

De tariefstrategie van de Trump-regering, zoals die is, heeft de markten zeker in beweging gebracht.

Maar nu alle grote Amerikaanse aandelenindices en vele andere wereldwijde indices rond recordhoogtes worden verhandeld, is het duidelijk dat de meeste beleggers het opleggen van heffingen op Amerikaanse invoer niet zien als een barrière voor stijgende aandelenprijzen.

Misschien zou dit geen verrassing moeten zijn.

De swingende 'wederzijdse' tarieven die begin april werden aangekondigd, zijn in de meeste gevallen verlaagd ten opzichte van hun oorspronkelijke niveau.

En veel deadlines zijn verlengd naarmate de handelsbesprekingen voortduren, waarbij de deadline van China nu is verschoven naar november.

Dat wil niet zeggen dat er geen ernstige zorgen zijn, vooral omdat er nog geen deals zijn gesloten met twee van de grootste handelspartners van de VS, Canada en Mexico.

Maar de tarieven staan nu op een laag pitje voor investeerders.

Dit ondanks het feit dat de Federal Reserve blijft volhouden dat onzekerheid over de mogelijke inflatoire effecten van tarieven haar ervan heeft weerhouden het monetaire beleid verder te versoepelen.

Natuurlijk ziet president Trump het niet zo. In plaats daarvan ziet hij de Fed, en in het bijzonder haar voorzitter, Jerome Powell, als politiek gemotiveerd.

Vorig jaar rond deze tijd, en cruciaal slechts een paar maanden voor de presidentsverkiezingen in november, werd immers verwacht dat de centrale bank de rente voor het eerst sinds maart 2020 zou verlagen.

Maar in plaats van met 25 basispunten te gaan, draaide de Fed plotseling naar een gigantische verlaging met 50 basispunten, gevolgd door nog eens twee verlagingen met 25 basispunten in november en december.

En hoewel de verlaging in december plaatsvond na de beslissende overwinning van de heer Trump, deden de andere twee dat niet.

Toeval? Niet voor president Trump, vooral omdat de Fed sindsdien de Fed Funds rate op 4,25-4,50% heeft gehouden.

Dat lijkt allemaal te veranderen. Deze blog werd geschreven slechts een paar uur voordat de Amerikaanse Federal Reserve haar laatste rentebesluit bekendmaakte.

Volgens de FedWatch Tool van de CME schommelt de kans op een renteverlaging met 25 basispunten later vanavond rond de 96%.

Dat is vrijwel overtuigend. Maar dat zal president Trump niet tevreden stellen.

In feite zal het waarschijnlijk een nieuwe stortvloed van misbruik loslaten op de heer Powell, samen met andere rentebepalende leden van het Federal Open Market Committee (FOMC).

Voorafgaand aan de bijeenkomst slaagde de regering-Trump erin om Stephen Miran, haar voorkeurskandidaat, door de Senaat goedgekeurd te krijgen als nieuwe Fed-gouverneur.

Miran vervangt Adriana Kruger, die begin augustus plotseling ontslag nam.

Maar de regering was niet in staat om gouverneur Lisa Cook af te zetten, die beschuldigingen van hypotheekfraude blijft bestrijden.

Desondanks blijft president Trump werken aan het vervangen van bestaande gouverneurs door zijn eigen favorieten.

Hij heeft ook duidelijk gemaakt dat hij van Jerome Powell af wil, en daartoe is hij bereid om zijn eigen keuze voor het voorzitterschap al deze maand voor te dragen, ruim voordat de termijn van de heer Powell in mei volgend jaar afloopt

 
Dit alles bedreigt de onafhankelijkheid van de Fed, of misschien is het nauwkeuriger om te zeggen 'schijnbare onafhankelijkheid'.

Want ook al doen we allemaal alsof de Fed boven de politiek staat, dat is niet echt het geval, en is dat waarschijnlijk ook nooit geweest.

Maar perceptie is alles, en aangezien de heer Trump geen geheim maakt van wat hij van plan is, laat het een slechte smaak in de mond achter.

Het kan ook zeer ontwrichtend zijn voor de kapitaalmarkten.

Kijkend naar een grafiek van de SandP 500, is de index sinds mei gestaag hoger gemalen.

Dit was nadat het het grootste deel van zijn verliezen had goedgemaakt na de aankondiging van wederzijdse tarieven door president Trump op 2 april.

Maar sinds mei is de dagelijkse MACD gedaald, waardoor een lange periode van negatieve divergentie is ontstaan.

Dit kan vaak een signaal zijn dat er een verandering in de marktrichting op komst is, aangezien de huidige MACD een afnemend opwaarts momentum aangeeft, zelfs als de prijzen een opeenvolging van recordhoogtes bereiken.

De MACD is de laatste tijd een beetje opgekruld, omdat zowel beleggers als handelaren geen haast hebben om winst te boeken terwijl deze meedogenloze bullmarkt voortduurt. Er zal een dag van afrekening zijn - die is er altijd.

Maar er is heel weinig angst en veel hebzucht. Markten hebben terugval gehad, maar ze werden allemaal gezien als een kans om 'de dip te kopen' en blootstelling toe te voegen.

Het voelt alsof er iets heel drastisch voor nodig is om deze markt weg te halen van het huidige bullish verhaal.

Zou het rentebesluit van vanavond, of nog belangrijker, de bijgewerkte prognose van het FOMC voor de Fed Funds rate voor dit jaar en daarna, de trigger kunnen blijken te zijn?

(David Morrison is Senior Market Analyst bij Trade Nation. De meningen zijn van hemzelf.)