Kwantumcomputing is het volgende grote ding en de Amerikaanse regering wil in

The Wall Street Journal waarschuwde onlangs handelaren om de aandelenmarkt niet als een "gokautomaat" te behandelen, ze gebruikten kwantumcomputeraandelen als voorbeelden.

Hefboomfondsen die zijn gekoppeld aan kwantumcomputingbedrijven zoals Rigetti en D-Wave zijn dit jaar met meer dan 700% gestegen, waarbij hun namen flitsen op handelsforums voor de detailhandel en financiële dashboards.

Quantum computing is een extreem krachtige technologie die velen nog steeds niet begrijpen, en aangezien kwantumaandelen weer in de schijnwerpers staan, is de reden deze keer anders.

Deze keer gaat het erom dat de Amerikaanse regering een stukje van deze bedrijven wil.

Een nieuw soort overheidskapitalisme

The Wall Street Journal meldde zojuist dat de regering-Trump onderhandelt over het nemen van aandelenbelangen in verschillende kwantumcomputerbedrijven, waaronder IonQ, Rigetti Computing, D-Wave Quantum en Quantum Computing Inc.

Het ministerie van Handel, onder secretaris Howard Lutnick, biedt ten minste $ 10 miljoen aan financiering aan elk bedrijf via het geherstructureerde CHIPS Research and Development Office.

In ruil daarvoor zou Washington gedeeltelijk eigendom, warrants of royalty's ontvangen, een moderne versie van industrieel beleid waarbij de staat aandeelhouder wordt van de technologieën die het financiert.

Dit volgt op een soortgelijk precedent waarbij de regering in augustus 9 miljard dollar aan halfgeleidersubsidies omzette in een aandelenbelang van ongeveer 10% in Intel, waardoor het de grootste aandeelhouder van de chipmaker werd.

Het ministerie van Energie heeft ook warrants genomen in een lithiumstart-up en een producent van zeldzame aardmetalen. De logica van het Witte Huis is dat als belastingbetalers kritieke industrieën financieren, belastingbetalers moeten delen in hun voordeel.

Maar deze nieuwe aankondiging is ook een erkenning dat kwantumcomputing geen niche-experiment is, maar een hoeksteen van het nationale concurrentievermogen.

Op dezelfde manier waarop de CHIPS Act halfgeleiders als strategisch heeft ingekaderd, lijkt de huidige regering die definitie uit te breiden met kwantumtechnologie.

De belofte van kwantumkracht

Om te begrijpen waarom Washington plotseling geïnteresseerd is in eigendom, helpt het om te begrijpen wat kwantumcomputing anders maakt.

In plaats van binaire bits zoals 1's en 0's te gebruiken, vertrouwen kwantumcomputers op qubits, die in meerdere toestanden tegelijk kunnen bestaan. Dit stelt hen in staat om enorme datasets te verwerken en complexe berekeningen exponentieel sneller uit te voeren dan klassieke machines.

Volgens het rapport van McKinsey over de technologie zou de gecombineerde wereldwijde markt voor kwantumtechnologie, die computing, communicatie en detectie omvat, tegen 2035 een jaarlijkse omzet van $ 97 miljard kunnen bereiken, een stijging van ongeveer $ 4 miljard nu.

Kwantumcomputing alleen al zou goed kunnen zijn voor maar liefst $ 72 miljard, met toepassingen in farmaceutica, materiaalwetenschap, logistiek en financiën.

Boston Consulting Group verwacht een totale economische waardecreatie tussen $ 450 miljard en $ 850 miljard tegen 2040.

De aantrekkingskracht is duidelijk. Wie voorop loopt in kwantumcomputing, kan leiden op het gebied van kunstmatige intelligentie, energieontdekking en nationale veiligheid. De VS racen tegen China en de Europese Unie om schaalbare, fouttolerante systemen te ontwikkelen die real-world applicaties kunnen draaien.

Onlangs kondigde Google aan dat een van zijn kwantumprototypes een berekening uitvoerde die 13.000 keer sneller was dan een klassieke supercomputer. Dit is zowel een wetenschappelijke doorbraak als een geopolitiek signaal.

Van onderzoek naar omzet

Tot een jaar geleden werden de meeste quantumbedrijven gefinancierd als onderzoekslaboratoria. Maar dat verandert snel.

Rigetti Computing, een in Californië gevestigde pionier, kondigde $ 5,7 miljoen aan hardwarebestellingen aan voor zijn negen-qubit Novera-systemen en een driejarig contract van $ 5,8 miljoen met het US Air Force Research Laboratory om kwantumnetwerken te bevorderen.

D-Wave Quantum heeft defensie- en logistieke partnerschappen ondertekend. Het Finse IQM haalde vorige maand 320 miljoen dollar op om de productie van supergeleidende chips uit te breiden, terwijl het in Maryland gevestigde IonQ eerder dit jaar de Britse start-up Oxford Ionics overnam voor ongeveer 1,1 miljard dollar.

Kwantumaandelen hebben het momentum gevolgd. De aandelen van Rigetti zijn in een maand tijd met meer dan 135% gestegen. D-Wave en IonQ zijn in 2025 ook meer dan verdubbeld. Arqit Quantum steeg in oktober met 32% in één week.

Deze bewegingen kunnen niet puur door een hype worden gedreven. Er is een meetbare verschuiving van theoretische RandD naar commerciële adoptie. Bedrijven verkopen eindelijk systemen, niet alleen het publiceren van kranten.

Rigetti's modulaire "chiplet"-architectuur, die kleinere qubit-modules koppelt in plaats van te vertrouwen op één enorme chip, heeft 99,5% getrouwheid laten zien tijdens het testen, een technische mijlpaal in het handhaven van stabiliteit naarmate systemen opschalen.

Deze technische vooruitgang, in combinatie met geloofwaardige inkomstenstromen en overheidscontracten, geven beleggers redenen om kennis te nemen.

Het gevaarlijke enthousiasme van de markt

In werkelijkheid maken markten zelden onderscheid tussen vooruitgang en perfectie. Zoals de WSJ eerder deze maand meldde, zijn ETF's met één aandeel die deze kwantumbedrijven volgen sinds maart tot 1.000% teruggekeerd.

Het addertje onder het gras is dat deze instrumenten bedoeld zijn voor professionele handelaren die posities voor uren aanhouden, niet voor maanden. Achter de glinsterende cijfers gaan financieringskosten schuil die jaarlijks 15% tot 20% kunnen bedragen, verborgen in swapspreads en volatiliteitspremies.

De golf van speculatieve kwantumaandelen weerspiegelt eerdere technologische haussen, van dotcoms tot zonne-energie. Het gevaar schuilt in het verwarren van overheidssteun met gegarandeerd succes.

Hoewel sommige bedrijven inderdaad de volgende Nvidia van kwantumcomputing kunnen worden, zullen velen de overgang van experimentele fysica naar commerciële schaal niet overleven. McKinsey schat dat de meeste zinvolle toepassingen nog drie tot vijf jaar op zich laten wachten.

Voor beleggers is dit een markt die wordt bepaald door zowel buitengewoon potentieel als extreme onzekerheid. De wetenschap is echt, maar de tijdlijn is lang. Quantumhardware blijft kwetsbaar, met foutcorrectie nog steeds de bepalende uitdaging.

Wedden op deze bedrijven betekent vandaag wedden op wie als eerste die technische drempel zal overschrijden.

De geboorte van de kwantumeconomie

Het besluit van de Amerikaanse regering om aandelenbelangen te nemen, markeert het begin van een nieuw tijdperk van door de staat gesteunde innovatie. In tegenstelling tot eerdere subsidieprogramma's positioneert Washington zich nu als een investeerder, en niet alleen als een financier.

Dit duidt op een sterke bereidheid om risico's te accepteren en beloningen te delen, om technologie niet alleen als een publiek goed te behandelen, maar als een strategische troef.

Maar het roept ook complexe vragen op. Moet de overheid invloed uitoefenen op bestuursbesluiten in bedrijven waarvan zij gedeeltelijk eigenaar is? Wat gebeurt er als nationale prioriteiten in strijd zijn met de belangen van aandeelhouders?

Deze debatten zullen intensiever worden naarmate de staat zijn bereik uitbreidt naar sectoren als AI, geavanceerde materialen en energieopslag.

Toch trekken de VS zich niet terug uit de markten. Het probeert ze te "herontwerpen". De intrede van de overheid in kwantumcomputing vertegenwoordigt een poging om kritieke innovatie binnen de nationale grenzen te verankeren, om ervoor te zorgen dat de volgende computerrevolutie door Amerika wordt geleid.

Beleggers moeten dit niet zien als een zeepbel, maar als de vroege architectuur van een nieuw industrieel kader. Publiek geld stroomt naar bedrijven die wetenschappelijke geloofwaardigheid combineren met commerciële bereidheid.

Degenen die contracten kunnen omzetten in schaalbare systemen, zullen de volgende generatie rekenkracht bepalen en, bij uitbreiding, de volgende fase van wereldwijde groei.

In de natuurkunde bestaat een kwantumsysteem in meerdere toestanden totdat het wordt waargenomen. Hetzelfde geldt voor deze markt. Quantum computing bevindt zich in een superpositie van belofte en gevaar. De observatie lijkt snel genoeg te komen.