Hoe India's sterke economische groei haar middenklasse achterlaat

De Indiase economie heeft de vreemde gewoonte om iedereen tegelijk in de war te brengen.

De groeicijfers zien er sterk uit, aandelenmarkten blijven de aandacht trekken en buitenlandse investeerders letten weer op.

Maar dit is niet het verhaal van de gemiddelde Indiase burger. Honderden miljoenen wonen nog steeds dicht bij de rand, en de middenklasse van India lijkt dunner dan zou moeten voor een land van deze omvang.

Deze tegenstrijdigheid is de centrale test geworden of India's nieuwste hervormingspoging het dagelijks leven daadwerkelijk verandert of alleen geld aan de top herschikket.

De groeicijfers van India verbergen een verdelingsprobleem

Op basis van de belangrijkste cijfers doet India het goed. Het is het grootste deel van het afgelopen decennium de snelst groeiende grote economie geweest.

De recente kwartaalgroei lag boven de 8 procent.

Het Internationaal Monetair Fonds verwacht een groei van ongeveer 6,6% in het fiscale jaar 2025 tot 26, ondanks een vijandige wereldhandelsachtergrond.

Maar groeigemiddelden verbergen structuur. Volgens het World Inequality Report , aangehaald in een recente analyse van Bloomberg, heeft India geen grote wereldwijde middenklasse voortgebracht zoals China dat heeft gedaan.

Rijkdom is sterk geconcentreerd. Ongeveer de top 1% bezit ongeveer 40% van het persoonlijke vermogen.

Aan de andere kant zijn ongeveer 800 miljoen mensen nog steeds afhankelijk van gratis granen. Tussen deze uitersten bevindt zich een smalle groep van huishoudens met een salaris die het grootste deel van de belastingdruk en de consumentenvraag dragen.

Het kernprobleem is niet output, maar hoe mensen geld verdienen. Driekwart van de niet-landarbeiders blijft informeel. De lonen zijn laag. De opbrengsten van onderwijs zijn zwak naar internationale maatstaven.

Voor veel jonge Indiërs voegt een extra schooljaar minder toe aan het inkomen dan in China of zelfs delen van Sub-Sahara Afrika.

Misschien is dit geen probleem met groei, maar met overdracht.

Een focus op financiën en consumptie

Dit helpt verklaren waarom de Indiase regering zo agressief is overgestapt op financiële hervormingen.

Eind 2025 keurden wetgevers regels goed die tot 100% buitenlands eigendom van verzekeringsmaatschappijen toestaan.

Pensioenfondsen en kapitaalmarkten worden verder geopend.

Het verklaarde doel is dat India op lange termijn kapitaal nodig heeft om fabrieken, elektriciteitsnetten, wegen en industriële corridors te bouwen.

Maar binnenlandse spaargelden blijven vastzitten in goud en vastgoed, en banken alleen kunnen een industriële inzet op India's schaal niet financieren.

Verzekeringen en pensioenen brengen patiënten geld op dat decennialang geïnvesteerd kan blijven.

De grote financiële groepen van Japan zijn bijvoorbeeld al binnengekomen met miljardendeals.

De netto directe buitenlandse investeringen verdubbelden in de eerste helft van het fiscale jaar meer dan jaar op jaarbasis, volgens gegevens van de Reserve Bank of India.

Deze hervormingen zijn inderdaad belangrijk, maar financiën zijn van nature neutraal. Het kan banen financieren of activa opblazen.

Zonder druk op waar het geld naartoe gaat, kunnen diepere kapitaalmarkten de ongelijkheid net zo gemakkelijk vergroten als die dichten.

Naast de financiële sector heeft India een wending genomen richting het ondersteunen van consumptie. De btw-tarieven werden verlaagd op veel alledaagse goederen.

Wijzigingen in de inkomstenbelasting verhoogden het nettoloon voor huishoudens met een middeninkomen.

De centrale bank voerde ongeveer 100 basispunten renteverlagingen door in 2025. De hypotheekbetalingen daalden. De autoverkopen stegen in oktober met meer dan 15% op jaarbasis.

Dit is geen stimulans om zijn eigen wil. Het is een verzekering. Nadat de Verenigde Staten tarieven tot 50% op Indiase goederen hadden opgelegd, accepteerden beleidsmakers dat export alleen geen groei kan dragen.

Een grote binnenlandse markt moet fungeren als schokdemper.

Consumptieondersteuning stabiliseert de groei. Het verandert het niet. Die taak is overgedragen aan arbeidshervorming.

Arbeidshervorming en de ontbrekende middenklasse

In november 2025 heeft India vier geconsolideerde arbeidscodes aangenomen die lonen, arbeidsverhoudingen, sociale zekerheid en werknemersveiligheid omvatten, en de aantallen erachter zijn opvallend.

Meer dan 1.400 regels werden teruggebracht tot ongeveer 350. Tientallen formulieren en registers werden samengevoegd en gedigitaliseerd. Inspecteurs werden herdefinieerd als facilitators.

Jarenlang moedigde het Indiase arbeidssysteem bedrijven aan om klein te blijven om naleving te vermijden.

Kleine bedrijven betekenen lage productiviteit.

Lage productiviteit betekent lage lonen.

De nieuwe codes zijn bedoeld om die cirkel te doorbreken door het voor bedrijven gemakkelijker te maken om formeel op te schalen en aan te nemen.

Eén clausule springt eruit. Vrouwen kunnen nu nachtdiensten draaien in veel sectoren. Dit klinkt klein, maar dat is het niet.

Elke grote productieboom in Azië begon met vrouwen die van boerderijen naar fabrieken gingen. De vrouwelijke arbeidsparticipatie in India behoort nog steeds tot de laagste in de ontwikkelingslanden.

Het ontsluiten van die beroepsbevolking zou het gezinsinkomen verhogen, de stedelijke middenklasse uitbreiden en consumptiepatronen veranderen op manieren die geen enkele belastingverlaging kan evenaren.

De arbeidswetten zijn de meest directe poging in decennia om het loonprobleem van India op te lossen. Hun impact zal afhangen van handhaving en duidelijkheid. Maar de intentie is moeilijk te missen.

Kan India daadwerkelijk op grote schaal industrialiseren?

Sceptici beweren dat India de productiebus heeft gemist. Productie is slechts ongeveer 13% van het BBP. Diensten domineren. Maar dit lage aandeel geeft ook ruimte voor groei.

Recente gegevens suggereren vroege beweging. De aankondigingen van bedrijfsinvesteringen bereikten halverwege 2025 een hoogtepunt van tien jaar, aangevoerd door de productie.

De export van elektronica stijgt snel. Apple maakt nu de meeste iPhones voor de VS in India en onderzoekt lokale component- en chipverpakkingen.

Die stap is belangrijk omdat assemblage banen creëert en componenten vaardigheden, leveranciers en loonladders creëren.

India hoeft het oude model van China niet te kopiëren. Er is genoeg arbeidsintensieve industrie nodig om werknemers uit de informaliteit te halen en genoeg kapitaalverdieping om de productiviteit in de loop van de tijd te verhogen.

Contrast tussen aandelenmarktwinsten en reële looninkomsten

De Indiase aandelenmarkt is een van de sterkste presteerders onder de grote economieën, wat veel zegt over hoe groei wordt waargenomen.

In de afgelopen vijf jaar heeft de Nifty 500 een totaalrendement van meer dan 120% geleverd, waarmee hij de meeste wereldwijde benchmarks overtreft, waaronder de SandP 500.

Deze rally weerspiegelt echte sterke punten. De bedrijfswinsten zijn sneller gegroeid dan de lonen. De balansen zijn schoner dan tien jaar geleden.

Financiële sectoren hebben geprofiteerd van kredietgroei en consolidatie. Investeringen in infrastructuur hebben kapitaalgoederen en bouwgerelateerde voorraden ondersteund.

Voor investeerders lijkt India een land dat eindelijk schaal omzet in winst.

Maar succes op de aandelenmarkt benadrukt een diepere onbalans. Het aandelenbezit in India is nog steeds sterk geconcentreerd.

Directe participatie blijft beperkt tot een klein deel van huishoudens, terwijl institutionele beleggers en rijke particulieren het grootste deel van de winst boeken. Stijgende indices signaleren dus vertrouwen in het bedrijfsleven in India, niet in de groeiende welvaart voor de meeste werknemers.

Het contrast is het scherpst in arbeidsintensieve sectoren. Informele werkgelegenheid blijft wijdverspreid, zelfs terwijl beursgenoteerde bedrijven recordwinsten boeken. De loonstijging is achtergebleven bij de winstgroei.

Onderwijspremies blijven zwak. In feite heeft de Indiase aandelenmarkt het hervormingsmomentum sneller geprijsd dan de arbeidsmarkt heeft gevoeld.

Alles bij elkaar laten de hervormingen van India in 2025 een duidelijke gok zien. Groei alleen is niet genoeg. Kapitaal moet goedkoper zijn.

Bedrijven moeten kunnen opschalen. De binnenlandse vraag moet bescherming bieden tegen handelsschokken.

Kapitaal moet nu ook naar fabrieken stromen. Dit zal de lonen vermenigvuldigen, het onderwijs en de consumptie stimuleren. Zo ontstaat een middenklasse.