Kunnen sterke bedrijfswinsten aandelen hoog houden terwijl Treasury-rendementen stijgen?

De Amerikaanse Treasury-rendementen stijgen opnieuw ondanks het ministerie van Financiën’ poging om de obligatiemarkt te sussen, maar de hernieuwde stijging van de financieringskosten leidt momenteel niet tot een neerwaartse spiraal op de aandelenmarkten.

De 10-jaars Treasury-rente bleef rond de 4.7% op vrijdag nadat zij donderdag met vijf basispunten was gestegen naar 4.69%, waarmee de daling werd omgekeerd die volgde op de verrassende aankondiging van het ministerie van Financiën dat het de aankopen van langlopende staatsobligaties zou opvoeren.

De 30-jaars Treasury-rente klom eveneens naar ongeveer 5.25% en bleef dicht bij het niveau van 5.327% dat dinsdag werd bereikt, het hoogste in 19 jaar.

De divergentie is opvallend.

Hogere langlopende rendementen drukken doorgaans op aandelen doordat ze de financieringskosten verhogen en de contante waarde van toekomstige bedrijfswinsten verlagen.

Toch stonden de Amerikaanse futures op aandelen vrijdag hoger, met S&P 500-futures circa 0.5% in de plus, Dow-futures +0.4% en Nasdaq-futures +0.7%.

De S&P 500 opende 0.4% hoger, de Dow steeg 0.6% en de Nasdaq 0.3%.

De indices staan echter nog steeds lager voor de week, met de S&P 500 -2% en de Nasdaq -2%.

De vraag voor beleggers is waarom de tussenkomst van het Treasury de rendementen niet laag hield — en waarom aandelen veerkrachtiger blijken dan de obligatiemarkt zou doen vermoeden.

Waarom de verlichting door de Treasury-terugkoop slechts een dag duurde

Het Treasury verklaarde woensdag dat het de omvang van geplande terugkoopoperaties van 10- tot 30-jarige Treasury-effecten zou verdubbelen tot ten minste $4 miljard per operatie, in plaats van de eerder geplande $2 miljard.

De aankopen, gepland vanaf 9 september tot en met 4 november, waren bedoeld om de liquiditeit te verbeteren en het lange eind van de Treasurymarkt te ondersteunen, waar de rendementen scherp waren opgelopen.

De aankondiging werkte aanvankelijk.

Woensdag gaven de rendementen terrein nadat beleggers de stap interpreteerden als een signaal dat het Treasury bereid was in te grijpen bij wanordelijke omstandigheden in de markt voor langlopende obligaties.

Maar die verlichting hield slechts een dag aan.

Donderdag draaiden de rendementen grotendeels de eerdere daling van die dag om.

Treasury-secretaris Scott Bessent zei daarop donderdag tegen CNBC dat het ministerie de omvang van de aankopen boven $4 miljard per uitgifte zou kunnen opvoeren en dat het Treasury een markt zou “maken” in langlopende effecten.

“We gaan de omvang van de terugkoop vergroten,” zei hij. “Ik wil opmerken dat het meer kan zijn dan de 4 miljard per uitgifte.”

De markt vervolgde desalniettemin met het verkopen van obligaties.

Het probleem is dat de aankopen van het Treasury relatief klein zijn vergeleken met de omvang van de staatsobligatiemarkt en de hoeveelheid schuld die de VS moet uitgeven.

John Briggs, hoofd US rates-strategie bij Natixis, zei dat de geplande aankopen minder dan 3% van de uitstaande langlopende Treasury-schuld vertegenwoordigen en minder dan 30% van de schuld die dit jaar naar verwachting wordt uitgegeven.

“Het belangrijkste deel is het signaal dat het afgeeft. Als de rendementen te ver oplopen, zal het Treasury proberen tegengas te geven, en nu weten we waar enkele pijnpunten liggen,” zegt hij.

“Dat gezegd hebbende, de langetermijn structurele tegenwind is onveranderd en zal blijven wegen op de rendementen.”

De diepere problemen verdwijnen niet

Het Treasury kan het marktsentiment beïnvloeden, maar het kan de krachten die de langlopende rendementen omhoog duwen niet zomaar elimineren.

Een van de grootste zorgen is de omvang van het Amerikaanse fiscale tekort en de toenemende toevoer van staatsschuld.

De Amerikaanse nationale schuld is nu boven de $40 biljoen uitgekomen, wat de zorgen vergroot dat beleggers hogere rendementen zullen eisen om de groeiende hoeveelheid Treasury-uitgifte op te nemen.

Tegelijkertijd kampt de economie met een energieschok door de oorlog in Iran, die de olieprijzen heeft opgedreven en het inflatiebeeld heeft bemoeilijkt.

Hogere olieprijzen kunnen doorwerken in consumentenprijzen en beleggers minder vertrouwen geven dat inflatie zich richting het doel van de Federal Reserve zal bewegen.

Dat is van belang omdat langlopende Treasury-rendementen verwachtingen voor inflatie, economische groei en toekomstige staatsleningen weerspiegelen.

Arun Sundaram, senior vice president bij CFRA Research, zei dat de stijging van de rendementen donderdag de marktopvatting weerspiegelt dat de obligatieaankopen “meer pleisters zijn voor diepere problemen in de economie.”

Analisten bij Vital Knowledge betoogden op vergelijkbare wijze dat de opmerkingen van Bessent geen blijvende geruststelling boden en beschreven ze als mogelijk “contraproductief door zowel paniek als machteloosheid over te brengen” in het licht van bredere drukfactoren.

Waarom AI‑uitgaven een extra bron van druk vormen

Een andere factor is de buitengewone hoeveelheid kapitaal die wordt ingezet voor kunstmatige intelligentie-infrastructuur.

Technologiebedrijven en cloudproviders investeren fors in datacenters, chips, netwerkapparatuur en andere infrastructuur die nodig is om AI‑workloads te ondersteunen.

Die investeringen vergen enorme financieringsbedragen op een moment dat de Amerikaanse overheid ook concurreert om kapitaal.

BlackRock merkte op dat overheden, AI‑hyperscalers en bedrijven in de hele economie steeds intensiever concurreren om kapitaal, wat opwaartse druk op langlopende staatsobligatierendementen houdt, zelfs in een scenario waarin AI de productiviteit verhoogt.

Het resultaat is een bijzondere marktomgeving waarin dezelfde AI‑booming die de bedrijfswinsten ondersteunt ook bijdraagt aan hogere financieringskosten.

Dus waarom dalen aandelen niet harder?

Normaal gesproken zou een 10‑jaars Treasury‑rendement rond 4.7% en een 30‑jaarsrendement boven 5% een aanzienlijk tegenwind voor aandelen zijn.

Maar beleggers kijken momenteel verder dan rentevoeten naar bedrijfswinsten.

De S&P 500 komt uit een sterke winstonseizoen, met geconsolideerde winstcijfers over het tweede kwartaal die volgens de aangeleverde data op weg zijn om 52% hoger uit te vallen dan een jaar eerder.

De winsten in de technologiesector worden verwacht met ongeveer 74% te zijn toegenomen.

Die groei geeft beleggers meer ruimte om hogere rentetarieven te verdragen.

Met andere woorden: aandelen hebben niet per se lagere Treasury‑rendementen nodig als bedrijfswinsten snel genoeg stijgen om hogere disconteringsrentes te compenseren.

BlackRock belichtte deze spanning in zijn commentaar van 10 aug.

“Snel stijgende winstverwachtingen en hogere staatsobligatierendementen lijken moeilijk te verzoenen. Beide trends kunnen markten in tegengestelde richtingen trekken, aangezien hogere langetermijnrentes de winstgroei doorgaans afremmen. Toch worden vijf jaar na de laatste economische neergang de consensus‑winstverwachtingen voor 2026 nog steeds naar boven bijgesteld, niet naar beneden,” aldus het bedrijf.

Dat is vooral belangrijk voor de technologiesector, waar winstverwachtingen worden gesteund door AI‑gerelateerde vraag.

“Het is spijkers op laag water om als techbedrijf te veel te piekeren over waar de rentecurve staat. Het fundamentele verhaal voor AI gaat door, ongeacht dat,” zei Marta Norton, chief investment strategist bij pensioen- en vermogensdienstverlener Empower.

Techbedrijven hebben bovendien een prikkel om flink te blijven investeren in AI.

Het terugschroeven van investeringen terwijl concurrenten doorgaan met het opbouwen van AI‑infrastructuur kan bedrijven strategisch benadelen.

Dat maakt AI‑uitgaven minder gevoelig voor kortetermijnschommelingen in financieringskosten dan gewone bedrijfsinvesteringen mogelijk zijn.

Hoe lang kunnen aandelen hogere rendementen negeren?

De huidige veerkracht van aandelen betekent niet dat hogere Treasury‑rendementen irrelevant zijn.

Als de rendementen blijven stijgen, neemt de druk op waarderingen toe, vooral voor dure groeiaandelen waarvan de verwachte kasstromen ver in de toekomst liggen.

Hogere Treasury‑rendementen maken obligaties bovendien relatief aantrekkelijker ten opzichte van aandelen, terwijl de financieringskosten voor bedrijven en consumenten toenemen.

De kernvraag is daarom of de stijgende rendementen worden gedreven door sterkere economische groei en bedrijfswinsten, of door inflatie en fiscale verslechtering.

Het eerste kan samengaan met stijgende aandelenkoersen. Het laatste is aanzienlijk riskanter.

Voorlopig lijken beleggers te neigen naar de meer goedaardige interpretatie.

Goldman Sachs‑strateeg Friedrich Schaper zei dat de markt nog steeds “vergelijkend meer gewicht aan opwaartse” risico’s in Amerikaanse rendementen toekent, ondanks enkele bemoedigende economische data.

De detailhandelsverkopen waren zwakker dan verwacht, de werkgelegenheidsdata stelden teleur en de onderliggende inflatie was in juli gedempt.

Maar Goldman meent dat aanhoudend bewijs van goedaardige inflatie nodig zou zijn om het zwaartepunt te verschuiven.

“Wij denken dat dit neerkomt op de aanhoudende opeenhoping van goedaardige inflatiecijfers, die het vertrouwen in een afwachtingsscenario voor de Fed vergroten en de risicoverdeling weer terugbrengen, als de duidelijkste route naar lagere rendementen voor nu,” schreef Schaper.

Dat betekent dat beleggers inflatie nauwkeuriger in de gaten houden dan de Treasury‑terugkoop zelf.

De markt wacht op inflatie, niet op een nieuwe terugkoop

De ingreep van het Treasury heeft dus iets bereikt, ook al heeft het de stijging van de rendementen niet gestopt: het heeft aangetoond dat beleidsmakers het lange eind van de obligatiemarkt volgen en bereid zijn in te grijpen als de omstandigheden wanordelijk worden.

ING Think omschreef de stap als een signaleringsactie, en betoogde dat de belangrijkste conclusie is dat hogere langlopende Treasury‑rendementen nu duidelijk op de radar van het ministerie staan.

Maar signalering kan de onderliggende fiscale rekensom niet oplossen.

Zolang de VS grote hoeveelheden schuld blijft uitgeven, terwijl olieprijzen inflatierisico’s creëren en AI‑investeringen de kapitaalvraag hoog houden, kunnen langlopende rendementen onder druk blijven staan.

Voor aandelen biedt het winstmomentum echter een buffer.

De directe conclusie is dat de obligatiemarkt en de aandelenmarkt niet per se tegenstrijdige signalen afgeven.

Treasury‑rendementen waarschuwen voor inflatie, aanbod van schuld en concurrentie om kapitaal, terwijl aandelen sterke winsten en de mogelijkheid dat AI‑gedreven productiviteitsverbeteringen hoge waarderingen uiteindelijk rechtvaardigen, prijzen in.

Die balans kan aanhouden — maar alleen zolang de winstgroei sterk blijft en inflatie niet dwingt tot substantieel hogere rentes.

Vooralsnog heeft de terugkoop van het Treasury de stijging van de rendementen slechts voor één dag kunnen onderbreken. Toch laten aandelen zien dat beleggers niet bereid zijn het AI‑gedreven winstenverhaal op te geven alleen omdat de financieringskosten stijgen.