Globalny sektor morskiej energetyki wiatrowej przygotowuje się na rekordowy przyrost mocy o 19 GW w 2025 roku.

Badania Rystad Energy przewidują, że globalny sektor morskiej energetyki wiatrowej odbije się w 2025 roku, a prognozowany przyrost mocy wyniesie 19 gigawatów (GW), a wydatki w całym sektorze mają osiągnąć 80 miliardów dolarów.

Spowolnienie pod koniec ubiegłego roku, kiedy to liczba nowych instalacji spadła o 2 GW do około 8 GW, zostało zastąpione ożywieniem.

Globalny wzrost napędzany jest rekordową falą aukcji dzierżawy, przy czym Chiny kontynentalne, największy na świecie rynek morskiej energetyki wiatrowej, odpowiadają za 65% nowych mocy.

Dodatki

Wzrost ten spowoduje, że całkowity przyrost mocy przekroczy poprzedni szczyt z 2021 r. o około 1 GW.

To również przekracza 7,7 GW dodanych w 2024 r., 10,2 GW w 2023 r. i 9,3 GW w 2022 r.

W 2024 r. w globalnych aukcjach dzierżawy (z wyłączeniem Chin kontynentalnych) zaoferowano rekordową moc 55 GW wiatraków morskich.

Mimo jednak zwiększenia mocy produkcyjnych, nadal istnieje niepewność co do umów dzierżawy między właścicielami gruntów a firmami energetyki wiatrowej.

Oferowana przepustowość nie zawsze przekłada się na przyznaną przepustowość, dlatego też nie cała ta przepustowość została jeszcze przyznana.

Ubiegłoroczna aukcja w Oregonie na 3 GW pływających farm wiatrowych nie spotkała się z żadnymi ofertami, podczas gdy aukcja w Zatoce Maine przyznała jedynie około 7 GW z oferowanych około 13 GW.

To przykłady mieszanych rezultatów, jakie Stany Zjednoczone osiągnęły w swoich aukcjach morskich farm wiatrowych.

Szacowane 30-40 GW mocy, które mają być dostępne w 2025 r. w ramach aukcji dzierżawy, stanowi znaczący spadek w porównaniu z rekordową ofertą z 2024 r.

Jednakże przewidywana zdolność produkcyjna nadal jest znaczna i zgodna z poziomami obserwowanymi w latach 2021 i 2022.

Solidny rok 2025

„Globalny sektor morskiej energetyki wiatrowej zapowiada się na solidny rok 2025; jednak pewne sygnały mogą wpłynąć na jego płynny wzrost. Federalna polityka USA wywołuje znaczące globalne skutki uboczne, utrudniając rozwój morskiej energetyki wiatrowej, zwłaszcza tam, gdzie znajduje się duża część wydzierżawionych mocy” – powiedziała Petra Manuel, starsza analityczka morskiej energetyki wiatrowej w Rystad Energy.

Liczba zatwierdzonych projektów nowych morskich farm wiatrowych spadła w 2024 r. z powodu opóźnień w realizacji projektów, co miało duży wpływ na ostateczne decyzje inwestycyjne (FID).

W 2024 roku tylko niewielka liczba amerykańskich projektów, w tym Empire Wind 1, Sunrise Wind i Coastal Virginia Offshore Wind, osiągnęła etap ostatecznej decyzji inwestycyjnej (FID).

Według norweskiej firmy konsultingowej z branży energetycznej, liczba FID-ów w Europie i Azji ma pozostać na poziomie z ubiegłego roku.

Potencjał wzrostu w USA

Istnieje jednak potencjał wzrostu w USA, pod warunkiem uzyskania przez projekty US Wind, Southcoast Wind i New England Wind umów na odbiór energii oraz zezwoleń na budowę i eksploatację (COP).

Dwie ostatnie firmy odłożyły podpisanie umów na odbiór towaru do marca tego roku.

W 2024 roku sektor energii odnawialnej odnotował kilka pozytywnych wydarzeń. Deweloperzy poczynili postępy w realizacji projektów takich jak Red Rock Power i ESB o mocy 1,1 GW Inch Cape w Wielkiej Brytanii oraz Equinor o mocy 810 MW Empire Wind 1 w USA, pomimo powolnego tempa zatwierdzania.

W 2024 roku kilka farm wiatrowych osiągnęło etap ostatecznej decyzji inwestycyjnej (FID).

Należą do nich niemiecka farma wiatrowa Windanker o mocy 315 MW należąca do Iberdroli, holenderska OranjeWind o mocy 795 MW należąca do RWE i TotalEnergies oraz amerykańska Sunrise Wind 1 o mocy 924 MW należąca do Orsted.

Projekt Inch Cape również osiągnął FID na początku 2025 roku, zabezpieczając 15-letnie kontrakty różnicowe (CFD) w latach 2022 i 2024.

Te kontrakty CFD zapewniały pewność przychodów i zwiększyły zaufanie inwestorów, przyczyniając się do zamknięcia finansowania ogłoszonego w styczniu 2025 r.

Przewiduje się, że europejskie instalacje OZE osiągną moc 9,5 GW w 2025 r., a wiodącą rolę odegrają Wielka Brytania, Polska i Niemcy.

Przewiduje się, że w Polsce kilka dużych farm wiatrowych osiągnie etap FID (Final Investment Decision), w tym Baltyk II i III należące do Polenergii i Equinoru, a kilka projektów w tych krajach jest na dobrej drodze do ostatecznego zatwierdzenia.

To następuje po niedawnym podjęciu ostatecznej decyzji inwestycyjnej (FID) dla projektu Baltica 2 firm Orsted i PGE pod koniec stycznia 2025 r.