Nadchodzący zwrot Fed: co to oznacza dla rynków teraz

Rezerwa Federalna zbliża się do kolejnego cyklu obniżek stóp procentowych. Ostatni raz obniżona referencyjna stopa procentowa miała miejsce w grudniu 2024 roku.

Po dwóch latach walki z inflacją za pomocą agresywnych podwyżek, prezes Jerome Powell wskazał w Jackson Hole, że "równowaga ryzyk" się zmienia.

Ryzyko inflacji nadal istnieje, a rynek pracy słabnie.

Inwestorzy mocno obstawiają, że Fed podejmie działania we wrześniu. Główne banki i domy maklerskie również dostosowują swoje zakłady.

Ale czy wszyscy powinni pozostać byczo nastawieni do obniżek stóp? Historia sugeruje, że tak, ale tym razem jest inaczej.

Na jakim etapie jest dzisiejsza polityka

Stopa funduszy federalnych wynosi obecnie 4,25-4,50 procent, czyli o około jeden pełny punkt procentowy mniej niż w trzecim kwartale 2024 r.

Na lipcowym posiedzeniu dwóch gubernatorów Fed wyłamało się z szeregów i zagłosowało za obniżką, co było pierwszym otwartym sprzeciwem w tym kierunku w trakcie cyklu.

W protokole z tego spotkania opisano politykę jako "umiarkowanie restrykcyjną", a urzędnicy rozważali przeciąganie liny między presją cenową wynikającą z ceł a rosnącym ryzykiem spadku zatrudnienia.

Przemówienie Powella w Jackson Hole było dużym sygnałem potwierdzającym dla inwestorów.

Jego język sugerował, że Komitet przygotowuje się do złagodzenia polityki, chociaż napływające dane będą dyktować tempo.

Następna decyzja Fed ma miejsce 17 września, a rynki kontraktów terminowych przypisują 85% prawdopodobieństwo obniżki o 25 punktów bazowych, przy czym około 50 punktów bazowych jest wyceniane złagodzenie do końca roku.

Goldman Sachs, JPMorgan, Barclays i Deutsche Bank zmieniły swoje prognozy , spodziewając się wrześniowego ruchu.

Morgan Stanley jest najnowszym graczem, który dołączył do prognoz, prognozując dwie 25-punktowe obniżki na 2025 r., z długoterminową prognozą stóp procentowych na poziomie 2,75-3,0%.

Dane, które poruszyły Fed

Lipcowe dane o inflacji pokazały, że główny wskaźnik CPI wyniósł 2,7% rok do roku, a bazowy 3,1%.

Inflacja w usługach nadal się ochładza, ale cła podnoszą ceny towarów. Preferowana przez Fed miara, bazowy PCE, wyniósł w czerwcu 2,8%.

Lipcowy odczyt zostanie opublikowany 29 sierpnia i jest kluczowy dla potwierdzenia, czy dezinflacja jest nienaruszona.

Rynek pracy jest miejscem, w którym skupiła się uwaga Fedu. Zatrudnienie wzrosło w lipcu zaledwie o 73 000, z korektą w dół w porównaniu z poprzednimi miesiącami.

Stopa bezrobocia wzrosła do 4,2%, a liczba nowych miejsc pracy spadła do 7,4 mln.

Miękkość jest skoncentrowana poza opieką zdrowotną, co sugeruje pogłębiającą się słabość.

Powell wyraźnie przyznał w Jackson Hole, że rośnie ryzyko spadku zatrudnienia – co jest subtelną, ale ważną zmianą tonu.

Stosunkowo ograniczony poziom inflacji, ale słabnąca struktura rynku pracy otworzyły drzwi do obniżki.

Ale Fed nie obiecuje serii. Ustawia się tak, aby rozpocząć łagodzenie, a następnie postępować ostrożnie, spotkanie po spotkaniu.

To był podręcznik Jerome'a Powella od czasu, gdy został prezesem Rezerwy Federalnej.

Jak odczytują to rynki

Jako pierwsze reagują rynki obligacji. Rentowności 2-letnich obligacji skarbowych spadły po przemówieniu Powella, wyceniając wrześniową obniżkę.

Kontrakty terminowe implikują w tym roku złagodzenie o około pół punktu procentowego, co jest zgodne z poglądem Street.

Rynki akcji zinterpretowały pivot jako wspierający. Akcje spółek o małej i średniej kapitalizacji, które są bardziej wrażliwe na koszty finansowania i zmiany krzywej dochodowości, zaczęły osiągać lepsze wyniki.

Ryzyko polega teraz nie tyle na kierunku, co na tempie.

Jeśli PCE pojawi się na gorąco lub sierpniowe miejsca pracy gwałtownie odbiją, Fed może utrzymać się na stabilnym poziomie we wrześniu i przesunąć pierwszą obniżkę na listopad lub grudzień.

W takim przypadku rentowności front-endu wzrosłyby, a akcje mogłyby stracić impet.

I odwrotnie, jeśli bezrobocie przekroczy 4,5% lub płace staną się ujemne, Fed może zostać zmuszony do szybszych i większych cięć.

Wspierałoby to obligacje skarbowe, ale prawdopodobnie wiązałoby się ze zmiennością akcji i szerszymi spreadami kredytowymi.

Rynki wyceniają scenariusz bazowy, którym jest wrześniowa obniżka "dostosowawcza", z opcją kolejnej w grudniu.

Stamtąd rozgałęzia się drzewo scenariusza.

Co historia mówi nam o cięciach

Historia pokazuje, że rynki zachowują się bardzo różnie w zależności od tego, czy cięcia są spowodowane ubezpieczeniami, czy recesją.

Od 1970 roku indeks S&P 500 zyskiwał średnio od 6 do 16% w roku następującym po pierwszej obniżce.

W cyklach, w których cięcia były dokonywane bez recesji, akcje zwracały się bliżej 18%.

Gdy gospodarka znajdowała się już w recesji, średnia stopa zwrotu spadła do około 5%.

Należy zauważyć, że badania przeprowadzone przez Reutersa wykazały, że S&P 500 zazwyczaj spada w miesiącach poprzedzających obniżki stóp.

Spółki o małej kapitalizacji historycznie osiągały lepsze wyniki niż spółki o dużej kapitalizacji w pierwszym roku po cięciach, co odzwierciedla ich większą wrażliwość na koszty finansowania zewnętrznego.

Krzywa dochodowości zwykle się stromi. Rentowności front-end spadają szybciej niż długie stopy, co powoduje wzrost byka.

Ma to tendencję do wspierania finansów i cykli cyklicznych, gdy wzrost jest nienaruszony. W przypadku cięć w czasie recesji długoterminowe obligacje skarbowe osiągają najlepsze wyniki, akcje borykają się z problemami, a spready kredytowe się poszerzają.

Średnia ukrywa dyspersję. Kluczowym pytaniem jest, czy wrześniowa obniżka jest posunięciem ubezpieczeniowym, czy też początkiem cyklu recesji.

Dlatego kluczowe będą kluczowe nadchodzące dane makro.

Na co powinni zwrócić uwagę inwestorzy i dlaczego

Podręcznik jest prosty. Obserwuj bazowy PCE, aby uzyskać oznaki tego, czy cła przekładają się na trwałą inflację.

Skoncentruj się na listach płac, rewizjach i stopie bezrobocia, aby uzyskać dowody na załamanie się rynku pracy.

Zwróć uwagę na język Powella w przemówieniach i protokołach o "zrównoważonym ryzyku".

Prawdopodobieństwa FedWatch można wykorzystać do oceny, czy obniżki są już w pełni wycenione.

Jeśli Fed dokona precyzyjnej obniżki przy wciąż nienaruszonym wzroście gospodarczym, inwestorzy powinni oczekiwać konstruktywnego otoczenia.

Liderem mogą być spółki o małej i średniej kapitalizacji, zakres obrotu powinien ulec poprawie, a przenoszenie ratingu kredytowego na poziomie inwestycyjnym pozostaje atrakcyjne.

Jeśli dane ponownie przyspieszą i zmuszą Fed do wstrzymania kursu, akcje mogą zgrzytać, ale kierownictwo powróci do wysokiej jakości wzrostu.

Jeśli rynek pracy gwałtownie się załamie, zastosowanie ma szablon defensywnej recesji: długie obligacje skarbowe, wysokiej jakości akcje i kredyty o wyższym ratingu osiągają lepsze wyniki.

Pivot Fed jest blisko. To, co stanie się po nim, zależy mniej od samego cięcia, a bardziej od reżimu, który sygnalizuje.

Historia pokazuje, że rynki mogą silnie rosnąć po cięciach ubezpieczeń.

Ale historia pokazuje również, że gdy cięcia pojawiają się zbyt późno, zmienność zastępuje ulgę.

Inwestorzy stoją teraz przed zadaniem zdecydowania, po której stronie historii podąży ten cykl.