Trump przedstawia w Davos "Radę Pokoju" w Gazie: oto kto się pod nią zgodził, a kto ją zlekceważył

Prezydent USA Donald Trump oficjalnie podpisał statut założycielski swojej nowej "Rady Pokoju" w czwartek w Davos.

Inicjatywa ma na celu nadzorowanie odbudowy Gazy i zawieszenia broni, ale ceremonia podpisania ujawniła wyraźny podział między koalicją zwolenników Trumpa a sceptycznymi zachodnimi sojusznikami.

Około 35 państw zobowiązało się do dołączenia do zarządu, będących mieszanką mocarstw Bliskiego Wschodu, republik Azji Środkowej oraz rządów europejskich kierowanych przez nacjonalistów.

Jednak głośne odmowy ze strony Wielkiej Brytanii, Francji i krajów nordyckich sygnalizowały wątpliwości zarówno wobec ram prawnych rady, jak i jej mandatu.

Sygnatariusze: Różnorodna i symboliczna koalicja

Kraje, które podjęły się przystąpienia, można odczytać jako geopolityczny obraz priorytetów Trumpa w pierwszej kadencji.

Izrael, Arabia Saudyjska, Egipt, Katar, Turcja, Pakistan, Indonezja i Zjednoczone Emiraty Arabskie zobowiązały się do działania.

Do zespołu dołączają także mniej znani zawodnicy, tacy jak Kazachstan, Uzbekistan, Wietnam, Maroko, Węgry, Armenia, Azerbejdżan, Kosowo, Argentyna, Paragwaj, Bahrajn i Białoruś.

W przemówieniu podczas ceremonii podpisania Trump nazwał radę "największą radą, jaka kiedykolwiek powstała" i powiedział, że gdy już zostanie w pełni ugruntowana, "możemy robić praktycznie wszystko, co chcemy. I zrobimy to we współpracy z Organizacją Narodów Zjednoczonych."

Trump będzie przewodniczył radzie dożywotnio, z uprawnieniami do weta wobec decyzji, ustalania porządków porządku i usuwania członków.

Członkostwo stałe kosztuje 1 miliard dolarów, natomiast członkowie niestały mają trzyletnie kadencje.

W skład zarządu wchodzą sekretarz stanu Marco Rubio, zięć Trumpa Jared Kushner (nadzorujący odbudowę Gazy), były premier Wielkiej Brytanii Tony Blair, specjalny wysłannik Steve Witkoff, prezes Banku Światowego Ajay Banga oraz dyrektor generalny Apollo Global Management Marc Rowan.

"Rada Pokoju" Trumpa: Nieobecności, które mówią głośniej

Odmowy ranią głębiej. Minister spraw zagranicznych Yvette Cooper ogłosiła, że Wielka Brytania nie podpisze kontraktu, powołując się na obawy, że rada działa jako traktat prawny z "znacznie szerszymi kwestiami" niż tylko Gaza.

Francja stanowczo odmówiła, a urzędnicy wyrazili obawy, że karta "wykracza poza ramy Gazy" i rodzi pytania o poszanowanie zasad ONZ.

Państwa skandynawskie poszły w ich ślady, a Dania, Norwegia i Szwecja formalnie się wycofały.

Premier Słowenii Robert Golob powiedział, że "niebezpiecznie ingeruje to w szerszy porządek międzynarodowy."

Zastępstwo czy uzupełnienie ONZ?

Dyplomatyczna linia podziału koncentruje się na jednym niepokoju wspólnym w całej Europie: czy ta rada uzupełnia lub zastępuje funkcje ONZ?

Trump podczas swojego przemówienia nalegał, że organizacja będzie działać "we współpracy z Organizacją Narodów Zjednoczonych", jednak 11-stronicowa karta założycielska rady nie wspomina konkretnie o Gazie.

Tymczasem inne wielkie mocarstwa pozostają w zawieszeniu.

Chiny i Indie otrzymały zaproszenia, ale nie zobowiązały się do podjęcia decyzji. Kanada zaakceptowała to "w zasadzie", ale oświadczyła, że nie zapłaci opłaty w wysokości 1 miliarda dolarów.

Status Rosji jest niejasny, ponieważ Trump twierdził, że Putin przyjął zaproszenie, ale Moskwa twierdzi, że wciąż "bada zaproszenie."

Rada rozpoczyna działalność w obliczu pytań, czy może uzyskać legitymację bez poparcia tradycyjnych zachodnich sojuszników, czy też czy Trump zamierza ustanowić odrębną strefę wpływów poza ugruntowanymi instytucjami wielostronnymi.