Industri gula Pakistan menghadapi cabaran dengan lebihan dan had eksport

Industri gula Pakistan, industri asas tani kedua terbesar selepas tekstil, sedang mengemudi web kompleks cabaran pengawalseliaan dan ekonomi.

Menyumbang dengan ketara kepada ekonomi negara, industri menyumbang 3.7% daripada penambahan nilai dalam pertanian dan 0.8% daripada KDNK.

Ia menyediakan pekerjaan kepada berjuta-juta dan menjana aktiviti perniagaan langsung dan tidak langsung bernilai Rs. 800 hingga 1000 bilion.

Walau bagaimanapun, di sebalik peranannya yang kritikal, sektor ini menghadapi peraturan ketat yang menghalang pertumbuhan dan kemampanannya.

Undang-undang gula yang lapuk menghalang operasi pasaran

Industri gula di Pakistan beroperasi di bawah undang-undang kuno yang direka untuk era apabila kerajaan memastikan bekalan tebu ke kilang dan membeli semua gula yang dihasilkan untuk depot catuan. Undang-undang ini kini sudah lapuk dalam konteks ekonomi pasaran bebas.

Suruhanjaya Persaingan Pakistan mengesyorkan penyahkawalseliaan sektor gula untuk membolehkan kuasa pasaran menentukan harga. Bagaimanapun, industri itu kekal dikawal ketat, dengan kerajaan menetapkan harga pembelian minimum tebu dan harga bekas kilang untuk gula, antara kawalan lain.

Persekitaran kawal selia ini mewujudkan ketidakpadanan yang ketara antara kos perolehan dan aliran tunai.

Kekangan kewangan dan kadar mark-up yang tinggi membebankan industri

Operasi kewangan industri gula amat mencabar kerana tempoh perolehan tebu yang singkat, yang hanya bertahan 3-4 bulan, manakala jualan dan hasil tersebar sepanjang tahun.

Ini mengakibatkan ketidakpadanan aliran tunai yang teruk, kerana 80% daripada kos pengeluaran tertumpu dalam tempoh singkat ini. Akibatnya, kilang gula sangat bergantung kepada pinjaman modal kerja daripada bank pada kadar kenaikan yang tinggi sebanyak 25% atau lebih, menggunakan stok gula yang dicagarkan sebagai cagaran.

Hasil jualan kemudiannya digunakan untuk membayar penanam, yuran kerajaan, cukai, bank dan kos operasi lain.

Kepincangan dasar dan keputusan eksport yang ditangguhkan memburukkan lagi krisis

Industri gula telah mengalami krisis selama bertahun-tahun, sebahagiannya disebabkan oleh dasar yang cacat di kedua-dua peringkat persekutuan dan wilayah.

Harga tetap minimum untuk tebu, yang ditentukan oleh kerajaan wilayah, selalunya tidak sejajar dengan kuasa pasaran yang menentukan harga pembelian maksimum.

Selain itu, kerajaan persekutuan mengehadkan harga bekas kilang gula, selalunya di bawah kos pengeluaran, tanpa menetapkan harga minimum. Mekanisme dwi penetapan harga ini memaksa kilang gula menjual pada kerugian, seterusnya membebankan kewangan mereka.

Kawal selia eksport gula kerajaan merumitkan lagi keadaan. Keputusan eksport sering ditangguhkan, mengakibatkan terlepas peluang untuk pendapatan pertukaran asing.

Kelewatan baru-baru ini dalam meluluskan lebihan boleh eksport dari musim luruh 2021-22 dan 2023-24 membawa kepada kerugian besar dalam pertukaran asing, dianggarkan berjuta-juta dolar.

Percanggahan antara harga gula tempatan dan antarabangsa mewujudkan peluang yang menguntungkan bagi penyeludup, seterusnya menjejaskan kestabilan pasaran.

Cukai yang tinggi dan langkah paksaan menghalang pelaburan

Industri gula dikenakan cukai jualan sebanyak 18%, salah satu yang tertinggi di dunia, menambah beban kewangannya.

Selain itu, pihak berkuasa kerajaan sering mengambil langkah paksaan tanpa menyiasat isu secara menyeluruh atau mengesahkan niat jahat kilang gula.

Tindakan sedemikian tidak menggalakkan pelaburan masa depan dalam sektor ini. Walaupun terdapat jaminan daripada kerajaan tentang penyahkawalseliaan sektor gula, mekanisme yang berdaya maju masih belum dilaksanakan.

Perbandingan dengan sektor yang dinyahkawal selia menyerlahkan potensi manfaat

Cabaran yang dihadapi oleh industri gula sangat berbeza dengan kejayaan sektor asas tani yang dinyahkawalselia seperti beras dan kapas. Sektor-sektor ini beroperasi berdasarkan prinsip pasaran bebas, tanpa sekatan ke atas import dan eksport.

Penanam padi dan kapas menerima harga antarabangsa, menggalakkan pelaburan dalam penyelidikan dan pembangunan, yang membawa kepada hasil yang lebih baik. Sebagai perbandingan, institusi penyelidikan tebu Pakistan kurang lengkap, ketinggalan di belakang kemajuan global dalam hasil tanaman dan pemulihan sukrosa.

Potensi untuk eksport dan sumbangan ekonomi

Walaupun menghadapi cabaran, industri gula mempunyai potensi eksport yang besar. Pakistan boleh mencapai pengeluaran gula tahunan sebanyak 12 juta tan metrik (MMT) tanpa pelaburan tambahan, mewujudkan lebihan boleh eksport sebanyak 6 MMT setiap tahun.

Eksport gula yang konsisten boleh menjana USD 4.5 bilion dalam pertukaran asing, dengan tambahan USD 1 bilion daripada eksport etanol. Industri ini juga menyumbang kepada pengeluaran tenaga menggunakan ampas tebu, hasil sampingan tebu, menyokong industri bersekutu seperti keluli.