Jerman mahu menghidupkan semula tenteranya tetapi ekonomi mengatakan tidak

Jerman membelanjakan lebih banyak untuk pertahanan berbanding pada bila-bila masa sejak Perang Dunia II. Namun negara tidak dapat mencari cukup orang muda yang bersedia untuk menyertai angkatan tentera.

Pada masa yang sama, ekonominya hampir tidak berkembang, kos pencen melonjak, dan majikan memberi amaran tentang kekurangan pekerja mahir.

Ahli politik bercakap tentang menghidupkan semula kerahan tentera, tetapi angka menunjukkan bahawa berbuat demikian boleh mengenakan kos yang besar pada ekonomi yang sudah tegang.

Persoalannya ialah sama ada Jerman boleh mempersenjatai semula tanpa menjejaskan sistem yang ingin dipertahankannya.

Bolehkah wang membeli askar?

Jerman telah menaikkan belanjawan pertahanannya daripada $66.8 bilion pada 2023 kepada $109 bilion pada 2025.

Kerajaan telah menjanjikan €649 bilion sehingga 2029 untuk memenuhi matlamat NATO untuk membelanjakan 3.5% daripada KDNK untuk pertahanan.

Salah satu pengeluar senjata terbesar Jerman, Rheinmetall, mempunyai tunggakan €63 bilion untuk kereta kebal dan peluru.

Airbus telah memperoleh kontrak €8 bilion untuk jet pejuang F-35.

Malah Deutsche Bahn, pengendali kereta api negeri, dijangka menerima €150 bilion untuk memodenkan laluan yang akan berfungsi sebagai koridor pengangkutan ketenteraan.

Pembinaan perindustrian adalah jelas. Apa yang hilang ialah tenaga kerja. Bundeswehr kini mempunyai kira-kira 181,000 askar aktif, jauh di bawah tahap jangkaan NATO.

Jerman memerlukan 50,000 hingga 60,000 tentera lagi menjelang akhir dekad ini. Kempen pengambilan di pameran permainan, ekspo kecergasan dan juga kedai roti telah membawa masuk lebih ramai sukarelawan, tetapi tidak mencukupi.

Keadaan telah bertambah buruk dalam beberapa tahun kebelakangan ini. Malah, sepanjang 2024, kadar keciciran dalam kalangan peserta baharu adalah sekitar 27%.

Gaji yang tinggi tidak menyelesaikan masalah. Gaji untuk rekrut baharu dijangka meningkat sebanyak satu pertiga kepada lebih daripada 2,300 euro sebulan, selalunya dua kali ganda daripada yang diperoleh oleh pelatih vokasional.

Walau bagaimanapun, kesediaan untuk berkhidmat kekal lemah. Tinjauan Forsa pada bulan Ogos menunjukkan bahawa hanya 16% orang Jerman pasti akan mempertahankan negara itu jika ia diserang. Mengikut piawaian global, itu adalah antara tahap komitmen ketenteraan yang paling rendah.

Tinjauan Gallup meletakkan Jerman antara lima negara yang paling tidak bersedia untuk berjuang untuk negara mereka, dengan 57% responden mengatakan mereka akan menolak.

Apa kos kerahan tenaga

Kerajaan Canselor Friedrich Merz telah mengemukakan draf undang-undang untuk memulihkan unsur-unsur perkhidmatan wajib.

Mulai Januari 2026, semua lelaki berumur 18 tahun akan dikehendaki melengkapkan soal selidik tentang kesihatan, kemahiran dan kesediaan mereka untuk berkhidmat.

Mulai 2027, pemeriksaan perubatan akan diwajibkan. Parlimen masih perlu mengundi sebelum kerahan tenaga penuh diperkenalkan semula, tetapi pencetusnya ada.

Penyokong berpendapat bahawa hanya draf boleh merapatkan jurang tenaga kerja. Pengkritik menunjuk kepada rang undang-undang untuk ekonomi yang lebih luas.

Institut ifo di Munich mengira bahawa kerahan sejagat akan menelan belanja kira-kira €70 bilion setahun, bersamaan dengan kira-kira 1.6% daripada pendapatan negara kasar Jerman.

Kerugian datang daripada kemasukan tenaga kerja yang tertangguh, kehilangan gaji dan produktiviti yang berkurangan.

Kos itu akan datang di atas perbelanjaan pencen yang sudah berat. Pemindahan persekutuan kepada sistem pencen negeri berjumlah €122.6 bilion pada 2025 dan diunjurkan meningkat lagi.

Kadar caruman, yang ditetapkan pada 18.6% hari ini, dijangka melepasi 20 peratus menjelang 2028. Mahkamah Juruaudit Jerman telah memberi amaran bahawa pembaharuan baru-baru ini akan menambah hampir empat bilion euro kepada rang undang-undang tahunan.

Dalam erti kata lain, negeri sudah membelanjakan lebih banyak setiap tahun untuk menyokong pesara daripada pertahanan.

Untuk menambah liabiliti baharu 70 bilion euro dalam bentuk kerahan tenaga akan meregangkan kewangan ke had.

Mengapa orang muda Jerman berkata tidak

Masalah yang lebih besar ialah politik dan bukannya fiskal. Bagi kebanyakan orang muda Jerman, tentera bukanlah majikan yang menarik tetapi simbol sistem yang mereka tidak percayai.

Perumahan mahal, gaji sebenar tidak stabil, dan pencen kelihatan selamat hanya untuk generasi yang lebih tua. Perubahan iklim sangat berat, dan demokrasi itu sendiri terasa rapuh.

Dalam pilihan raya Jerman 2025, lebih daripada satu daripada lima pengundi bawah 25 tahun menyokong AfD sayap kanan, yang kini diklasifikasikan sebagai pelampau oleh perisikan domestik.

Ramai yang lain berpindah ke paling kiri.

Reputasi Bundeswehr juga lemah. Skandal yang melibatkan rangkaian sayap kanan, kekurangan peralatan dan kelewatan perolehan telah menyuburkan persepsi institusi yang tidak berfungsi.

Walaupun kempen imej, siri web dan gaji yang lumayan, pengambilan masih gagal.

Ironinya ialah bagi mereka yang menyertainya, tentera boleh menjadi sumber kestabilan yang jarang berlaku.

Rekrut baharu menerima penginapan, makanan dan pengangkutan awam percuma, di samping akses kepada kemudahan sukan dan latihan kerjaya.

Ada yang melihatnya sebagai jalan keluar daripada pekerjaan yang tidak menentu. Tetapi kisah-kisah individu ini tidak mengubah keengganan yang lebih luas.

Sistem yang tidak seimbang

Kemerosotan ekonomi Jerman menjadikan masalah tenaga kerja lebih teruk. KDNK menyusut sebanyak 0.3% pada suku kedua 2025.

Pengeluaran perindustrian jatuh 1.9% pada bulan Jun ke paras terendah sejak 2020. Kebankrapnan korporat berada pada paras tertinggi sedekad, dengan hampir 12,000 syarikat gagal pada separuh pertama tahun ini.

Indeks iklim perniagaan ifo telah meningkat sedikit tetapi masih menandakan kelemahan.

Masyarakat yang semakin tua mendorong pemindahan pencen lebih tinggi setiap tahun. Pasaran buruh yang sudah kekurangan jururawat, jurutera dan guru kini diminta untuk membekalkan puluhan ribu askar.

Hasilnya ialah konflik langsung antara aritmetik fiskal perbelanjaan pertahanan dan aritmetik demografi negara kebajikan.

Rakan kongsi Jerman mengalu-alukan persenjataan semulanya. Buat pertama kalinya sejak perang, negara itu meletakkan dirinya sebagai kuasa ketenteraan di Eropah.

Tetapi skala perbelanjaan menyembunyikan realiti bahawa orang, bukan wang, adalah kesesakan sebenar.

Tanpa rancangan yang boleh dipercayai untuk merapatkan jurang tentera, berbilion-bilion yang mengalir ke dalam industri dan infrastruktur tidak akan diterjemahkan kepada kuasa yang boleh digunakan.

Apa yang boleh dilakukan secara berbeza?

Jerman tidak kekurangan sumber. Ia tidak mempunyai model yang menukar perbelanjaan kepada tenaga kerja tanpa melumpuhkan ekonomi.

Satu pilihan ialah membina pasaran untuk apa yang mungkin dipanggil "waktu kesediaan kebangsaan."

Daripada menarik golongan muda ke dalam perkhidmatan wajib, negeri akan menetapkan kuota tahunan jam dalam latihan, logistik, latihan siber dan pertahanan awam yang mesti disampaikan.

Majikan besar, universiti dan institusi awam akan dikehendaki membekalkan waktu ini atau membeli kredit daripada orang lain.

Ini akan menjadikan kesediaan sebagai komoditi yang boleh diukur. Firma yang mempunyai kapasiti ganti di depot, hospital atau pusat data boleh menghantar dengan murah. Orang lain boleh membeli kredit di pasaran terbuka.

Pada harga penjelasan mungkin 25 euro sejam, sasaran nasional 80 juta jam akan menelan belanja kurang daripada dua bilion euro setahun, jauh di bawah anggaran IFO untuk kerahan sejagat.

Lebih penting lagi, ia akan meningkatkan bilangan jam latihan yang diperakui dan meningkatkan pengekalan dengan memberi tumpuan kepada penyeliaan dan kemahiran dan bukannya jumlah pekerja mentah.

Pilihan lain ialah menggerakkan kohort yang lebih tua dan bukannya yang termuda. Kor simpanan kanan yang membayar gaji dan tambah nilai pencen boleh memanfaatkan kemahiran puluhan ribu jurulatih dan logistik berpengalaman berusia lima puluhan dan enam puluhan.

Ini akan meningkatkan kualiti latihan dan membebaskan rekrut muda untuk peranan barisan hadapan, tanpa mengheret remaja daripada perantisan dan universiti.