Een vraag van 280 miljard dollar: is het de moeite waard om Intel te redden?

Intel, een Amerikaans multinationaal bedrijf dat decennialang de wereld van processoren en personal computing domineerde, heeft het al een paar jaar moeilijk.

Ondanks dat het een winstgevende kernactiviteit heeft, bezwijkt het bedrijf onder zijn eigen gewicht. Ten eerste verloor het de technologische voorsprong die het altijd had op AMD.

Hoewel dit in het verleden ook al gebeurde, wist Intel altijd weer terug te komen dankzij zijn superieure AMD en uitstekende relaties met pc-bedrijven.

Ten tweede besloot het bedrijf de zaken om te draaien, niet door te werken aan zijn technologie, maar door zijn bedrijf te diversifiëren. Het investeerde aanzienlijke bedragen in datacenters, halfgeleiderproductie en autonome voertuigen.

Tot nu toe heeft niets daarvan in het voordeel van het bedrijf gewerkt. De inkomsten uit datacenters blijven dalen. Het productiesegment heeft onlangs een tegenslag gehad toen het bedrijf Broadcom niet wist te imponeren met zijn productiekwaliteit.

Onlangs is het bedrijf op zoek gegaan naar manieren om zijn belang in zijn divisie voor zelfrijdende auto's, MobilEye, te verkopen.

Nu het bedrijf het zo moeilijk heeft, vragen mensen zich af of het voor de Amerikaanse overheid wel de moeite waard is om Intel te betrekken bij haar toekomstplannen voor de halfgeleiderindustrie.

Wat is de CHIPS Act?

De CHIPS Act is een plan van de Amerikaanse overheid om de halfgeleiderindustrie nieuw leven in te blazen. Het staat voor Creating Helpful Incentives to Produce Semiconductors (CHIPS) en is bedoeld om de afhankelijkheid van andere landen voor de productie van halfgeleiders te verminderen.

Als onderdeel van het plan zou in totaal 280 miljard dollar worden verdeeld onder verschillende bedrijven die zich bezighouden met de bouw van kritieke infrastructuur in de VS.

De Amerikaanse overheid heeft na de coronacrisis een harde les geleerd: ze kan niet zomaar op buitenlandse spelers vertrouwen voor de zaken die ze nodig heeft om haar industrie draaiende te houden.

Voor halfgeleiders vertrouwen de meeste bedrijven op Taiwan Semiconductor Manufacturing Company, dat altijd gepolitiseerd is vanwege de relaties tussen China en Taiwan.

De diversificatie van Intel in het gieterijsegment (productie) was deels een gevolg van de poging om de afhankelijkheid van buitenlandse fabrikanten te verminderen.

Nu de poging bijna is mislukt, is het de vraag of het überhaupt de moeite waard is om Intel te redden door meer belastinggeld in de stervende halfgeleidergigant te steken.

Moet Intel belangrijke overheidssteun blijven ontvangen via de CHIPS Act?

Intel heeft al substantiële steun van de overheid ontvangen als onderdeel van de CHIPS Act. De halfgeleiderfabriek in Ohio ontving $ 3,3 miljard van de overheid.

Zoals het er nu voorstaat, zal Intel de verwachte deadline van 2025 voor het operationeel maken van de fabriek niet kunnen halen. Eerder dit jaar kreeg Intel $ 8,5 miljard van de regering-Biden.

Intel zal ook profiteren van belastingvoordelen en incentives als onderdeel van hetzelfde plan. Hoewel dit geld niet rechtstreeks door de belastingbetaler wordt gefinancierd, schaadt het hen uiteindelijk wel.

Benadert Intel de overheid?

Intel heeft ook de minister van Handel, Gina Raimondo, om hulp gevraagd. Het bedrijf is zich er namelijk van bewust dat de Amerikaanse overheid wellicht overweegt om Intel niet op te nemen in de financiering van de CHIPS Act.

Intel wil dat Gina Raimondo investeerders geruststelt dat het bedrijf een prioriteit blijft voor de Amerikaanse overheid. Zowel Intel als het Department of Commerce weigerden echter commentaar te geven op de kwestie.

Er gaan geruchten dat het ministerie van Handel de eerder dit jaar aangekondigde financiering voor Intel al heeft ingetrokken.

Als dat waar is, zal het management van Intel proactief moeten zijn en ervoor moeten zorgen dat het een strategische plek heeft in de toekomstige plannen van de Verenigde Staten. Als dat niet zo is, is het misschien niet de moeite waard om Intel te redden.