Armoede in Argentinië stijgt tot 53% door bezuinigingsmaatregelen van Milei

Armoede in Argentinië stijgt tot 53% door bezuinigingsmaatregelen van Milei
Diya Poddar
27 sep 2024, 14:50 P.M.
  • De armoede is de afgelopen zeven jaar meer dan verdubbeld, wat de impact van herhaalde economische crises onderstreept.
  • Het armoedepercentage steeg sterk, van 41,7% eind 2023.
  • De inflatie bedraagt nog steeds driecijferige bedragen en Argentinië verkeert in een diepe recessie.

Volgens officiële cijfers die donderdag werden vrijgegeven, steeg het armoedepercentage in Argentinië in de eerste helft van 2024 naar bijna 53%. Dit is een sterke stijging ten opzichte van de 41,7% die eind 2023 werd gerapporteerd.

Deze stijging, die het gevolg is van de strenge bezuinigingsmaatregelen van president Javier Milei, weerspiegelt de directe economische impact van zijn inspanningen om het diepe begrotingstekort van het land aan te pakken.

Hoewel Milei's beleid erop gericht is de financiën van Argentinië te stabiliseren, heeft het op korte termijn tot aanzienlijke problemen geleid, vooral voor huishoudens met een laag inkomen. De inflatie ligt namelijk nog steeds in de driecijferige getallen en de economie verkeert in een recessie.

De ingrijpende economische hervormingen van Milei

Uit officiële cijfers blijkt dat het armoedepercentage in Argentinië meer dan verdubbeld is ten opzichte van zeven jaar geleden (26%). Dit onderstreept de ernstige gevolgen van de herhaalde economische crises.

Hoewel Milei's fiscale hervormingen, waaronder ingrijpende bezuinigingen, door investeerders zijn verwelkomd omdat ze bijdragen aan het corrigeren van het langdurige begrotingstekort van het land, zijn de menselijke kosten hoog.

De sterke toename van armoede onderstreept de tol die dit beleid eist van de meest kwetsbare burgers van het land en de ongelijkheid vergroot.

Het beleid van de libertarische president is erop gericht de overheidsuitgaven te verminderen, maar hierdoor zijn veel sociale vangnetten verzwakt.

Door banenverlies en bezuinigingen op sociale voorzieningen komen huishoudens extra onder druk te staan. Veel gezinnen hebben moeite om in hun basisbehoeften te voorzien.

Stijgende inflatie en economische neergang zorgen voor toenemende armoede

De economie van Argentinië verkeert nog steeds in een diepe recessie, met een inflatie die nog steeds boven de 10% ligt. Sommige analisten zien echter al vroege tekenen van stabilisatie.

Ondanks de inspanningen om de inflatie onder controle te krijgen, hebben de torenhoge kosten van levensonderhoud bijgedragen aan een verergering van de armoede.

Zelfs mensen die hun baan weten te behouden, vinden het steeds moeilijker om rond te komen, omdat de lonen niet gelijke tred houden met de prijsstijgingen.

Een van de groepen die het zwaarst getroffen wordt, zijn de informele werkers. Veel van hen hebben hun inkomen drastisch zien dalen.

Irma Casal, een 53-jarige inwoner van Buenos Aires, symboliseert deze toenemende economische problemen.

Ondanks dat ze drie banen heeft (afval recyclen, karton ophalen en werken als metselaar) kan ze zichzelf nauwelijks onderhouden.

"We werken twee keer zo hard voor minder en we moeten doorgaan", aldus Casal, die de benarde situatie van miljoenen Argentijnen samenvat.

Markten juichen hervormingen toe, maar publiek betaalt de prijs

Ondanks de zware gevolgen voor de gewone Argentijnen, zijn Milei's bezuinigingsmaatregelen met instemming ontvangen door investeerders en de financiële markten.

De fiscale discipline van zijn regering wordt gezien als een noodzakelijke stap in de richting van het oplossen van de langdurige tekortproblemen van Argentinië.

De markten hebben positief gereageerd op de bezuinigingen van de overheid. Deze zijn bedoeld om de financiën van het land te herstructureren en Argentinië aantrekkelijker te maken voor buitenlandse investeerders.

De recessie en de aanhoudende inflatie hebben echter duidelijk gemaakt dat de kosten van Milei's hervormingen onevenredig zwaar worden gedragen door de lagere en middenklasse van Argentinië.

Critici beweren dat de markten weliswaar profiteren van deze hervormingen, maar dat gewone burgers te maken krijgen met dalende inkomens en beperkte mogelijkheden voor sociale vooruitgang.

Tekenen van herstel, maar armoede blijft hoog

Ondanks de sombere cijfers zien sommige deskundigen tekenen van een mogelijk herstel.

De Katholieke Universiteit van Argentinië (UCA) schat dat het armoedepercentage in het eerste kwartaal van 2024 weliswaar steeg tot 55,5%, maar dat het in het tweede kwartaal licht daalde tot 49,4%, wat neerkomt op een gemiddelde van ongeveer 52% in de eerste helft van het jaar.

Agustin Salvia, directeur van het observatorium van de UCA, merkte op dat Milei's beleid positieve effecten begint af te werpen, aangezien de armoede de afgelopen maanden is afgenomen.

De bredere context blijft somber. De overheid heeft verschillende welzijnsprogramma's geschrapt, terwijl andere werden uitgebreid, zoals de Universal Child Allowance en een Food Card-initiatief.

Deze gerichte interventies bieden enige verlichting, maar zijn niet voldoende om de volledige impact van de bredere bezuinigingen te compenseren.

Langetermijnvooruitzichten voor de Argentijnse economie onder Milei

Vooruitkijkend blijft het succes van Milei's economische strategie op de lange termijn onzeker.

Zijn regering heeft de uitdagingen erkend waarmee het land wordt geconfronteerd. Presidentieel woordvoerder Manuel Adorni stelde tijdens een persconferentie dat “elk niveau van armoede verschrikkelijk is”.

Adorni gaf het wanbeheer van vorige regeringen de schuld van de economische 'bommen' die de regering van Milei nu probeert onschadelijk te maken.

Ondanks de inspanningen van de overheid om de gevolgen van de bezuinigingen voor de meest kwetsbaren in Argentinië te verzachten, blijft de nabije toekomst voor miljoenen Argentijnen moeilijk.

Velen hopen dat de pijn op korte termijn uiteindelijk zal leiden tot economische stabiliteit op de lange termijn, maar vooralsnog blijft het armoedecijfer in het land stijgen, terwijl Milei worstelt met de uitdagingen om begrotingsdiscipline in evenwicht te brengen met sociale voorzieningen.