Historische overdracht van de Chagos-eilanden door het Verenigd Koninkrijk aan Mauritius: wat staat er op het spel?

Historische overdracht van de Chagos-eilanden door het Verenigd Koninkrijk aan Mauritius: wat staat er op het spel?
Vatsala Gaur
03 okt 2024, 13:55 P.M.
  • De Amerikaans-Britse militaire basis op Diego Garcia blijft operationeel op basis van een langetermijnovereenkomst.
  • Het verdrag omvat een substantieel financieel steunpakket van het Verenigd Koninkrijk aan Mauritius.
  • Deze overeenkomst markeert het einde van de langdurige territoriale aanspraak van het Verenigd Koninkrijk op BIOT.

In een historische stap na jaren van diplomatieke onderhandelingen heeft het Verenigd Koninkrijk aangekondigd dat het afstand doet van de soevereiniteit over de Chagoseilanden, een afgelegen maar strategisch belangrijke eilandengroep in de Indische Oceaan.

Het besluit, bereikt in een politieke overeenkomst tussen het Verenigd Koninkrijk en Mauritius, beëindigt een decennialang geschil over de eilanden, waaronder Diego Garcia, een locatie van enorm militair belang die door de Verenigde Staten wordt gebruikt.

Deze overeenkomst markeert het einde van de langdurige territoriale aanspraak van het Verenigd Koninkrijk op het zogenaamde British Indian Ocean Territory (BIOT).

Deze stap weerspiegelt ook bredere verschuivingen in de internationale diplomatie, met name na de toenemende druk van de Verenigde Naties en Afrikaanse landen, die het Verenigd Koninkrijk consequent hebben opgeroepen de eilanden terug te geven aan Mauritius.

"Na twee jaar onderhandelen is dit een cruciaal moment in onze relatie en een bewijs van onze blijvende toewijding aan de vreedzame oplossing van geschillen en de rechtsstaat", aldus een gezamenlijke verklaring die de twee landen donderdag hebben uitgegeven:

Volgens de officiële verklaring is de politieke overeenkomst afhankelijk van de voltooiing van een verdrag en de bijbehorende juridische instrumenten. Beide partijen hebben toegezegd dit zo snel mogelijk te doen.

Wat gebeurt er met Diego Garcia?

Centraal in deze onderhandelingen staat Diego Garcia, het grootste en belangrijkste atol in de Chagos-archipel.

Sinds de jaren zeventig is er op het eiland een grote Amerikaanse militaire basis gevestigd, die een cruciale rol speelt in de wereldwijde veiligheid.

Dankzij deze basis kunnen de VS hun macht over de Indische Oceaan en daarbuiten uitbreiden en zo essentiële logistieke ondersteuning bieden aan marineschepen, langeafstandsbommenwerpers en inlichtingendiensten in de regio.

Hoewel Mauritius soevereiniteit over de Chagos-eilanden heeft gekregen, blijft de militaire basis op Diego Garcia op lange termijn operationeel.

Zowel het Verenigd Koninkrijk als Mauritius hebben ingestemd met het veilig en effectief functioneren van de basis. Deze blijft van cruciaal belang voor de strategische belangen van het Westen in de regio, vooral nu de geopolitieke concurrentie met China en India toeneemt.

Volgens het verdrag zal het Verenigd Koninkrijk gedurende een eerste periode van 99 jaar soevereine rechten over Diego Garcia uitoefenen, waardoor de voortdurende aanwezigheid van militaire operaties wordt gewaarborgd.

Deze regeling zorgt ervoor dat, terwijl de soevereiniteit aan Mauritius wordt overgedragen, de activiteiten en het strategische belang van de basis grotendeels onaangetast blijven. Dit komt zowel de westerse mogendheden als de regionale veiligheid ten goede.

Economische gevolgen van de overeenkomst

De overeenkomst tussen het Verenigd Koninkrijk en Mauritius is niet alleen van geopolitiek belang, maar heeft ook belangrijke economische gevolgen.

Het verdrag omvat een substantieel financieel steunpakket van het Verenigd Koninkrijk aan Mauritius.

Dit pakket omvat een jaarlijkse geïndexeerde betaling voor de duur van de overeenkomst en de oprichting van een nieuw infrastructuurpartnerschap ter ondersteuning van belangrijke ontwikkelingsprojecten op Mauritius.

Bovendien is de overeenkomst een belangrijke stap in het aanpakken van de historische onrechtvaardigheden waarmee het Chagossische volk te maken kreeg. Zij werden gedwongen te verhuizen toen de eilanden werden gemilitariseerd.

Mauritius mag nu hervestigingsprogramma's voor de Chagossiërs uitvoeren op andere eilanden dan Diego Garcia.

Er wordt een nieuw trustfonds opgericht, gefinancierd door het Verenigd Koninkrijk, om deze hervestigingsinspanningen te ondersteunen en het welzijn van de ontheemde bevolking te verbeteren.

Naast het hervestigingsprogramma schetst de overeenkomst ook bredere samenwerking tussen het Verenigd Koninkrijk en Mauritius op het gebied van milieubescherming, maritieme veiligheid en de bestrijding van illegale visserij in de Chagos-archipel.

In het bijzonder zal er een beschermd zeegebied op Mauritius worden ingesteld, dat een van de meest biodiverse mariene milieus ter wereld zal beschermen.

Historische context en diplomatieke verschuiving

Het conflict over de Chagos-eilanden vindt zijn oorsprong in het dekolonisatieproces van de jaren zestig.

Toen Mauritius in 1968 onafhankelijk werd van het Verenigd Koninkrijk, werd het gedwongen de Chagos-archipel aan Groot-Brittannië af te staan.

Kort daarna verhuurde het Verenigd Koninkrijk Diego Garcia aan de Verenigde Staten voor militaire doeleinden, waardoor ruim 1.000 Chagossiërs werden verdreven.

De gedwongen uitzetting van de eilandbewoners is een bron van aanhoudende verontwaardiging, en veel Chagossianen hebben de Britse regering herhaaldelijk voor de rechter gedaagd.

Decennialang heeft het Verenigd Koninkrijk aanspraak gemaakt op de eilanden, ondanks toenemende internationale kritiek.

De afgelopen jaren hebben het Internationaal Gerechtshof en de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties met overweldigende meerderheid in het voordeel van Mauritius beslist en het Verenigd Koninkrijk opgeroepen zijn laatste Afrikaanse kolonie op te geven.

Het veranderende internationale politieke landschap speelde ook een belangrijke rol bij het besluit van het Verenigd Koninkrijk om het geschil op te lossen.

Afrikaanse landen begonnen zich te verenigen rond de claim van Mauritius, waardoor de druk op het Verenigd Koninkrijk in internationale fora toenam.

Bovendien stond het Verenigd Koninkrijk na de Brexit diplomatiek gezien geïsoleerd op dit punt, en zelfs Europese bondgenoten waren minder bereid om het standpunt van het land te steunen.

De timing van de overeenkomst weerspiegelt ook de bredere wens van het Verenigd Koninkrijk om in de gunst te komen bij Afrikaanse landen, met name in het licht van veranderende wereldwijde dynamieken, waaronder de oorlog in Oekraïne en de mogelijkheid van een tweede presidentschap van Trump in de VS.