Renteverlaging door BOE: stijgende loongroei in het Verenigd Koninkrijk maakt monetaire beleidsmaatregelen complexer

De gemiddelde wekelijkse inkomsten in het Verenigd Koninkrijk stegen in de drie maanden tot november met 5,6%, aldus het Office for National Statistics (ONS). Dat is een aanzienlijke versnelling ten opzichte van de 5,2% die in oktober werd geregistreerd.

Deze stijging, die wordt aangestuurd door de sterke prestaties van de particuliere sector, komt overeen met de verwachtingen voor de totale loonstijging en overtreft de prognoses voor het reguliere loon (exclusief bonussen) lichtjes.

Liz McKeown, directeur economische statistieken bij het ONS, zei: "De loonstijging nam voor de tweede keer op rij toe, opnieuw door de sterke stijging in de particuliere sector. De reële loonstijging, waarbij de inflatie wordt uitgesloten, nam licht toe."

Deze stijging van de inkomsten is een teken van veerkracht op de arbeidsmarkt, ondanks de economische onzekerheid.

De zwakke detailhandelscijfers en de lage inflatie in het Verenigd Koninkrijk hebben de verwachtingen aangewakkerd dat de Bank of England dit jaar de monetaire politiek zal versoepelen.

De aanhoudende sterke loonstijgingen hebben echter de zorgen over inflatieverwachtingen doen toenemen, wat de monetaire beleidsbeslissingen van de Bank of England (BoE) complexer maakt.

Britse arbeidsmarkt vertoont tekenen van afkoeling

Ondanks de sterke loonstijgingen zijn er tekenen dat de arbeidsmarkt afkoelt.

Het Britse werkloosheidspercentage voor mensen van 16 jaar en ouder steeg in de drie maanden tot november naar 4,4%, vergeleken met 4,3% in oktober.

Bovendien daalde het aantal vacatures met 24.000, wat de 30e opeenvolgende maandelijkse daling betekent.

Het aantal vacatures ligt echter nog steeds boven het niveau van vóór de pandemie, wat aangeeft dat de vraag naar arbeid, hoewel afgenomen, nog niet is teruggekeerd naar historische niveaus.

Minister van Financiën Rachel Reeves staat onder toenemende druk om deze economische complexiteit het hoofd te bieden.

Deskundigen waarschuwen dat de door de overheid geplande verhoging van de werkgeversbijdragen voor de nationale sociale zekerheid met £ 25 miljard en de verhoging van het minimumloon met 6,7% vanaf april 2025 de inflatiegevaren kunnen vergroten en mogelijk de bredere economische stabiliteit kunnen ondermijnen.

BoE vastzit tussen groei en inflatie

Het besluit van de Bank of England om de rente te verhogen of te verlagen tijdens de vergadering van 6 februari is bemoeilijkt door tegenstrijdige economische signalen.

Hoewel de beter dan verwachte inflatiecijfers van vorige week speculaties over een renteverlaging van het huidige percentage van 4,75% aanwakkerden, zou de sterkere dan verwachte loonstijging het evenwicht kunnen verschuiven.

Verschillende beleidsmakers van de Bank of England hebben hun bezorgdheid geuit dat aanhoudende loonstijgingen bedrijven ertoe kunnen aanzetten de prijzen te verhogen, waardoor de inflatie nog verder boven het streefcijfer van 2% uitkomt.

Anderen stellen dat de lonen vanzelf zullen dalen als de economische groei afneemt en de effecten van de eerdere renteverhogingen zich laten voelen. Hierdoor zal er minder behoefte zijn aan een agressieve monetaire verkrapping.

Het verschil in standpunten weerspiegelt de bredere uitdaging om de Britse economie te beheren in een periode van grote onzekerheid.

De kwaliteit van gegevens roept vragen op bij beleidsmakers

Een belangrijk probleem dat de taak van de BoE bemoeilijkt, is de betrouwbaarheid van de officiële arbeidsmarktstatistieken.

Het ONS gaf onlangs toe dat de arbeidsenquête, een cruciaal instrument voor het beoordelen van de werkgelegenheidstrends, te kampen heeft met een laag responspercentage en dat de uitvoering van het transformatieprogramma niet goed is verlopen.

De situatie zal waarschijnlijk pas in 2027 volledig zijn opgelost. Dat betekent dat beleidsmakers beslissingen moeten nemen op basis van mogelijk onjuiste gegevens.

Dit scenario van ‘blind vliegen’ kan leiden tot vergissingen in het monetaire beleid, wat de economische vooruitzichten verder onder druk zet.

Prioriteiten van de overheid en beleidsconsequenties

Liz Kendall, minister van Werk en Pensioenen, zei: "De cijfers van vandaag zijn opnieuw bewijs dat we ervoor moeten zorgen dat Groot-Brittannië weer aan het werk komt. Daarom richt deze regering zich onvermoeibaar op het vergroten van de kansen en het wegnemen van belemmeringen voor succes in alle delen van het land."

Kendall voegde toe:

Omdat de reële lonen blijven stijgen, werken we aan het verbeteren van de levensstandaard en aan de groei van de economie. Dit is onderdeel van ons plan voor verandering. We doen dit door de werkgelegenheidscentra te hervormen, de versnipperde lokale ondersteuning te bundelen en ervoor te zorgen dat elke jongere de kans krijgt om te werken of te leren.

De regering doet haar best om de levensstandaard te verbeteren en werkgelegenheid te creëren. Hiervoor worden onder andere de werkbureaus hervormd en maatregelen genomen om kansen voor jongeren te garanderen.

Het blijft echter een grote uitdaging om deze initiatieven in evenwicht te brengen met fiscale discipline, vooral nu er waarschuwingen zijn voor hogere leenkosten.