Argentijnse sojabonenverkoop stort in tot laagste niveau in tien jaar door valutavrees

In een opvallend patroon dat de problemen waarmee de landbouwsector kampt benadrukt, verkopen Argentijnse boeren hun sojabonen oogst in het langzaamste tempo in tien jaar.

Argentinië, 's werelds grootste leverancier van sojaolie en -meel, is voorzichtig, gemotiveerd door voorspellingen van een zwakkere peso en de verwachte belastingverlaging door de regering onder de libertarische president Javier Milei.

Recordlage verkoopcijfers

Volgens recente officiële Argentijnse gegevens hadden boeren tot 19 maart slechts 8,4 miljoen ton sojabonen van de oogst 2024/25 verkocht, wat neerkomt op 17,3% tot 18,1% van de geschatte oogst.

Dit resultaat staat in schril contrast met het seizoen 2014/15, toen de omzet in dezelfde periode met 15,7% steeg.

Bovendien liggen de verkoopcijfers 25% lager dan vorig jaar rond deze tijd, wat wijst op een aanzienlijke verandering in het gedrag van producenten nu de economische onzekerheid aanhoudt.

Volgens Reuters gaf Pedro Jaquelin, een boer uit Pergamino, het graanbolwerk van Argentinië, inzicht in de situatie: "Producenten verkopen alleen wat ze nodig hebben om hun kosten te dekken (...) Nog een jaar wachten om te zien wat er gebeurt, vooral met de wisselkoers".

Deze mentaliteit weerspiegelt een bredere strategie onder boeren om de oogst uit te stellen in afwachting van betere marktomstandigheden, met name een stijging van de waarde van de peso.

Gewicht van de Peso

Gezien de aanhoudende problemen met de valuta, zijn zelfs boeren en handelaren begonnen te speculeren op een snellere devaluatie van de peso.

De extra spanning volgt op een verwachte leningovereenkomst van 20 miljard dollar met het IMF, die de Argentijnse financiën mogelijk kan redden.

De peso-futures zijn sinds half maart sterk gestegen, wat suggereert dat handelaren inzetten op nog grotere schommelingen in de waarde van de valuta binnen een korte termijn.

De prijzen van lokale gewassen worden in dollars berekend, terwijl producenten in pesos worden betaald; als de valuta devalueert, kan dat een voordeel voor de boer opleveren.

De recente trage verkoop is dus het gevolg van de vrije keuze van de producenten om hun sojabonen vast te houden totdat ze een wisselkoers zien die hun balans ten goede komt.

"De gegevens correleerden niet, en dan komt de onzekerheid er nog bij," zei Jaquelin.

Deze terughoudendheid om vroegtijdig te verkopen weerspiegelt de gedeelde wens van de boerengemeenschap naar betere financiële prikkels.

Gevolgen voor de regering van Milei

De gevolgen van de trage sojabonenverkoop reiken verder en treffen de economie als geheel en de regering van Milei.

Soja is de grootste bron van deviezen voor Argentinië, en daarom is de regering zich er terdege van bewust dat het versterken van de reserves om de lokale peso te stabiliseren, moet komen van het vergroten ervan.

De export van sojaolie en sojameel is een belangrijke bron van inkomsten, en lagere verkopen kunnen het voor de overheid moeilijker maken om terug te keren naar de financiële situatie van voor de pandemie.

De regering van Milei heeft economische liberalisering en hervormingen bevorderd, waardoor ze voor een tweeledige taak staat: enerzijds de dringende eisen van de boeren aanpakken en anderzijds bredere economische problemen oplossen.

Dit alles heeft de druk op de regering verhoogd om beleidsmaatregelen te nemen om de sojabonenverkoop en het vertrouwen van de boeren te stimuleren, gezien de chaotische valutacrisis.

Vooruitkijkend

De Argentijnse landbouwsector zit nog steeds in de problemen naarmate de situatie zich ontwikkelt.

De onzekerheid in de economie dwingt boeren tot een riskante evenwichtsoefening tussen het vasthouden van hun oogst en het vertrouwen op de onmiddellijke opbrengst.

Of de hoop van producenten, particuliere analisten en adviseurs op een ongehinderde exportstroom vruchten zal afwerpen, zal de tijd leren. Maar als die hoop ongegrond blijkt, kan een groeiende stapel sojabonenverkopen in het land dezelfde producenten opzadelen met een rekening die het economische herstel van Argentinië nog moeilijker maakt.

Ondertussen wachten de boeren gewoon af en voeren ze hun strijd met een geduldige, waakzame vastberadenheid.