De werkloosheid in Canada stijgt naar 6,9% door Amerikaanse tarieven die de exportsector ondermijnen.

De Canadese werkloosheid steeg in april naar 6,9%, het hoogste niveau sinds november, doordat de Amerikaanse tarieven op belangrijke exportproducten de belangrijke productie- en handelsafhankelijke sectoren van de economie begonnen te raken, meldde Statistics Canada vrijdag.

De toename van de werkloosheid, met ongeveer 1,6 miljoen werkloze Canadezen, wijst op toenemende problemen in een economie die al tekenen van spanning vertoont door de oplopende handelsconflicten.

Alleen al in april steeg het aantal werklozen met 39.000, een toename van 2,6% ten opzichte van de voorgaande maand en 14% meer dan een jaar geleden.

Het belangrijkste werkgelegenheidscijfer toonde een bescheiden groei van slechts 7.400 netto banen in april, na een verlies van 32.600 banen in maart.

De bescheiden toename bleef iets achter bij de voorspellingen van analisten, die uitgingen van 2500 nieuwe banen.

Het werkloosheidspercentage in april was gelijk aan het niveau van november 2024, het hoogste niveau buiten de COVID-19-pandemieperiode in de afgelopen acht jaar.

De resultaten suggereren dat de meest recente golf aan tarieven van de Verenigde Staten, waaronder de heffingen op Canadees staal en aluminium in maart en bredere belastingen op voertuigen en andere goederen in april, de veerkracht van de Canadese arbeidsmarkt ondermijnt.

De maakindustrie wordt hard getroffen.

De industriële sector kromp in april sterk, met een verlies van 31.000 banen. Statistics Canada schreef een groot deel van deze afname toe aan de impact van Amerikaanse tarieven, die aanzienlijke onzekerheid hebben veroorzaakt voor bedrijven die afhankelijk zijn van grensoverschrijdende handel.

Ook in de detail- en groothandel gingen banen verloren, wat aangeeft dat de gevolgen van de tarieven zich verder uitbreiden dan de zware industrie.

Het werkgelegenheidspercentage, dat de verhouding meet tussen de beroepsbevolking en het aantal werkenden, daalde naar 60,8%, het laagste niveau in zes maanden.

De indicator stond in 2023 en begin 2024 onder druk, waarbij de bevolkingsgroei vaak sneller ging dan de banengroei.

Opvallend is dat, hoewel de bevolkingsgroei sinds februari is afgenomen, de werkgelegenheid nog niet is hersteld.

De aanwerving in de publieke sector was een zeldzaam lichtpuntje. De werkgelegenheid in die sector steeg in april met 23.000, mede dankzij tijdelijke aanwervingen voor de federale verkiezingen.

Desondanks was de groei onvoldoende om de verliezen elders in de economie te compenseren.

De spanningen op de arbeidsmarkt nemen toe.

De arbeidsmarkt leek chaotischer te worden. In april bleef 61% van degenen die in maart werkloos waren, werkloos, bijna vier procentpunten hoger dan het jaar ervoor.

In april duurde de werkloosheid voor Canadezen die op zoek waren naar werk langer door de verslechterende arbeidsmarktomstandigheden, wat volgens het onderzoek wijst op een afkoelende trend.

De gemiddelde uurloongroei voor vaste medewerkers bleef in april op 3,5 procent. Dit is een belangrijke indicator die de Bank of Canada gebruikt bij de beoordeling van de loongroei als potentiële bijdrage aan de inflatie.

Maar dit soort stabiele loonstijgingen zal waarschijnlijk weinig doen om de angst voor een verzwakkende arbeidsmarkt te verminderen.

Markten bereiden zich voor op renteverlaging in juni

De financiële markten reageerden op het arbeidsrapport door de verwachtingen van monetaire versoepeling door de Bank of Canada te verhogen.

De weddenschappen op de valutawisselmarkt wijzen nu op een kans van 55% op een renteverlaging van 25 basispunten tijdens de vergadering van de centrale bank in juni.

Na het rapport over de arbeidsmarkt daalden de rendementen op tweejarige Canadese staatsobligaties met 3,3 basispunten tot 2,586%, terwijl de Canadese dollar licht steeg en werd verhandeld tegen 1,3909 ten opzichte van de Amerikaanse dollar (71,90 cent).

De Bank of Canada heeft gewaarschuwd dat dalende export, stijgende prijzen en zwakke werkgelegenheidsvooruitzichten mogelijk beslissende maatregelen noodzakelijk maken.

Naarmate de handelsproblemen verergeren en de ontslagen toenemen, lijken beleidsmakers eerder geneigd te zijn om op korte termijn steun te bieden om een verzwakkende economie te versterken.