Analisten zeggen dat het "onmogelijk" is om iPhones in de VS te maken – dit zijn de alternatieven die Apple kan onderzoeken om tarieven aan te pakken.

Apple staat voor een groot dilemma op het gebied van de toeleveringsketen en de prijzen, nadat president Donald Trump vrijdag dreigde met het opleggen van een tarief van 25% op alle iPhones die in de Verenigde Staten worden verkocht, tenzij de technologiegigant de apparaten in het land gaat produceren.

Trumps opmerkingen, die op Truth Social werden geplaatst en later aan verslaggevers in het Witte Huis werden herhaald, zijn de nieuwste escalatie in zijn streven naar productie in de VS door grote multinationals.

"Ik heb Tim Cook van Apple al lang geleden laten weten dat ik verwacht dat hun iPhones die in de Verenigde Staten van Amerika worden verkocht, daar ook worden geproduceerd en gebouwd, niet in India of ergens anders," schreef Trump, waarnaar hij waarschuwde dat anders "Apple een tarief van ten minste 25% moet betalen."

De uitspraken van de president komen op een moment dat Apple de productie in India aan het opvoeren is, in een poging om de sterke afhankelijkheid van de Chinese productie te verminderen te midden van toenemende geopolitieke spanningen en verstoringen als gevolg van de pandemie.

CEO Tim Cook zei onlangs dat meer iPhones die in de VS worden verkocht, in India zouden worden gemaakt, een verschuiving die nu politiek gezien lastig kan worden.

Analisten zeggen dat het maken van iPhones in de VS onmogelijk is; ze zien de dreiging als een onderhandelingstactiek.

De aandelen van Apple daalden vrijdag met bijna 3% tijdens de handel, tot $195,44, na de berichtgeving van Trump.

Het vooruitzicht van hoge tarieven baarde zorgen in de financiële markten, waarbij analisten waarschuwden voor aanzienlijke kosten en logistieke obstakels als Apple zou proberen zich eraan te houden.

Wedbush-analist Daniel Ives schatte dat het produceren van iPhones in de VS de verkoopprijzen zou kunnen verhogen tot $3.500, een dramatische stijging ten opzichte van het huidige gemiddelde van $1.000.

"We zien geen kans dat de iPhone-productie in de nabije toekomst in de VS zal beginnen, gezien het omgekeerde kostenmodel en de Herculeaanse logistiek van de toeleveringsketen die nodig zijn voor zo'n initiatief," schreef Ives vrijdag in een onderzoeksrapport.

Morningstar-analist William Kerwin deelde die mening en omschreef de productie van iPhones in eigen land als onhaalbaar op de middellange termijn.

"Voor ons is dit een onderhandelingstactiek die erop gericht is om Apple tot grotere Amerikaanse investeringen te bewegen, waarschijnlijk in de vorm van investeringen in binnenlandse chiptechnologie en mogelijk de productie van apparaten met een lagere productiehoeveelheid dan de vlaggenschip-iPhone," zei hij.

Mogelijke strategieën voor Apple onder dreiging van tarieven

Gezien deze nieuwe druk, kan Apple verschillende strategieën onderzoeken om de impact van een mogelijke tariefverhoging te verzachten.

Analist Erik Woodring van Morgan Stanley suggereerde dat Apple minder winstgevende modellen uit zijn iPhone-assortiment zou kunnen schrappen en zich in plaats daarvan zou kunnen richten op modellen met een hogere winstmarge om de klap te verzachten.

Een "gerichte verschuiving in de iPhone-mix zou de negatieve impact van de tarieven aanzienlijk kunnen minimaliseren," schreef Woodring vorige maand in een brief aan klanten.

Een andere optie die door analisten is geopperd, is het verlengen van de productreleasecyclus.

Wamsi Mohan, analist bij Bank of America, zei dat Apple de jaarlijkse lanceringstermijn zou kunnen wijzigen in een lanceringstermijn van twee jaar, waardoor de toeleveringsketens en productietijdlijnen vereenvoudigd zouden worden.

Apple kan er ook voor kiezen om de regering direct te confronteren en de hogere prijzen openlijk in verband te brengen met Trumps handelshouding.

Een voorstel dat in analistenkringen wordt besproken, is dat Apple een "tarief toeslag" toevoegt aan elke Amerikaanse verkoopbon, zodat consumenten zich bewust worden van hoeveel meer ze betalen vanwege de nieuwe tarieven.

Beperkingen die de Amerikaanse productie van Apple beperken

Voorlopig zijn de meeste analisten het erover eens dat het verplaatsen van de iPhone-productie naar de VS onpraktisch is.

Apple is voor zijn productie sterk afhankelijk van de in China gevestigde partner Foxconn, dat honderdduizenden werknemers in dienst heeft en een dichtmazig netwerk van leveranciers, logistieke bedrijven en ingenieurs aanwendt – iets wat niet gemakkelijk in de VS te repliceren is.

"Het idee dat Apple iPhones in de VS zou gaan produceren, is een sprookje dat niet haalbaar is," zei Ives, eraan toevoegend dat het, zelfs als het bedrijf zou besluiten die stap te zetten, vijf tot tien jaar zou duren om het te realiseren.

De uitdagingen zijn niet nieuw.

In 2011, toen president Barack Obama Apple-medeoprichter Steve Jobs vroeg wat er nodig zou zijn om iPhones in de VS te maken, antwoordde Jobs naar verluidt: "Die banen komen niet terug," verwijzend naar Azië's ongeëvenaarde industriële infrastructuur en schaal van de arbeidsmarkt.

Sommige leveranciers van Apple, zoals Taiwan Semiconductor Manufacturing Company, breiden hun activiteiten in de VS uit onder druk.

Het lijkt er echter niet op dat Foxconn zijn Amerikaanse aanwezigheid aanzienlijk zal uitbreiden.

Het bedrijf heeft een veelbesproken fabriek in Wisconsin, met een investering van 10 miljard dollar, teruggeschroefd en heeft in plaats daarvan 1,49 miljard dollar toegewezen aan zijn activiteiten in India.

Waarschijnlijke impact van 25% tarief op de winst van Apple

UBS-analist David Vogt schatte dat als een tarief van 25% zou worden toegepast op de jaarlijkse import van 70 miljoen iPhones uit China en India, de winst per aandeel van Apple met ongeveer $0,51 zou kunnen dalen.

Wall Street verwacht dat Apple dit boekjaar een winst per aandeel van $7,18 zal behalen.

Nu de druk vanuit Washington toeneemt, moet Apple navigeren door een wisselvallige mix van politieke eisen, economische realiteiten en verwachtingen van de consument.

Of Trump's dreigement nu een harde beleidsverandering is of een onderhandelingstactiek, het heeft al geleid tot een heroverweging van de grenzen van globalisering en de kwetsbaarheid van de toeleveringsketen van technologie.