Waarom is technologie in oorlog om AI-talent?

'S Werelds grootste technologiebedrijven verscheuren de regels in hun streven naar AI. Energie, infrastructuur, talent. Het gaat erom wie er als eerste is.

Wat begon als een race om grotere modellen te bouwen, is veranderd in vacatures van miljarden dollars, omgekeerde acquisities die startups uithollen, en uitgaven die zo groot zijn dat ze wedijveren met nationale infrastructuurbudgetten.

Meta alleen al ligt op schema om dit jaar maar liefst 72 miljard dollar in AI te steken, maar vorige week bevroor het nieuwe aanwervingen nadat het meer dan 50 onderzoekers van zijn rivalen had binnengehaald.

Dit gaat niet alleen over de weddenschap van één bedrijf. De strijd om talent verandert de cultuur van Silicon Valley, de economie van durfkapitaal en de toekomst van innovatie zelf.

De stappen kunnen Big Tech op korte termijn een voorsprong opleveren, maar ze lopen het risico de zaadmaïs op te eten van het ecosysteem dat hen tientallen jaren heeft gevoed.

Kan geld een hersenvertrouwen kopen?

In het afgelopen jaar heeft Meta een inval gedaan in OpenAI, Google, Anthropic, Apple en xAI.

Volgens de Wall Street Journal kwamen alleen al meer dan 20 aanwervingen van OpenAI.

13 kwamen van Google, 3 van Apple, 3 van xAI en 2 van Anthropic.

Om de oprichter van Scale AI, Alexandr Wang, binnen te halen, betaalde Meta $ 14.3 miljard voor een belang van bijna de helft in zijn bedrijf en installeerde hem als chief AI officer.

Sommige rekruten hebben naar verluidt pakketten ter waarde van $ 100 miljoen of meer aangeboden gekregen. Eén bod, aan een mede-oprichter van Thinking Machines Lab, zou maar liefst $ 1,5 miljard waard zijn.

Deze 'professionele atleet'-benadering van het aannemen van personeel heeft de toon van Silicon Valley veranderd.

Sam Altman van OpenAI heeft het publiekelijk bespot als huurling. Dario Amodei van Anthropic heeft het personeel laten weten dat hij dergelijke aanbiedingen niet zal evenaren, ondanks de voortdurende inspanningen van Meta om zijn werknemers te verleiden.

Meta houdt vol dat de cijfers overdreven zijn, maar zelfs als ze opgeblazen zijn, staat de perceptie nu vast: het bedrijf betaalt te veel om het talent te vervangen dat het in eerdere jaren heeft verspild.

Durfkapitaalbedrijf SignalFire rapporteerde dit voorjaar retentiepercentages die dit punt onderstrepen.

Anthropic hield ongeveer 80% van het personeel vast, DeepMind 78%, OpenAI 67%. Meta bleef achter met 64%.

De beste onderzoekers zagen het FAIR-lab van Facebook ooit als een topbestemming.

Veel van die mensen vertrokken en richtten de bedrijven op die nu de geloofwaardigheid van Meta uitdagen.

Het omgekeerde acquihire-tijdperk

Microsoft, Google, Amazon en Meta hebben allemaal een nieuwe tactiek omarmd om de talentenoorlog te verkorten.

In plaats van startups over te nemen, stropen ze de oprichters en topingenieurs af, betalen ze soms hoge licentiekosten voor de technologie van het bedrijf en laten ze wat er overblijft aan hun lot over.

Microsoft deed het vorig jaar met Inflection AI, betaalde $ 650 miljoen en huurde Mustafa Suleyman in om zijn Copilot-activiteiten te runnen.

Google gaf in juli $ 2.4 miljard uit om het kernteam van Windsurf in te huren. Meta's zet op Scale AI is de grootste van allemaal, met een waarde van bijna $ 15 miljard.

Deze deals vermijden antitrustonderzoek, gaan sneller dan volledige overnames en geven Big Tech de specifieke teams die ze willen.

Maar ze verzwakken het startup-koopje dat Silicon Valley definieerde: neem veel risico, hoop op een hoge beloning.

Gewone werknemers in gestripte startups krijgen vaak weinig, terwijl oprichters en een handvol onderzoekers uitbetalen met levensveranderende contracten.

Dat tast het vertrouwen aan. Als jonge ingenieurs denken dat ze nooit een echte exit zullen zien, zullen velen zich misschien gewoon vanaf het begin bij Big Tech aansluiten.

Het resultaat: minder gedurfde startups, minder kansen voor de volgende Android of Annapurna Labs en een ondiepere pool van ideeën voor de toekomst.

Meta's strijd om uit te voeren

De ironie is dat Meta, ondanks zijn recorduitgaven, weinig te laten zien heeft op het gebied van doorbraakmodellen, en dat wordt weerspiegeld in de aandelenkoers.

Het nieuwste vlaggenschip, de Llama 4 "Behemoth" met twee biljoen parameters, werd uitgesteld en vervolgens verlaten na slechte prestaties.

Ingenieurs beschuldigden het leiderschap van gaming-benchmarks om het model beter te laten lijken dan het was.

De meerderheid van de onderzoekers die de oorspronkelijke lama hebben gebouwd, is sindsdien vertrokken.

Andere AI-bedrijven, zoals Mistral en xAI, hebben naar verluidt veel van deze ingenieurs opgepikt, volgens rapporten.

Het bedrijf heeft zijn AI-tak nu opnieuw gereorganiseerd en opgesplitst in vier eenheden: een voor grensverleggende superintelligentiemodellen, een voor producten, een voor infrastructuur en een voor langetermijnonderzoek.

Het AGI Foundations-team dat aan Lama werkte, werd ontbonden. Behemoth is weg.

Een nieuw closed-sourcemodel wordt helemaal opnieuw gebouwd, wat een scherpe breuk markeert met Meta's open-sourcefilosofie die Llama populair had gemaakt onder ontwikkelaars.

Voorlopig is de showcase geen model, maar de lijst met namen: Wang, voormalig GitHub-chef Nat Friedman, mede-oprichter van Safe Superintelligence Daniel Gross en Shengjia Zhao, een mede-bedenker van ChatGPT, die werd benoemd tot chief AI-wetenschapper.

CNN somde alle nieuwe AI-medewerkers van Meta op. Maar of dit sterrenteam kan presteren, is een andere vraag.

Meta heeft de aanwerving al moeten bevriezen om de nieuwe structuur de tijd te geven om zich te vestigen.

De economische valkuil

Het probleem van Meta is structureel. Microsoft, Google en Amazon kunnen de kosten van AI-infrastructuur recyclen door cloud computing te verkopen.

Meta heeft zo'n bedrijf niet. Elke dollar van zijn AI-uitgaven moet worden terugbetaald via zijn eigen ecosysteem.

De wiskunde is ontmoedigend. Aan de bovenkant van zijn prognose voor kapitaaluitgaven van $ 72 miljard voor 2025, zelfs gespreid over vijf jaar, moet Meta ongeveer $ 30 tot $ 40 miljard aan nieuwe jaarlijkse inkomsten genereren om de investering te rechtvaardigen.

Dat komt bovenop de $ 161 miljard aan advertentie-inkomsten die het vorig jaar verdiende. Het betekent dat het bedrijf een manier moet vinden om zijn kernactiviteiten in slechts een paar jaar tijd met bijna een kwart te laten groeien.

De meest plausibele route is reclame. Niemand anders heeft 3,5 miljard dagelijkse gebruikers, wrijvingsloze distributie en een advertentie-engine die op gigantische schaal kleine winsten te gelde kan maken.

Meta rolt tools uit waarmee bedrijven een enkele productfoto en budget kunnen uploaden en AI vervolgens volledige campagnes kunnen laten genereren.

Als kleine en middelgrote bedrijven dit op grote schaal toepassen, kunnen de advertentie-inkomsten van Meta sterk stijgen.

Maar de tools moeten meetbare conversiestijging opleveren en niet alleen gelikte demo's.

Zonder dat dreigen de infrastructuuruitgaven eruit te zien als gestrand kapitaal.

Het eten van het zaad maïs

Het bredere risico reikt verder dan Meta. Door te veel te betalen voor schaarse onderzoekers en startups uit te hollen, verzwakt Big Tech het ecosysteem dat in de eerste plaats hun grootste activa produceerde.

Android was een kleine startup toen Google er in 2005 $ 50 miljoen voor betaalde.

De chipeenheid van Amazon, Annapurna Labs, kostte in 2015 $ 350 miljoen.

Die overnames werkten omdat de bedrijven intact waren en mochten groeien. De omgekeerde acquihire-trend vernietigt in plaats daarvan de basis.

Het verandert ook de cultuur van Silicon Valley fundamenteel. Waar ooit de missionaire ijver om de wereld te veranderen rekruten bezielde, domineert nu de huurlingenlogica van het verzilveren de krantenkoppen.

Vooral voor Meta, dat al reputatiebagage heeft van eerdere schandalen, is de optiek bijtend.

Wat komt er daarna

De markt heeft Big Tech wat speelruimte gegeven. De aandelen van Meta zijn dit jaar ondanks de uitgaven met ongeveer 25% gestegen.

Beleggers hebben tot nu toe de talentenoorlog getolereerd en wedden erop dat doorbraken zullen volgen. Maar banken beginnen te waarschuwen.

Morgan Stanley vertelde klanten deze maand dat overvloedige op aandelen gebaseerde beloning bij Meta en Google de aandeelhouderswaarde zou kunnen verwateren, tenzij dit zich vertaalt in echte innovatie.

De volgende fase van de AI-race zal uitwijzen of deze weddenschappen van miljarden dollars leiderschap kopen of gewoon een opgeblazen gevoel.

Als Meta een gesloten grensmodel kan leveren dat overeenkomt met OpenAI en Anthropic en tegelijkertijd AI in zijn advertentie-engine kan inbedden, kunnen de uitgaven hun vruchten afwerpen.

Zo niet, dan kan het tijdperk van miljarden dollars worden herinnerd als het meest extravagante eigen doelpunt van Silicon Valley.