Interview: hoe Indiaas technisch talent moet navigeren door de stijging van de Amerikaanse H-1B-visumkosten, legt immigratieadvocaat Sukanya Raman uit

De Amerikaanse president Donald Trump kondigde een schokkende verhoging van de H-1B-visumkosten aan tot $ 100.000, wat schokgolven door de wereldwijde technologie- en zakengemeenschap stuurde.

Voor Indiase professionals kwam het nieuws bijzonder hard aan. Indiërs zijn goed voor meer dan 70% van alle H-1B-visumhouders, en al tientallen jaren is dit programma hun belangrijkste weg naar het opbouwen van een carrière in Silicon Valley en daarbuiten.

De plotselinge proclamatie omzeilde de traditionele regelgevingsprocessen en overrompelde werkgevers en werknemers, waardoor gezinnen angstig werden en bedrijven vraagtekens zetten bij hun volgende stappen.

Met rechtszaken op de loer en weinig duidelijkheid over de vraag of de stap stand zal houden, worden duizenden Indiase arbeiders nu geconfronteerd met een wolk van onzekerheid over hun Amerikaanse droom.

Om te begrijpen wat dit zou kunnen betekenen voor zowel professionals als bedrijven, sprak Invezz met Sukanya Raman, Senior Immigration Attorney bij Davies and Associates, die gespecialiseerd is in Amerikaanse zaken- en investeerdersvisa.

Uittreksels:

Invezz: Hoe ziet u de onmiddellijke impact van de voorgestelde verhoging van de H-1B-visumkosten en hoe kunnen Indiase professionals door deze verandering navigeren?

Sukanya Raman: De plotselinge proclamatie heeft de hele H-1B-gemeenschap in chaos gestort.

Het zegt dat, tenzij een zaak wordt ondersteund door een vergoeding van $ 100.000, H-1B-visumhouders de VS niet mogen binnenkomen of opnieuw mogen binnenkomen.

Dit is niet het gebruikelijke proces, aangezien we normaal gesproken aanpassingen van de visumkosten zien binnenkomen via USCIS of DHS na een goede beoordeling.

Wat we hier hebben is een uitvoerende proclamatie, die onverwachts kwam en duizenden professionals en hun gezinnen van streek heeft gemaakt.

Op dit moment wordt mensen in de VS met een H-1B- of afhankelijk H-4-visum geadviseerd om niet internationaal te reizen, want als ze uitstappen, mogen ze mogelijk niet meer naar binnen zonder deze astronomische vergoeding te betalen.

Degenen die buiten vastzitten, zelfs met geldige visa, krijgen te horen dat ze snel moeten terugkeren. Totdat er juridische duidelijkheid is of een rechtszaak aanhangt, is de onzekerheid gewoon verwoestend voor Indiase werknemers die hun toekomst aan het programma hebben verbonden.

Invezz: Zijn er alternatieve visumopties die Indiase professionals kunnen overwegen om in de VS te werken?

Sukanya Raman: Ja, er zijn er een paar. De meest praktische op dit moment is het L-1 visum, dat bedoeld is voor overplaatsingen binnen bedrijven.

In tegenstelling tot de H-1B wordt de L-1 niet geleverd met een jaarlijkse quotalimiet; de H-1B is beperkt tot 85.000 per jaar, waardoor hij zeer concurrerend is.

Dit geeft de L-1 enkele voordelen, vooral voor multinationale bedrijven die hun werknemers willen verplaatsen tussen buitenlandse en Amerikaanse kantoren.

Voor Indiase professionals, van wie velen in dienst zijn van IT-diensten en adviesgiganten met een wereldwijde voetafdruk, zou de L-1 een effectief alternatief kunnen zijn.

Of je in aanmerking komt, hangt af van of je in een buitenlandse vestiging hebt gewerkt en van je functie; Managers, leidinggevenden en mensen met gespecialiseerde kennis komen doorgaans in aanmerking.

Het zal niet voor iedereen werken, maar voor grote bedrijven die het H-1B-knelpunt willen omzeilen, kan dit helpen om talent te laten stromen tijdens een onzekere periode.

Invezz: Wat zijn de waarschijnlijke gevolgen voor Amerikaanse bedrijven die sterk afhankelijk zijn van Indiase H-1B-professionals gezien deze tariefverhoging?

Sukanya Raman: De intentie van de Amerikaanse regering is hier om bedrijven ertoe aan te zetten meer Amerikaanse werknemers in dienst te nemen.

Maar voor bedrijven, vooral in sectoren als technologie, gezondheidszorg en engineering, is de realiteit ingewikkeld.

Velen van hen kunnen niet efficiënt werken zonder hoogopgeleide H-1B-professionals.

Het toevoegen van een instapgeld van $ 100,000 per werknemer prijst kleine en middelgrote bedrijven effectief uit en dwingt zelfs de grootste werkgevers om het personeelsbestand te heroverwegen. Het zijn niet alleen de kosten; Het is de onvoorspelbaarheid.

Bedrijven houden van voorspelbaarheid als het gaat om talent en werving, en dat is precies wat dit beleid verstoort. Ik denk dat we binnenkort rechtszaken zullen zien, omdat velen zullen beweren dat dit geen legitieme vergoeding is, maar eerder een onrechtvaardige financiële barrière.

Invezz: Zal in uw ervaring H-1B hoopvolle mensen naar andere landen gaan kijken in plaats van naar de VS?

Sukanya Raman: Ik denk dat velen dat al zijn. Canada heeft zichzelf bijvoorbeeld gepositioneerd als een duidelijk alternatief met zijn versnelde immigratieprogramma's en een vriendelijker beleidsomgeving voor geschoolde werknemers.

Het VK trekt ook mensen aan via zijn Global Talent- en Skilled Worker-visumroutes, die aan populariteit winnen omdat ze gemakkelijker te navigeren en minder volatiel zijn dan wat er momenteel in de VS gebeurt.

Daarnaast openen landen als de VAE, met zijn groeiende rol als zakencentrum, en verschillende Europese landen deuren voor hoogopgeleid buitenlands talent.

Voor Indiase professionals die traditioneel hun ogen op de VS hadden gericht, is deze visumschok een wake-up call.

Als de weg naar Amerika onzekerheid en onbetaalbare kosten met zich meebrengt, dan beginnen alternatieven zoals Canada of Europa er veel aantrekkelijker uit te zien, en ook werkgevers zullen heroverwegen naar welke landen ze uitbreiden.

Invezz: Denkt u dat deze stap de Amerikaanse wervingsstrategieën zal hervormen, misschien in de richting van automatisering, offshoring of het zoeken naar binnenlands talent?

Sukanya Raman: Ja absoluut. In feite lijkt dat het doel van de overheid te zijn: bedrijven prioriteit laten geven aan binnenlandse aanwerving.

Maar praktisch gezien zullen de gevolgen op korte termijn gemengd zijn. Sommige werkgevers zullen naar automatisering kijken om hiaten op te vullen, vooral in repetitieve technologiegerelateerde functies waar AI- en machine learning-tools snel oprukken.

Andere kunnen de offshoring versnellen, waardoor hele afdelingen worden verplaatst naar landen waar de juiste vaardigheden op grote schaal beschikbaar zijn tegen lagere kosten, zoals India of Oost-Europa.

En natuurlijk zal er een grotere druk zijn om binnenlandse talentenpools aan te boren, maar hier is de vraag of de VS snel genoeg genoeg hoogopgeleide werknemers kunnen genereren om dat gat op te vullen.

Dus ja, wervingsstrategieën zullen verschuiven, maar het echte beeld zal waarschijnlijk een mix zijn van automatisering, outsourcing en selectieve binnenlandse werving in plaats van een schone omschakeling zoals beleidsmakers misschien hopen.