Vooruitblik op rentebesluiten: wat te verwachten van een geblinddoekte Fed

Er is een ander soort discussie gaande in de aanloop naar het rentebesluit van de Federal Reserve op woensdag.

Meestal maken beleggers zich zorgen over het "als" en "hoeveel" de rente gaat veranderen.

Maar deze keer vraagt iedereen zich af of de centrale bank eigenlijk wel over voldoende gegevens beschikt om de beste beslissing te nemen.

Voor een centrale bank die er prat op gaat datagedreven te zijn, is een situatie waarin gegevens bevroren blijven door een maandenlange sluiting van de Amerikaanse overheid verre van ideaal.

De inflatie stijgt weer, de aanwerving vertraagt en het consumentenvertrouwen is gedaald tot het laagste punt in een half jaar.

En de officiële cijfers die beleidsmakers meestal vertellen hoe ernstig die trends zijn, bestaan gewoon niet.

Dit is niet zomaar een routinematige tariefvergadering.

Het is de eerste keer in de moderne geschiedenis van de VS dat 's werelds meest data-afhankelijke centrale bank het beleid grotendeels op instinct bepaalt.

Hoe de cijfers donker werden

Sinds 1 oktober zijn het Bureau of Labor Statistics, het Bureau of Economic Analysis en het Census Bureau allemaal gestopt met het publiceren van hun gebruikelijke maandelijkse updates.

Het banenrapport van september is nooit vrijgegeven en dat van oktober zal nooit worden verzameld.

De BBP-raming van het ministerie van Handel staat ook in de wacht en zou deze week worden verwacht.

Alleen de consumentenprijsindex van september haalde het voordat de lichten uitgingen, met een jaarlijkse inflatie van ongeveer 2,8%, nog steeds hoger dan de doelstelling van 2% van de Fed.

Dat cijfer alleen al laat de Fed in de problemen. Het suggereert dat de prijzen te snel stijgen, net nu de aanwerving verzwakt en de ontslagen zich verspreiden van logistiek en detailhandel naar technologie en productie.

Zonder deze officiële cijfers is de data-infrastructuur die het oordeel van de Fed verankert, ingestort.

Particuliere economen en vermogensbeheerders vullen het gat met "alternatieve gegevens" die zijn ontleend aan creditcarduitgaven, online vacatures en indicatoren voor de toeleveringsketen.

Powell heeft toegegeven dat deze bronnen nuttig zijn als achtergrond, maar de officiële statistieken niet kunnen vervangen. "Ze werken beter als supplement dan als hoofdgerecht", zei hij eerder deze maand.

Wat de Fed nog kan zien

Binnen de Fed werken beleidsmakers vanuit een lappendeken van bewijsmateriaal.

Het laatste Beige Book van de centrale bank, dat op 15 oktober werd gepubliceerd, meldde dat de gezinsuitgaven zijn afgekoeld en dat de industrie lijdt onder hogere tarieven.

De index van het consumentenvertrouwen van de Conference Board is gedaald tot het laagste niveau sinds april.

Grote werkgevers, waaronder UPS, Amazon en Nestlé, hebben tienduizenden ontslagen aangekondigd.

Particuliere loongegevens suggereren dat de aanwerving vertraagt, hoewel de werkloosheid in de buurt van 4% blijft.

De bbp-groei in het tweede kwartaal bedroeg 3,8%, maar economen betwijfelen of dat tempo zich heeft doorgezet.

De AI-industrie en consumenten met een hoog inkomen geven nog steeds vrijelijk uit, terwijl huishoudens met een lager inkomen bezuinigen.

Achterstallige creditcards en wanbetalingen bij autoleningen kruipen omhoog.

Wat de Fed-voorzitter ziet, is een gefragmenteerde economie waar kracht in een paar sectoren stagnatie elders maskeert.

Zonder de normale stroom van officiële gegevens kan de Fed niet weten of de vertraging tijdelijk is of het begin van iets diepers.

Druk van het Witte Huis

De onzekerheid heeft de onafhankelijkheid van de Fed moeilijker te verdedigen gemaakt.

President Trump heeft maandenlang aangedrongen op grote en onmiddellijke renteverlagingen, met het argument dat ze de kosten van de staatsschuld zouden verlagen en de groei zouden stimuleren vóór de verkiezingen van volgend jaar.

Hij heeft opgeroepen tot verlagingen van in totaal drie procentpunten, wat twaalf keer groter is dan wat de markten vandaag verwachten.

De druk is verder gegaan dan retoriek.

Trump probeerde bestuurslid Lisa Cook te verwijderen, de eerste dergelijke poging in de 112-jarige geschiedenis van de Fed, en verving een andere gouverneur door een loyalist die in september voor een grotere verlaging stemde.

Een federale rechter blokkeerde later het ontslag van Cook, maar het bericht ging toch voorbij.

Het Witte Huis is klaar om de grenzen van de onafhankelijkheid van de centrale bank te testen.

De campagne is ook overgelopen in de opvolgingsrace. De termijn van Powell loopt volgend jaar af en vijf kandidaten die als sympathiek worden beschouwd voor de beleidsopvattingen van Trump, strijden om hem te vervangen.

Twee van hen zitten in het Federal Open Market Committee en zullen vandaag stemmen.

Wat kun je verwachten van het rentebesluit van de Fed?

De markten hebben een verlaging met een kwart punt ingeprijsd tot een bandbreedte van 3,5-3,75%. Een kleinere stap zou een teken zijn van verzet tegen het Witte Huis. Een grotere zou eruit zien als overgave.

Powell zal naar verwachting het besluit zien als een voorzichtige aanpassing in een mistige omgeving, en herhaalt dat de doelstellingen van de Fed stabiele prijzen en volledige werkgelegenheid blijven, zelfs als de gegevens onstabiel zijn.

Beleggers zullen luisteren naar elke hint op de balans, waar "kwantitatieve verkrapping" nog steeds liquiditeit uit de markten haalt.

Zoals Joshua Mahony, hoofdmarktanalist bij Scope Markets, opmerkt: "Het gebrek aan gegevens waarover de Fed beschikt, betekent dat de zogenaamde data-afhankelijke benadering in twijfel wordt getrokken als de black-out aanhoudt. Nu er liquiditeitsspanningen ontstaan, zal de aandacht uitgaan naar de vraag of ze een einde maken aan de kwantitatieve verkrapping of dat naar het einde van het jaar verschuiven."

De renteverlaging zelf zal de markten misschien niet veel in beweging brengen, maar wat Powell zegt over liquiditeit, vertrouwen en zichtbaarheid van het beleid zal dat wel doen.

De uitdaging van de Fed gaat niet langer over het precieze niveau van de leenkosten.

Het gaat erom te bewijzen dat een instelling die op meting is gebouwd, nog steeds kan functioneren wanneer de metingen verdwijnen.

Het meest veelzeggende risico voor Powell is niet een hogere inflatie of een tragere groei. Het is dat het publiek, investeerders en politici beginnen te geloven dat de Fed helemaal geen duidelijk beeld meer heeft van de economie.

Zodra die overtuiging voet aan de grond krijgt, verliezen rentetarieven uiteindelijk hun betekenis en wordt 's werelds machtigste centrale bank gewoon een andere speler die in het duister tast.