Waarom wereldwijde investeerders niet in paniek raken over het conflict tussen de VS en Venezuela

De arrestatie van de Venezolaanse president Nicolás Maduro door het Amerikaanse leger op 3 januari had schokgolven door de wereldwijde financiële wereld moeten veroorzaken.

In plaats daarvan gaven markten in Azië, Europa en Amerika zich uit.

De Japanse Nikkei 225 steeg met 2,9% naar bijna 7-weken-highs, de Europese STOXX 600 steeg 0,3% en Amerikaanse aandelenfutures bleven stabiel ondanks de geopolitieke koppen.

De olieprijzen daalden daadwerkelijk, waarbij Brent richting $60 per vat zakte. Voor een regimewisseloperatie van deze omvang is de wereldwijde beheersing van de markt opvallend.

Amerikaans-Venezuela conflict - Olierekenkunde rechtvaardigt geen paniek

In het hart van de gedempte reactie ligt een eenvoudige economische realiteit: Venezuelaanse olie doet er niet meer toe voor de wereldmarkten.

Het land exporteert momenteel ongeveer 700.000 tot 800.000 vaten per dag, minder dan 1% van de wereldwijde voorraad.

Dat is een afrondingsfout vergeleken met Saoedi-Arabië of Rusland.

Ooit de grootste olie-exporteur ter wereld, stortte Venezuela in onder decennia van wanbeheer en Amerikaanse sancties die PDVSA, het staatsoliebedrijf, verlamden.

David Morrison, Senior Market Analyst bij Trade Nation, vertelde aan Invezz:

"Met OPEC+ die het productieniveau handhaaft en de Amerikaanse sancties nog steeds van kracht, waren markten terughoudend om een aanbodschok op korte termijn in te prijzen," voegde Morrison eraan toe.

Zelfs optimistische scenario's vereisen jaren van infrastructuurherbouw voordat Venezolaanse vaten de markten betekenisvol overspoelen.

Goldman Sachs voorspelt de Venezolaanse productie tot 2026 op slechts 900.000 vaten per dag, nauwelijks veranderd ten opzichte van vandaag.

De vertraging tussen politieke verandering en betekenisvolle aanbodwinst wordt gemeten in jaren, niet in maanden.

De wereldwijde ruwe oliemarkten zijn al overbevoorraad.

Brazilië, Guyana en de VS voegen de productie sneller toe dan de vraag groeit.

OPEC+ bevestigde zojuist zijn besluit om een stabiele productie te behouden in plaats van de voorraden te verhogen, wat de zorgen over een aanhoudende overschot in de aanvoer versterkt.

Deze overvloed verklaart waarom de olieprijzen daalden na Maduro's overname.

Selectieve sectorbewegingen, geen brede aandeleninzakking

De reactie van de markt toont de verfijning van beleggers.

In plaats van paniekverkoop stroomde kapitaal naar defensieve positionering: goud steeg met 2% tot boven de $4.420 per ounce, en defensieaandelen leidden de Europese winst, waarbij de STOXX 600 defensie-index met 3,3% steeg naar het hoogste punt in twee maanden.

Ondertussen bereikten de aandelen in de Azië-Pacific buiten Japan recordhoogtes, met een stegen van 1,3%, terwijl de Duitse DAX uit consolidatie brak en de FTSE 100 recordniveaus naderde.

Aandelenstrateeg Stephen Dover van het Franklin Templeton Institute legt de rationele berekening uit: de eerste marktbewegingen blijven beperkt tot selectieve sectoren zoals defensie en goud, niet tot brede aandelencrashes.

"De wereldwijde financiële markten zijn stabiel gebleven ondanks het conflict tussen de VS en Venezuela, niet omdat beleggers risico negeren, maar omdat de wereldeconomie is veranderd," vertelde Mohanad Yakout, Senior Market Analyst bij Scope Markets, aan Invezz.

De Aziatische aandelenmarkten bleken bijzonder veerkrachtig. De Japanse Nikkei herstelde zich terwijl de productieactiviteiten stabiliseerden en een krimpreeks van vijf maanden beëindigde.

De KOSPI in Zuid-Korea steeg met 2,2%, de ASX 200 in Australië steeg met 0,6% en de Taiwanese index steeg met 2,1%. Zelfs China's Hang Seng, dat 0,1% daalde, werd alleen al door oliemaatschappijen naar beneden getrokken.

Europese markten schudden ook geopolitiek risico van zich af.

De DAX steeg met 0,65%, waarbij defensieaandelen zoals Rheinmetall beter presteerden, terwijl ASML met 4,5% steeg nadat Bernstein de chipfabrikant had geüpgraded en het koersdoel van €800 naar €1.300 had verhoogd.

Deze maatregelen geven aan dat fondsbeheerders Venezuela zien als een ingesloten geopolitiek evenement, niet als een systemische bedreiging voor bedrijfswinsten of groei.

Het langetermijnrisico schuilt achter de schermen

Hier wordt de kalmte van de markt het waard om te onderzoeken.

De actie van de VS schept een gevaarlijk precedent, vooral met betrekking tot Taiwan en de strategische implicaties voor de mondiale geopolitiek, die markten mogelijk onderprijzen.

Energiestrategen benadrukken strategische risico's voor de wereldwijde energiezekerheid, maar benadrukken de vertraging tussen regimewisseling en betekenisvolle productiewinst.

Voor de meeste wereldwijde beleggers brengt de crisis in Venezuela minimaal direct portefeuillerisico met zich mee.

Olie zal waarschijnlijk onder druk blijven staan naarmate het aanbod toeneemt en de vraag stabiliseert.

De Aziatische aandelenmarkten stijgen door stabiliteit in de productie en technologische kracht.

Europese beurzen profiteren van de rugwind in de defensiesector en het momentum van halfgeleiders.

De koers van de aandelenmarkt hangt af van winst en rente, niet van regimewisselingen in gefragmenteerde staten.

Zoals Mohanad Yakout terecht zei: